Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Μου λειπω τοσο...



Μου λειπεις γαμωτο
Σ' εσενα μιλαω
που με κοιτας μελαγχολικα μεσα απο το τζαμι
αναμεσα στις κρυσταλινες σταγονες που κουβαλαν μεσα τους τον χειμωνα
και καθρεφτιζουν μπροστα μου σαν καλειδοσκοπιο
εικονες απο τη ζωη μας, τοτε, θυμασαι;
Σε σενα μιλαω που εφυγες και με παρατησες χρονια πισω
να κλαιγομαι, να μετανιωνω, να θυμαμαι, να ξαναζω
Μου λειπεις τ' ακους;
Φοβασαι τη μοναξια και μ΄αφησες μονη
Μα περισσοτερο με πειραξε που σ' εχασα
πανω που ειχες τολμησει να ξεμυτησεις απο τις πιο κρυφες μου επιθυμιες
Πιο πολυ με πειραζει που δεν ξερω ποτε θα σε ξαναβρω
Οταν μεσα απο τα ματια σου γνωριζα τους ερωτες
νομιζα οτι δε θα ξαναφευγες ποτε
Θυμασαι οταν σου εξομολογουνταν τ' απωθημενα σου
ολα οσα ηθελες να ζησεις;
Τωρα που εφυγες δε γυρνανε ουτε στιγμη να με κοιταξουν.
Μου λειπεις γιατι νομιζω οτι ησουν τα παντα απο μενα
ετσι μιση...το παιζω ανετη για να μπερδευω τα επωδυνα
για να πειθω ισως αλλα μπορει κι απο κενη αδιαφορια
Μου λειπεις γαμωτο...
Η μαλλον, για να το πω σωστα...
μου λειπω τοσο...


5 σχόλια:

Χρήστος Ζάχος είπε...

Αχ αυτή η αφόρητη αγάπη...
ευχή και κατάρα.
να συνεχίσεις.
καληνύχτα.

Takounolatris είπε...

Κάπου εκεί μέσα σου είσαι Έλλη...
Ψάξε σε...
Αγάπα σε για αυτό που είσαι και ας μην αρέσεις...
Ψάξε σε...
Μέσα σου είσαι...
;) Καλημέρα σου!

Elli P. είπε...

Αγαπητε Χρηστο επισκεφτηκα τα ιστολογια σου και μου αρεσαν πολυ! Ειμαι αναγνωστρια σου!

Αγαπητε μου Takounolatri εχεις δικιο...καπου μεσα μου ειμαι...κι ελπιζω να ειμαι σε καλο δρομο για να με βρω! Η μαλλον για να με ξαναβρω. Και οντως το παν ειναι να αγαπαμε εμεις οι ιδιοι τον εαυτο μας! Ειναι φοβερο το ποσο μεγαλο ερωτισμο και θετικη εντυπωση μπορει να προκαλεσει καποιος εκτος των αλλων οταν τα εχει καλα με τον εαυτο του! Καλη σου μερα! ;)

Lyriel είπε...

Όσο κι αν πονάει, όσο περίεργο κι αν είναι όταν το βιώνεις, πρέπει να "πεθάνεις" για να ξαναγεννηθείς. Να έρθεις στην αλήθεια όχι με το μικρό δαχτυλάκι, αλλά με ολόκληρο το σώμα. Δεν είναι απλά ένα ξεκαθάρισμα ψυχής, είναι μια κατεδάφιση και μια ανοικοδόμηση ολόκληρου οικοδομήματος. Και όπως κάθε ανακαίνηση, φέρνει... αναστάτωση..
Σε φιλώ

Elli P. είπε...

Lyriel μου δε θα μπορουσα να τα πω καλυτερα! Ετσι ακριβως οπως τα λες ειναι...πολυ ομορφο σχολιο και πολυ αληθινο!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα