Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011




Παθολογικη η κατασταση μου και πραγματικα με φοβιζει ο εαυτος μου ωρες ωρες. Δεν τον ελεγχω. Δε χαλιναγωγειται ρε παιδι μου, πως το λενε; Και καλα για εκεινα τα επαναστατικα. Σε κατι τετοια τον γουσταρω. Εκει που με παραλυει ομως με τσαντιζει γαμωτο! Γιατι αυτη η δισυποστατη φυση παλευει μεσα στον δικο μου "αχυρωνα"; Ε, εαυτοι μου! Βρειτε τα επιτελους να ησυχασω! Οχι να επαναπαυτω. Να ηρεμησω γαμωτο. Και κατα προτιμηση...ας υπερισχυσει εκεινος ο εαυτος που το ματι του γυαλιζει απο αυτοπεποιθηση. Δεν ειναι αναγκη τουλαχιστον να ξερουν ολοι για τον αλλον, τον μικρο μου φοβισμενο εαυτο!

Ακολουθει ενα ποιημα της αγαπημενης μου Κατερινας Γωγου:

Καλημέρα γιατρέ μου.
Μη. Μη σηκώνεστε, άλλωστε δεν έχω τίποτα σοβαρό.
Τα γνωστά.
Γράψτε βάλιουμ μαντράξ στεντόν τριπτιζόλ
 - ξέρετε τώρα εσείς -
Κάντε με κοινωνικό πρόσωπο βολέψτε με τέλος πάντων
με τούς ομοίους σας περάστε με στους χαφιέδες σας
πηδήξτε με αν θέτε
ωραίες οι γκραβούρες στους τοίχους σας.
Τσάκα τώρα στα σβέλτα το χιλιάρικο
και φερ' τη συνταγή
γιατί τέρμα η υπομονή μου παλιόπουστε
κι όπου να 'ναι θα εκραγεί.
Μη. Μη σηκώνεστε γιατρέ μου. Δεν είναι σοβαρό.
Ευχαριστώ. Καλημέρα σας.

Κατερίνα Γώγου

Κι ενα τραγουδι που εμαθα απο εναν διαδικτυακο φιλο, τον takounolatri (σ' ευχαριστω):

9 σχόλια:

Lyriel είπε...

Αντιπαθώ έως σιχαίνομαι τους ανθρώπους σε ένα γενικότερο, μα αναρωτιέμαι μερικές φορές μήπως εμείς οι "όχι νορμάλ" έχουμε σταδιακά γίνει πολλοί? Λες να γίνουμε και περισσότεροι? Και αν, λεω εγώ τώρα, τότε πως θα είναι άραγε ο κόσμος?

Παναγιώτης είπε...

Τι ενοειτε γιατρε μου;
Με τον θεο Ιανω τα εβαλα για αλη μια φορα. χαχαχα

Elli P. είπε...

Αγαπητη μου Lyriel, το οτι οι μη νορμαλ εχουμε γινει πολλοι, η τουλαχιστον περισσοτεροι απ' οσοι πιστευα, το ανακαλυψα μεσα απο εδω. Αρχικα κοροιδευα αυτους τους τροπους προσεγγισης η για να το πω καλυτερα "πλατωνικης γνωριμιας" με αλλους ανθρωπους. Σταδιακα καταλαβα οτι παιζει ρολο το πως χρησιμοποιεις κατι και οχι τοσο το τι ειναι αυτο. Τουλαχιστον σε αυτην την περιπτωση, του διαδικτυου. Το πως θα ηταν ο κοσμος αν εμεις οι μη νορμαλ γινομασταν πλειοψηφια δυστυχως δεν μπορω να το ξερω για τον απλουστατο λογο οτι ποτε δεν εχει εφαρμοστει κατι τετοιο και για το γεγονος οτι στα λογια ειμαστε ολοι σωστοι ενω στις πραξεις...Αν δε βρεθεις στη θεση του "τιμονιου" δεν μπορεις να εισαι σιγουρος για το πως θα αντιδρουσες. Στην ιδανικη περιπτωση που ολοι μας θα παραμεναμε αναλλοιωτοι θελω να πιστευω οτι θα φτιαχναμε εναν λιγο πιο δικαιο και ομορφο κοσμο...Αυτο ομως προς το παρον παραμενει μια υποθεση που...ειναι και λιγο στο χερι μας να την κανουμε πραξη ακομη κι αν δεν καταφερουμε ποτε να βρεθουμε εμεις μεταξυ μας ολοι μαζι.

Αγαπητε Παναγιώτη, οπως το ειπες...Θεος Ιανος! Αν και δε θεωρω τον εαυτο μου διπροσωπο με την εννοια της υποκρισιας σιγουρα ειμαι περιεργως πολυπλευρη...οπως ολοι μας φανταζομαι λιγο πολυ.

Παναγιώτης είπε...

Φυσικα αγαπητη μου και δεν ενοω σε καμια περιπτοση οτι εισαι δηπροσοπη
και σε ευχαριστω που μου εδωσες και την ευκερια να το διευκρινησω.
Αν και ειμαι σιγουρος οτι δεν το παρεξιγησες και οτι ξερεις οτι εκτιμω ιδιετερος το μπλογκοσπιτακι σου. Να εισαι καλα και καλη εβδομαδα.

Elli P. είπε...

Φυσικα και δεν παρεξηγησα, καταλαβα απολυτα τι εννοουσες και μαλιστα συμφωνησα! Να σαι καλα! ;)

Takounolatris είπε...

:)

Elli P. είπε...

:))

Badbug είπε...

(καλωσόρισα!)

Το λάτρεψα το ποιηματάκι της Γώγου -άμετρο, ανεπιτήδευτο και ακομπλεξάριστο, όπως πρέπει να είναι η ποίηση- με ώθησε να ψάξω να βρω και άλλα κείμενά της!

Δεν υπάρχουν "νορμάλ" και "μη νορμάλ" θαρρώ. Οι ταμπελίτσες* είναι καλές για τα προϊόντα του σούπερ μάρκετ. Δεν τις κολλάμε πάνω μας γιατί οι άτιμες έχουν την τάση να μεταμορφώνονται σε κουτάκια στα οποία μας κλείνουν άλλοι ή εμείς οι ίδιοι.

Όσον αφορά το πως μας βλέπουν οι άλλοι, παίζει απλώς η διαφορετικότητα. Οι αδαείς και ανασφαλείς άνθρωποι κατά κανόνα φοβούνται ότι είναι διαφορετικό από αυτούς και έτσι του κολλάνε ταμπέλες ασφαλείας, φράγματα που τα διαχωρίζει από αυτούς, μην τυχόν αναταράξει την άδεια τους ζωή και...κολλήσουν κάτι από τους άλλους. Και η ομοφυλοφοβία έτσι λειτουργεί.

Όσον όμως αφορά το πως βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας, εκεί χρειάζεται να ξεκολλήσουμε πρώτα τις ταμπέλες των άλλων, να αφαιρέσουμε σταδιακά τον "κώδικα" με τον οποίο μας έχουν προγραμματίσει από πριν καν αρχίσουμε να περπατάμε και να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας. Τα γράφω σαν να περιγράφω το πως φτιάχνω τον πρωινό μου καφέ αλλά ασφαλώς δεν είναι εύκολο, χρειάζεται αρκετή δουλίτσα. Αλλά δεν είναι και ανυπέρβλητο.

Είμαι πια 1000% βέβαιος, έχοντας πολυετείς "εμπειρίες" από ψυχίατρους και από ψυχολόγους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό(...), πως η ψευδοεπιστήμη της ψυχιατρικής, τουλάχιστον αυτή της λεγόμενης "αμερικάνικης σχολής"(ΑPA,DSΜ κλπ) την οποία ακολουθεί κατά γράμμα το 95+% των ελλήνων ψυχιάτρων δεν είναι μέρος της λύσης αλλά του προβλήματος.

Αλλά οι ψυχολόγοι,ιδίως οι "Λακανικοί"(Ζακ Λακάν), μπορούν σαφώς να υποβοηθήσουν. Κρατήστε το πρόθεμα υπό-, και πάλι την περισσότερη δουλίτσα εμείς την κάνουμε.

Κλείνω με ένα αγαπημένο μου γνωμικό του Καζαντζάκη, που θαρρώ αρμόζει άψογα :
"Ο άνθρωπος είναι μία σκάλα. Στο πρώτο σκαλί βρίσκεται ένα κτήνος και στο τελευταίο ο θεός. Είναι χρέος μας να την ανεβούμε ως πάνω"

*και έχουν όντως εφεύρει πάρα πολλές οι παλιόπουστες. Και συνεχώς επινοούν νέες, σε συνεννόηση πάντα με τις εταιρείες χορηγούς τους. Αν ρίξετε μία ματιά στην τελευταία έκδοση του DSΜ(--> http://bit.ly/qe8fy6 ),η..βίβλος της American Psyciatric Society και το πιο αντεπιστημονικό σύγγραμα που συγγράφθηκε θα φρικάρετε.

(σόρι για το κλινοσκέπασμα :p)

Elli P. είπε...

Badbug μου θα με βρεις συμφωνη στο 99% των λεγομενων σου. Ακομη και για την ψυχολογια που εγω σαν επιστημη την εχω ψηλα (θα σου εξηγησω με ποιον τροπο) πιστευω οτι δεν μπορει να κανει σχεδον τιποτε απο μονη της αν εμεις οι ιδιοι δεν κανουμε κατι για τον εαυτο μας. Οταν λεω οτι την εχω ψηλα εννοω πως θεωρω απιστευτα ενδιαφερον το αντικειμενο της, δηλαδη την ψυχη. Το να ψαχνεις μεσα στον απυθμενο κοσμο της ψυχης ειναι για μενα κατι το γοητευτικο και προκλητικο συναμα. Το θεμα ειναι το πως χρησιμοποιουνται οι διαφορες θεωριες απο καποιους "επιστημονες" που αντι να βοηθησουν στην οποια θεραπεια, κανουν τον εκαστοτε "ασθενη" , τονιζω τα εισαγωγικα, χειροτερα. Τιποτε δεν ειναι πανακεια και σιγουρα το κλειδι για πολλα πραγματα βρισκεται μεσα μας. Η σωστη χρηση της ψυχολογιας το μονο που μπορει να κανει ειναι ισως να σε βοηθησει στο ψαξιμο ωστε οταν το βρεις να ξεκλειδωσεις εσυ ο ιδιος το κομματι της ψυχης σου που μπορει να σε προβληματιζε...Να σαι καλα και σ' ευχαριστω για το πολυ ενδιαφερον σχολιο!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα