Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011


OLD BREAKING "NEWS"

Κι αφου καλουμαι να επιστρεψω στην πραγματικοτητα ας το κανω εστω και με σημαντικη χρονοκαθυστερηση. Ημουν στην Αθηνα οταν εμαθα για τον θανατο της Amy Winehouse. Καθομουν σε μια καφετερια με φιλους, ερχεται η αδερφη του ενος απο αυτους και μας αναγγελει λιγη ωρα μετα το δυσαρεστο γεγονος. Δεν ειναι οτι δεν το περιμενα καθολου. Δεν ειναι οτι δε μου περνουσε καν απο το μυαλο. Αλλιως ομως ειναι οταν το βλεπεις να συμβαινει. Στεναχωρηθηκα. Πολυ. Ανθρωποι με τοσα ταλεντα, ανθρωποι ικανοι να προσφερουν κατι σε αυτον τον κοσμο μεσα απο τη φωνη τους η οποιο αλλο δωρο τους εχει χαρισει η φυση φευγουν νωρις εχοντας αυτοκαταστραφει σαν στοιχειωμενοι απο μια καταρα εσωτερικη που φευγει απο τον εναν και πηγαινει στον αλλον χρονια τωρα. Ξερετε για το κλαμπ των forever 27...σε αυτο που τωρα πια ανηκει και η Amy. Βλεποντας τη να παραπαιει πολλες φορες σε συναυλιες της πονουσε η ψυχη μου. Την τελευταια φορα μου ηρθε στο μυαλο μια φραση απο τον μονολογο μου..."δεν εχουν αντισωματα οι καλοι φιλεναδα".

Πηγαινοντας απο θανατο σε θανατο ομως δεν μπορω να μην αναφερθω στο ασυλληπτο γεγονος που συνεβει στο Οσλο...Ειδα σε ανυποπτη στιγμη στην  τηλεοραση την ψυχασθενεια σε ολο της το μεγαλειο να φοραει τον μανδυα του δικαιου, του σωτηρα, του ηρωα και να θεριζει με τρομακτικη στυγεροτητα ανθρωπινες ζωες...Το ειδα και δεν μπορεσα να βρω κουραγιο ουτε να χαρακτηρισω την κατασταση ουτε να πω την αποψη μου πανω σ' αυτο. Υπαρχουν πολλοι ανθρωποι εκει εξω που θα μπορουσαν να κανουν κατι τετοιο ηδονιζομενοι απο τα αρρωστημενα τους πιστευω. Δεν ειναι φανατισμος, δεν ειναι ιδεολογια, δεν ειναι ιδανικο, ειναι αρρωστια και παρανοια. Και υπαρχει εκει εξω...Κι αυτο με τρομαζει...

Και για να ελαφρυνουμε λιγακι το κλιμα μιας και μιλαμε για (σχετικη) επικαιροτητα, ας πουμε και κατι χωρις θανατους. Ειχαμε λοιπον και τους ταξιτζηδες καθε τρεις και λιγο να μπλοκαρουν δρομους, λιμανια και ο,τι αλλο ευκαιρο θεωρουσαν οτι μπορει να δημιουργησει προβλημα. Στην χωρα οπου δεν ακουγεσαι ο,τι και να κανεις το πρωτο που σου ερχεται στο μυαλο να πραξεις μπας και σε ακουσουν ειναι να γ...σεις το συμπαν. Οποτε κανεις δεν ειναι αμοιρος ευθυνων με μια ανευθυνη κυβερνηση. Παρολαυτα απηυδησα ακουγοντας πως δημιουργουσαν το χαος σε λιμανια και χτυπουσαν τουριστες...Θελοντας να πετυχουν τι; Να προκαλεσουν μεγαλυτερη αντιπαθεια στην ηδη επιβαρυμενη προιστορια τους (μιας και οποιος ακουει ταξιτζη ολο και καποια ιστορια θα εχει να διηγηθει. Κατ' εμε λαμογια υπαρχουν παντου αλλα σε αυτο το επαγγελμα ισως γινονται πιο φανερα);  Αυτα εβλεπα στην Αθηνα και καλυτερα που τοτε δεν προλαβαινα να τα πολυσκεφτω. Τωρα κανω μια αναφορα σε ολα, ετσι, για να μη χαθω τελειως στον δικο μου πλανητη happy. Που δεν ειναι οτι ειναι απροβληματιστος και μονο happy αλλα προσπαθω να τον κραταω σε φορμα διακοσμωντας τον καθε τοσο με μια χρωματιστη αισιοδοξια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα