Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

CLOWNISTAS



"Σας βλεπω να περνατε μπροστα μου δυο δυο, τρεις τρεις η και ολοι μαζι. Παρεα. Μου ερχεται να ξερασω και για να σας προλαβω δεν ειναι απο ζηλια.Παγωμενες γελοιοτητες σε διαδικτυακα αλμπουμ με τα φριχτα χαμογελα των κλοουνιστας κοτσαρισμενα σε gros plan, ετσι γαλλιστι, για να ειναι και πιο σικ. Γιατι το 'χετε εσεις αυτο το σικ. Το σικ των καθωσπρεπει επιλογων η των δηθενοεπανασταστατικων αποψεων που σας ωθουν στο να μοιαζετε ολοι ιδιοι. Υπερπαραγωγη καραγκιοζακων απο το ιδιο εργοστασιο... Το 'χετε λοιπον, εσεις αυτο το εναλλακτικο, το κουλτουριαρικο μωρε, ξερεις τωρα! Αυτο που φωναζει απο χιλιομετρα οτι πανω σας ζοριζεται αλλα επιμενετε να το κρατατε αλυσοδεμενο στο "στυλ" σας για να φαινεται. Να φαινεται. Να φαινεται! Ναι...φαινεται! Κι ετσι, που λες, ταιριαξατε, μπραβο. Κρατησατε δεσμους "γερους" που αν δε με απατα η μνημη μου...κι αυτοι εχουν τις "βαθιες" τους ριζες στην υποκριτικη σας δεινοτητα. Οποτε τωρα που το ξανασκεφτομαι, ποια ειμαι εγω για να σας κρινω; Καταφερατε οσα δεν καταφερα. Εσεις ειστε ακομη μαζι! Αφου απαλλαχτηκατε τεχνιεντως απο το παρασιτικο παλαι ποτε αγαπημενο σας φιλαρακι επαναστατειτε για ενα "δικαιο" που θαψατε πριν χρονια six feet under. Ετσι δεν κανουν οι κλοουνιστας εξαλλου; Ποτε δεν κοιταν αυτα που κουβαλανε στους δικους τους κυρτους ωμους. Κατα κοσμον στις καμπουρες τους. Το παιζουν ανετοι και κορδωμενοι, πεταν αδεξια αλλα και με εναν καποιο εντυπωσιασμο τις κενες απο νοημα φανφαρολογιες τους γιατι πρεπει και να "δειξουν οτι..." κι υστερα ασυνειδητοι ανταλλαζουν γλειψιματικα σχολια παντα εναλλακτικα κι αυτα, οπως οι ιδιοι. Κοινως, πουλανε μουρη ντε! Κι ετσι εναλλακτικα δηλωνουν οτι... Κι ετσι εναλλακτικα σκεφτονται οτι... Κι ετσι εναλλακτικα πιστευουν οτι...Κι ετσι εναλλακτικα εναλλασονται διαρκως και παραμενουν ιδιοι...  Ετσι κι αλλιως οι κλοουν αν δε σε κανουν να γελας σε τρομαζουν. Κι εσεις συνδιαζετε μια χαρα και τα δυο. Οποτε υποθετω πως μπορειτε να αυτοαποκαλειστε επιτυχημενοι."

5 σχόλια:

Lyriel είπε...

Εμένα μια φορά οι κλόουν ποτέ δε με έκαναν να γελάω.. ούτε με τρόμαζαν, μια θλίψη μου προκαλούν και μια απορία, πως μπορεί να νιώθουν αυτοί οι άνθρωποι το βράδυ, όταν γυρίζουν σπίτι τους και βγάζουν τις μπογιές απο το πρόσωπο τους και βγάζουν τις ψεύτικες μύτες και τις φορεσιές..
Έχουν άραγε κανένα είδος συνείδησης?

Elli P. είπε...

Οι "κανονικοι" κλοουν αν μπορω να το πω ετσι, εκεινοι δηλαδη που ντυνονται κλοουν για τα παιδακια κλπ οπως θα καταλαβες δεν ειναι αυτοι οι οποιοι αναφερω στο κειμενο...οποτε παμε στους αλλους κλοουν, τους κλοουν της ζωης που βρισκονται αναμεσα μας και φορανε μια μασκα ανθρωπου ωστε να μην τους πιανει το ματι σου με την πρωτη. Εκεινοι ειναι αξιολυπητοι για πολλους λογους αλλα και ικανοι να πληγωσουν για εναν ανεξηγητο λογο. Υποκρισια ειναι η σωστη λεξη γι' αυτους. Αυτο που λες ειναι κατι που εχω σκεφτει κι εγω βλεποντας εναν κλοουν ως συμβολο απο μια τετοια οπτικη σαν αυτη που παρουσιαζεις. Τελικα αυτη η φορεσια μπορει να χρησιμοποιηθει με πολλους τροπους με πολλους συμβολισμους και προκαλει πολλα συναισθηματα...δεν εχεις αδικο για την θλιψη. Εμενα μου προκαλει θλιψη η μεριδα των "κλοουν" που συμβολιζουν οσους ενω πονανε προσπαθουν να κανουν τους αλλους να γελανε. Το βραδυ σπιτι τους...οι μασκες πεφτουν. Τωρα για το αν οι κλοουν στους οποιους αναφερομαι εγω στο κειμενο εχουν συνειδηση πιστευω πως οχι. Κι αν παει να εμφανιστει τη διωχνουν. Για τους υπολοιπους...δεν ξερω... :)

Takounolatris είπε...

Οι "κλόουν" μόνο απάθεια μου προκαλούν πια. Τους λυπάμαι...
Αδιαφορώ...
Δεν με αγγίζουν.
Ευτυχώς κατάφερα να μην γίνω σαν αυτούς.
Υποκριτές. Πολύ σωστά το είπες...
Συνείδηση ε? χαχαχα Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε?

Chaosophe® είπε...

Η μάσκα ήταν πάντα ο τρόπος να γινόμαστε άλλοι/το πρόβλημα σήμερα είναι πως σαν βγάζουμε την μάσκα δεν υπάρχουν πια πρόσωπα από κάτω/κ αυτό είναι υποφέρω/

Elli P. είπε...

Αγαπητε μου takounolatri εχω φτασει ευτυχως στο σημειο που τον περισσοτερο καιρο δε με αγγιζουν τοσο ωστε να με φθιρουν. Περασαν πολλα χρονια για να το καταφερω ομως αυτο.

Αγαπητε chaosopher οντως...καποιοι εκει εξω φορουσαν συχνοτερα τη μασκα απο το ιδιο τους το προσωπο. Ετσι εμεινε η μασκα και προσωπο κανενα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα