Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011



Αποψε σου χαριζω τις λεξεις που δε μου ειπες ποτε.
Σε κερναω μια συγχωρεση πιο πολυ γιατι βαρεθηκα
και φευγω
Πισω απο τη χιλιοειπωμενη ιστορια του μυαλου σου
εκρυψες επιμελως τα κενα του ποδοπατημενου απο την ανασφαλεια
μικροτερου εαυτου σου
Ψευτικος παρουσιαστηκες
Μα διαλεξε ο κοσμος να πιστεψει τα φαντασματα που δημιουργησες καποτε
Διαλεξε ο κοσμος το εκλεκτο του τεκνο και σκουπισε απο τα ματια σου
κατι κροκοδειλια δακρυα που προσπαθουσαν να πεισουν την αληθεια
να μη σ' εκδικηθει.
Σε καθησυχασε αυτος ο κοσμος γιατι η φορεσια σου του ταιριαξε πολυ
Ηταν ασορτι με την πλασματικη του υπερτατη υποσταση
που περικλειει κατι ομορφα δηθεν απο γεννησιμιου του.
Μαζευω τα κουρελια μου αποψε και φοραω τα γνωστα σκισμενα τζιν
στην εξοριστη ψυχη μου.
Στεκομαι απεναντι στη ζωη και σου λεω ενα γεια ωστε να γυρισω μετα αυτην τη σελιδα
που περιμενωντας δικαιωση κιτρινισε μεσα στα χρονια.
Η δικαιωση δεν ειχε τη μορφη που φανταζομουνα.
Εμοιαζε περισσοτερο μ' εκεινο το (α)περισκεπτο προσωπο που εχει ο καθρεφτης μου τα πρωινα
και παραλιγο να μην τη γνωρισω.
Ακουσα καθως με χαιδευε να μου λεει κατι για την καταντια της πλαστης αγαπης
ψιθυριζοντας στ' αυτι μου οσα δεν ηθελα να πιστεψω μεχρι χτες.
Κι ετσι καταλαβα...
Εμεινες να αγαπας οσα μισουσες και να περνας καλα με οσα ποτε δεν ειχες
Κι ετσι επειδη βαρεθηκα
ειπα να φυγω κι εγω με το σκισμενο μου τζιν
και τα λυμενα μου κορδονια να μπλεκονται σε καθε αποφασισμενο μου βημα
Ενα κοκκινο μπαλονι στο χερι μου
ανεμιζει σαν μια αγαπη που δε χαρισα ακομη σε κανεναν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα