Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011


Smoke filled room


Παλι με ενοχλουν αυτες οι εικονες.
Εκεινο το σπιτι λεει.
Εκεινο το ο,τι να 'ναι σπιτι, το δικο μου.
Οχι οτι μου ανηκει.
Αλλα να, ειναι δικο μου γιατι ετσι το φανταζομαι.
Κι ο,τι σερνει μεσα του και μαζι του.
Αισθησεις με πραγματικα. Μισα- μισα ολα.
Μισα κι ανεσωτα μεχρι χτες...
Με ενοχλουν αυτες οι εικονες.
Εκεινο το παραθυρο, το χωρις μπαλκονι.
Που μου φωναζαν προσεχε μην πεσεις απο 'κει.
Δεν εχω τασεις αυτοκτονιας παρολο που ειμαι αυτο που ειμαι.
Δε μοιαζω με αυτα που βαζεις στο μυαλο σου αγαπημενη μου...
Και κατω στο δρομο εκεινα τα παιδια
με τους ανεμομυλους στα χερια να παιζουν πεντοβολα
σε αλλες εποχες.
Κι εσας η φαντασια μου σας εφερε εδω...
Κι εκεινες οι παρεες οι μεθυσμενες
που φωναζουν στις γειτονιες τα ξημερωματα.
Οι φασαριες και οι μπατσοι στα κρυφτουλια
αναμεσα σε κατι στενα θεοσκοτεινα.
Η μυρωδια του καμμενου που σε πεταει τα βραδια εξω απ' τα σεντονια
και βγαινεις στους δρομους για να ενωθεις.
Για να ενωθει η φωνη.
Οι ερωτες που εκαναν τους τοιχους να ιδρωνουν
μεσα σε πυκνους αρωματικους καπνους και πισω απο ενοχα βλεμματα
Δεν ειχε σημασια ποιος και τι.
Μονο τα θελω. Μονο τα νιωθω. Μονο τα κορμια.
Οι αλλοι μεσα στα δωματια με τα στρωματα στο πατωμα 
και τα ξεστρωτα κοκκινα σεντονια.
Με τα τασακια αναποδογυρισμενα
και τις σταχτες ριγμενες στα σανιδια που τριζουν.
Οι αλλοι, οι φιλοι, οι γνωστοι, οι αγνωστοι.
Οι αλλοι εξω στο μπαλκονι της κρεβατοκαμαρας
με τσιγαρο στο στομα και την ικανοποιηση του οργασμου.
Με τον καημο και το λιγωμα του ερωτα.
Παλι μ' ενοχλουν εκεινες οι εικονες.
Και το σπιτι μου γεματο με ολα αυτα.
Να ξεχνας αν τα εχεις ζησει η οχι.
Ποια ειναι δικα σου και ποια της αδικημενης σου παρορμησης.
Αυτο το σπιτι με τις νεοκλασσικες ερωτικομυστηριες φαντασιωσεις μας.
Βγαλε μονο την καταθλιψη αγαπημενη μου...
Ολα τα αλλα θα τα ζησουμε!
Θα ζησουμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα