Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011



Σήμερα είναι η παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού...
Η πιο διαδεδομένη αντίληψη για το ρατσισμό είναι ότι πρόκειται για μια προκατάληψη, που λίγο πολύ είναι σύμφυτη με την ύπαρξη της ανθρώπι­νης κοινωνίας. Η άποψη αυτή εστιάζει κυρίως στην ιδεολογική πλευρά του ρατσισμού που αφορά τις αντιλήψεις ότι κάποιοι άνθρωποι (με βάση το χρώ­μα του δέρματος, την καταγωγή, την γλώσσα κ.λπ.) είναι κατώτεροι από κά­ποιους άλλους. Όμως ο ρατσισμός έ­χει και την πολιτική πλευρά (που συχνά είναι πολύ πιο βάρβαρη) που αφορά τις οργανωμένες διακρίσεις ενάντια στους «διαφορετικούς» που θεσμοθετούνται ή οφείλονται σε πολιτικές αποφάσεις και νόμους των κυβερνήσεων και των κρατών («παρανομία» των μετανα­στών, διακρίσεις στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία κ.λπ.). Οι ρατσιστι­κές ιδέες αποτελούν τη δικαιολογία για τη ρατσιστική πολιτική αλλά όχι την αι­τία της. Πίσω από πολιτικές αποφάσεις κρύβονται πάντα κάποια συμφέροντα. Πίσω από το ρατσισμό κρύβονται τα συμφέροντα αυτών που κάνουν κου­μάντο στη σημερινή κοινωνία, τα συμ­φέροντα των πλουσίων.

Ο ρατσισμός δεν είναι φυσικό φαι­νόμενο, δεν οφείλεται σε πραγματικές διαφορές των ανθρώπων με βάση τη φύση. Οι άνθρωποι, ως ζωντανοί οργα­νισμοί, ανήκουν όλοι στο ίδιο βιολογικό είδος. Οι όποιες βιολογικές διαφορο­ποιήσεις τους αφορούν την εξωτερική τους εμφάνιση και δεν έχουν καμιά σχέ­ση με την κοινωνική τους θέση και συ­μπεριφορά. Ο χωρισμός των ανθρώ­πων σε «φυλές» με βάση το χρώμα του δέρματος δεν... έχει καμιά επιστημονική βάση. Οι ρατσιστικές διακρίσεις δεν υ­πάρχουν στη φύση, έχουν εφευρεθεί μέσα σε συγκεκριμένες κοινωνίες. Ο ρατσισμός δεν υπήρχε πάντα. Σε πα­λιότερες κοινωνίες υπήρχαν καταπιε­στές και καταπιεσμένοι, όμως δεν εμ­φανίστηκαν ρατσιστικές θεωρίες για να δικαιολογήσουν αυτή την καταπίεση.

Ρατσιστικές θεωρίες περί «ανωτε­ρότητας των λευκών» αρχίζουν να εμ­φανίζονται πρώτη φορά μέσα στους κύ­κλους των αριστοκρατών γαιοκτημό­νων στην Αμερική τον 17ο και 18ο αιώ­να για να δικαιολογήσουν τη σκλαβιά των μαύρων που δούλευαν στις φυτεί­ες τους. Η ανερχόμενη αστική τάξη είχε στη σημαία της τα συνθήματα του Δια­φωτισμού και της Γαλλικής Επανάστα­σης: «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότη­τα». Η δουλεία μέσα στον καπιταλισμό ήταν εντελώς αταίριαστη με αυτή την ι­δεολογία. Οι ρατσιστικές θεωρίες ήρ­θαν να συμπληρώσουν αυτό το κενό και να δώσουν στην άρχουσα τάξη μια νο­μιμοποίηση της βαρβαρότητάς της.

Στη συνέχεια ο ρατσισμός αποδεί­χτηκε ένα δυνατό όπλο πολλαπλής

χρήσης για τους καπιταλιστές. Βρήκε εφαρμογή στη δικαιολόγηση της αποι­κιοκρατίας και της εξόντωσης ολόκλη­ρων ιθαγενών πληθυσμών στην Αμερι­κή και την Αυστραλία. Ο ρατσισμός α­ποδείχτηκε μια πρώτης τάξεως εφαρ­μογή της τακτικής του «διαίρει και βα­σίλευε» ενάντια στην ανερχόμενη ερ­γατική τάξη και τις διεκδικήσεις της. Η διάσπαση του εργατικού κινήματος και η διατήρηση τεράστιων κομματιών της εργατικής τάξης με περιορισμένα ή και καθόλου δικαιώματα αποτελεί ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο για την α­νενόχλητη κερδοφορία του κεφαλαί­ου. Τέλος, η άρχουσα τάξη χρησιμο­ποιεί το ρατσιστικό χαρτί για να κρύ­ψει τις αποτυχίες της πολιτικής της (φτώχεια, ανεργία, εγκληματικότητα) και να μετατοπίσει τις ευθύνες στους μετανάστες, χρησιμοποιώντας τους σαν εξιλαστήρια θύματα.

Για να παλέψουμε το ρατσισμό πρέπει να συγκρουστούμε με τα συμ­φέροντα που τον στηρίζουν, να παλέ­ψουμε για την ανατροπή των ρατσιστι­κών μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης (αλλά και των άλλων κυβερνήσεων της Ε.Ε. που θέλουν μια Ευρώπη-φρού-ριο). Το στήριγμα για να δώσουμε αυτό τον αγώνα επιτυχημένα είναι τα κοινά συμφέροντα όλων των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών, λευκών και μαύρων, χριστιανών και μουσουλμά­νων. Οι ντόπιοι εργαζόμενοι δεν κερδί­ζουν τίποτα από το ρατσισμό σε βάρος των μεταναστών. Η αναγκαστική παρα­νομία και οι διακρίσεις οδηγούν τα με­ροκάματα των μεταναστών προς τα κά­τω και αυτό διευκολύνει τους καπιτα­λιστές να χτυπάνε τα μεροκάματα και των ντόπιων εργαζομένων. Ο κοινός α­γώνας για πλήρη ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα σε μετανάστες και ντόπιους εργαζόμενους είναι ο μόνος τρόπος να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή για ό­λους μας.

Δεν συμβιβαζόμαστε με το ρατσι­σμό σαν ένα αναπόφευκτο κακό. Ο ρατσισμός δεν υπήρχε πάντα. Γεννή­θηκε στην άνοδο του καπιταλισμού και αποτελεί ένα από τα βασικά του στηρίγματα. Μπορούμε να τσακίσου­με τελειωτικά το ρατσισμό αν αλλά­ξουμε την κοινωνία, αν καταργήσου­με το σημερινό σύστημα που για χά­ρη του κέρδους γεννάει και θρέφει τις πιο βάρβαρες διακρίσεις. Παλεύουμε για μια κοινωνία όπου οι εργαζόμενοι θα κυβερνούν και θα ελέγχουν συλλο­γικά τον παραγόμενο πλούτο. Όπου η αλληλεγγύη θα είναι απλωμένη σε ό­λους τους τομείς της ζωής και όπου κανείς δεν θα έχει συμφέρον να χωρί­ζει τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους».

Απο Κυριακατικο σχολειο μεταναστων


Μήτσος Γκορίτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα