Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Ξενοιαστοι ημασταν




Ξενοιαστοι ημασταν
κι ας νομιζαμε οτι ειχαν πεσει ολες οι αγωνιες στα κεφαλια μας
Ημασταν ξενοιαστοι και σιγοψιθυριζαμε ερωτες τα βραδια
την ωρα που αφουγκραζομασταν τα βηματα στις σκαλες
Κι εγω να μην μπορω να αρθρωσω αληθεια
Ηθελα μονο να καταλαβεις οτι καιγομουν
Να με διευκολυνεις και να πεις οσα θα ηθελα να πω
Ξενοιαστοι ημασταν
τολμουσαμε και καναμε πισω με την ιδια ευκολια
Αγγιζαμε τη σκεψη μας κι επειτα τραβουσαμε τ' ακροδαχτυλα αποτομα
σα να μας ειχε ζεματισει η επιθυμια
Οι καρδιες μας και οι ανασες μας παλονταν γρηγορα
και οι λαχταρες μας εσφιγγαν γλυκα τους δισταγμους μας στην αγκαλια τους
Ξενοιαστοι ημασταν
Τις νυχτες αγρυπνοι πανω απο τα τηλεφωνα
να στελνουμε μηνυματα για να πουμε περισσοτερα απο οσα τολμουσαμε
να μοιραζομαστε ψυχες στα δυο, στα τρια, στα τεσσερα
και να δινουμε υποσχεσεις...ολο υποσχεσεις και ορκους αγαπης που λες...
Ξενοιαστοι ημασταν
τραγουδουσαμε τα τραγουδια μας σα να ηταν οι ζωες μας
χορευαμε στα παρκα και βγαζαμε φωτογραφιες για να γελαμε μετα
κι εγω να μην μπορω να αρθρωσω αληθεια
μονο ξενυχτουσα κατι βραδια με τη φωτογραφια μπροστα μου
και το ραδιοφωνο να παιζει το γνωστο τραγουδι
που τολμησα να σου αφιερωσω πριν με διαλυσεις
Ξενοιαστοι ημασταν
ξαπλωναμε στα παγκακια και κοιτουσαμε τ' αστερια
για να κοροιδευουμε μετα τους ρομαντικους μας εαυτους
περπατουσαμε με τις μπυρες στα χερια και τις κουκουλες κατεβασμενες τρεκλιζοντας
για να τρομαζουμε το φοβο μας στα σκοταδια
ντυνομασταν ροκ κι ακουγαμε τα παντα
παραμονευαμε τους απεναντι στα μπαλκονια και φωναζαμε ονοματα
για να κρυφτουμε μετα πισω απο τα ξυλινα παντζουρια
Ξενοιστοι ημασταν...


Συνδεδεμενοι με τη ζωη μου για χρονια και τελικα νομιζα
Νομιζα οτι σας ηξερα, νομιζα οτι με ξερατε, νομιζα οτι δε θα αλλαζατε τοσο...

αν ηξερα τοτε τα μετα παλι τα ιδια θα εκανα...η μαλλον...
Ισως να εκανα χειροτερα, ισως να τολμουσα.
Ναι, θα τολμουσα. Γιατι...
ετσι κι αλλιως, θα ηξερα οτι θα (σας) σε χασω...και σας (σε) εχασα.

Τι ηταν τα σ' αγαπ(α)ω για 'μας αληθεια...;

7 σχόλια:

Lyriel είπε...

Α ρε κοριτσάρα μεγαλώσαμε πανάθεμά μας και μέσα μας μένουμε ακόμα παιδιά...ήμασταν ξένοιαστοι..όλα ξαφνικά σοβάρεψαν και έχασαν κάτι απο την αλήθεια τους. Σου αφιερώνω όμως :

be the kid you once were
jump in the puddle
and while everyone is laughing at you
laugh yourself cause they were afraid to jump.
And where they saw the fear in jumping
U SAW THE FEAR IN NEVER KNOWING WHAT THE PUDDLE FELT LIKE.

πολλά γλυκά φιλάκια και μια ξένοιαστη αγκαλιά :)

Elli P. είπε...

Παρα πολυ ομορφο, παρα πολυ αληθινο και παρα πολυ ενθαρρυντικο!!! Σ' ευχαριστω παρα παρα πολυ! Να σαι καλα!!! Φιλακια πολλα!!!!

Creepy Dreamer είπε...

Χμ. Πολλά πράγματα συμβαίνουν στη ζωή και κάποια μας πληγώνουν, ωστόσο πιστεύω ότι πάντα πρέπει να κοιτάμε για την ηλιαχτίδα ανάμεσα στα σύννεφα :)
Φιλιά :)

Takounolatris είπε...

Θυμάσαι τι σου είπα για την δύση-ανατολή...
Όλα τα έχουμε μέσα μας σαν ανάμνηση...

http://www.youtube.com/watch?v=BTTYAqSVdG0

Ξένοιαστοι ήμασταν...
Ξένοιαστοι μπορούμε να ξαναγίνουμε...

Lost For Words* είπε...

Ήρεμοι μέσα στη δειλία μας,πόσο μου έχει στοιχίσει αυτό ..

Chrisgio είπε...

Την καλημέρα μου από τους ωκεανούς!

Elli P. είπε...

Αγαπητη Creepy Dreamer, η ηλιαχτιδα ειναι οντως συνυφασμενη με τη ζωη...αν δεν ελπιζουμε δε ζουμε. Ισως να γινομαστε πιο τολμηροι πιο ελευθεροι αλλα δεν ξερω αν κατι χωρις ελπιδα το λενε ζωη...Οποτε οντως, ας κοιταμε αναμεσα στα συννεφα που και που γι' αυτην την ηλιαχτιδα! Να σαι καλα!

Αγαπητε μου Takounolatri σ' ευχαριστω πολυ για τις ευστοχες και ομορφες επιλογες τραγουδιων...! Ναι...Θυμαμαι τι μου χες πει! Κι εχεις δικιο. Φιλακια!

Lost For Words* δεν ειμαι σιγουρη για το τι εννοεις αλλα αν εννοεις την επαναπαυση που καμια φορα φερνει η ενηλικιωση τοτε συμφωνω γιατι κι εμενα μου στοιχιζει και προσπαθω να μη γινομαι ιδια με οσα δε θελω να μοιασω...

Καλημερα κι απο μενα Chrisgio απο τα συννεφα! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα