Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011


ΑΥΤΟ-ΨΥΧ-ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ


Φοβαμαι αυτα τα οποια θελω. Κι οχι απλως τα φοβαμαι αλλα συνηθως φοβαμαι ακομη και να τα πω η να παραδεχτω οτι τα φοβαμαι. Αυτο χρηζει σιγουρα ψυχαναλυσης την οποια χρονια τωρα επιμενω σαδιστικα να προσπαθω να κανω εγω η ιδια στον εαυτο μου. Δυσκολο...Εχω ομως μια εμφυτη ταση (καλα μπορει να ειναι και επικτητη) να μη θελω βοηθεια απο κανεναν στο να διαχειριστω τον εαυτο μου και τις οποιες ανασφαλειες μου. Θελω να νιωθω ικανη να αντιμετωπισω μονη μου τις δυσκολες στιγμες και την απυθμενα περιεργη ψυχολογια μου. Περηφανια; Ψωροπερηφανια που λεει ο λαος; Δεν ξερω πως να το πω αλλα ισχυει. Οπως και να 'χει δεν ξερω να σας πω με σιγουρια αν τα εχω καταφερει κι αν η μεθοδος μου ειναι σωστη. Ειναι χρονοβορα παντως κι αυτο με προβληματιζει που και που αρκετα θα ελεγα. Ξερετε, για το ποσο χρονο εχω χασει, για το τι θα μπορουσα να ειχα κανει και δεν εκανα, τυψεις για διαφορα πραγματα... Το περιεργο ειναι οτι φαινομενικα τουλαχιστον δεν ειμαι αυτο που λενε ενοχικη. Με την εννοια οτι συνηθως αναλαμβανω τις ευθυνες μου (οταν τις συνειδητοποιησω) χωρις να μοιρολογω και σιγουρα ξερω να υποστηριζω τις επιλογες μου! Απο την αλλη βεβαια δεν ειμαι ουτε αναισθητη. Μαλλον το αντιθετο θα ελεγα...και καπου εκει δημιουργουνται οι σκεψεις. Σκεψεις, σκεψεις και παλι σκεψεις. Σιγουρα φοβαμαι γιατι κουβαλαω καποια καταλοιπα απο διαφορες ασχημες καταστασεις που βιωσα στο παρελθον. Ισως ομως φοβαμαι και εξαιτιας του οτι τα στοιχειωδη θελω μου εμοιαζαν να χρειαζονται πολυ μεγαλυτερο κοπο και προσπαθεια απο των υπολοιπων γυρω μου προκειμενου οχι να επιτευχθουν παντα αλλα απλως να εξακολουθουν να υφιστανται σαν ελπιδες για το μελλον. Το ποιος εφταιγε γι' αυτο ακομη το ψαχνω. Εχω βρει τα σκοτεινα σημεια της ιστοριας στα οποια εβαλα το χερακι μου και τα εχω αναγνωρισει. Δε με κανουν υπερηφανη αλλα τουλαχιστον τα παραδεχομαι και τα αντιμετωπιζω. Ξερω ομως οτι δεν υπηρξα για ολα υπευθυνη γι' αυτο και εχω περασει περιοδους απολυτης εγρηγορσης προς αποφυγη απροοπτων τα οποια μου ειχαν ιδιαιτερη αδυναμια καποτε. Και οταν λεμε απολυτη εγρηγορση εννοουμε στα ορια της παρανοιας. Καπως ετσι εξηγειται ο κεκτημενης ταχυτητας φοβος. Καπως ετσι εξηγειται και το "δε μιλαω σε κανεναν για να μη δεθω με κανεναν για να μη με πληγωσει κανενας". Αυτο το τελευταιο εμβροντητη το συνειδητοποιησα λιγο καιρο πριν. Ψαχνω μεσα μου και βρισκω...οταν ανακαλυψα οτι μπορει να φταιει αυτο για τη σχεδον αντικοινωνικη μου συμπεριφορα απο τη μια ανακαουφιστηκα που βρηκα την αιτια, απο την αλλη εκνευριστηκα γιατι αυτο σημαινει πως πλεον ειναι επιβεβαιωμενο οτι προκειται για ενα προβλημα σχεδον μονο δικο μου κι ετσι εκει που εριχνα ευθυνες αλλου, τωρα καλουμαι να τις αναλαβω. Θελω ομως; Μπορω; Μπορω με τη μεθοδο που εφαρμοζα παντα. Το να μου πηγαινω κοντρα. Αλλα δεν ξερω αν θελω γιατι εξαιτιας αυτου του προβληματος εχω τοποθετησει ενα φιλτρο στην ψυχη μου που παλιοτερα δεν ειχα. Δε θελω να το βγαλω λοιπον. Και δε θελω για τον απλουστατο λογο οτι οταν εγω νιωσω κατι θα το νιωσω ολοκληρωτικα και ολεθρια. Το ιδιο ολοκληρωτικη και ολεθρια λοιπον θα ειναι και η ηττα μου οταν αποδειχτει η οποια κατασταση "φουσκα". Κι ετσι δε θελω αλλες "φουσκες" στη ζωη μου. Πρεπει ισως να ψαξω να βρω μια ισορροπια. Κατι που δε με χαρακτηριζει γι' αυτο θα δυσκολευτω λιγακι παραπανω να την κατακτησω. Το μονο σιγουρο ειναι πως δεν υπαρχει καποιος διακοπτης που να τον πατας και να σταματαει ο φοβος...Η μηπως τελικα ειναι οντως ολα θεμα ενος "γυρισματος" καποιου διακοπτη εκει καπου μεσα μας; Γιατι σας κουρασα τωρα ολους εσας που αντεξατε να διαβασετε μεχρι τελους αυτο το κειμενο; Θα ηταν μια καλη αναπαντητη ερωτηση...

4 σχόλια:

Xrusafh είπε...

Στα πρώτα μισά του κειμένου ένιωθα πως περιέγραφες τον εαυτό μου....
φόβοι.... τους τρέφουν καταστάσεις από το παρελθόν....
Και όμως τους αντιμετώπιζουμε... να νιώθουμε νικητές....
Όσο για το φίλτρο καλή μου αλήθεια στο λέω κάποια στιγμή θα σε κουράσει και θα θες να ζήσεις κάτι που ίσως και να αποβεί ολέθριο...
Τουλάχιστον εμένα με είχε κουράσει...
Ζούσα χωρίς "και αν;" αλλά στην πραγματικότητα απλά με είχα βολέψει...δεν ζούσα πια... και το πήρα απόφαση...
Οι φόβοι, ο πόνος όλα είναι μέσα στο παιχνίδι της ζωής... απλά την επόμενη φορά ας είμαστε πιο προσεκτικοί στις επιλογές μας....!

Elli P. είπε...

Ηδη με εχει κουρασει φιλη μου για τον απλουστατο λογο οτι δεν ειμαι εγω...Οταν λεω οτι δε θελω να παψει να υπαρχει αυτο το φιλτρο ειναι γιατι προφανως δεν εχω ξεπερασει ακομη καποιες πληγες που μου αφησαν "αγαπημενοι" του παρελθοντος. Εχεις δικιο ομως ετσι δε ζεις. Καταληγεις απλα να υπαρχεις η και ακομη χειροτερα να βασανιζεσαι. Μου αρεσει να νιωθω εντονα. Πολλες φορες ουτε καν το επιλεγω αλλα ΝΙΩΘΩ εντονα. Γι' αυτο και οι φοβοι μου εντονοι ειναι...

next_day είπε...

Πέρασα μια πολύ άσχημη περίοδο στην ζωή μου και τώρα αναρρώνω απο αυτήν... άργησα να αναρρώσω γιατί κι εγώ έψαχνα αυτό το κουμπί..
Τελικά συνειδητοποίησα ότι όταν δεν ξεχνάς τις πληγές, αλλά τις μελετάς προσεκτικά, όσο επώδυνο κι αν είναι στην αρχή στο τέλος καταλήγει να σε κάνει δυνατότερο άνθρωπο..
Πραγματικά σου εύχομαι να βρείς την ισορροπία που ζητάς, αν και πλέον δεν ξέρω κατά πόσο η ισορροπία έτσι όπως την έχουμε φτιάξει στο μυαλό μας είναι πραγματική ή το εντελώς ανάποδο!

Φιλί Διαμαντένιο!

Elli P. είπε...

Σ' ευχαριστω πολυ φιλη μου! Σιγουρα σε πολλους τομεις εχω διδαχθει κι εχω αισθανθει πιο δυνατη απο παλια...Σε αυτο με την ισορροπια εχεις δικιο! Θελει σκεψη...
Να 'σαι καλα!!
Φιλια πολλα!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα