Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011


and apologies!

Ενας ακομη λογος που εκνευριζομαι διοτι βρισκομαι ακομη στην προιστορικη εποχη και ειμαι  μια "blogger" (γκουχου γκουχου, λεμε τωρα) χωρις ιντερνετ στο σπιτι της! Υπαρχουν καποιες μερες, ευτυχως λιγες σχετικα που κανω διαλειμμα απο τις ιντερνετικες μου δραστηριοτητες γιατι δεν εχω χρονο να παω καπου που να εχει wifi. Κλαψ σνιφ...και τοτε μου λειπει και το ιστολογιο μου και τα δικα σας. Σημερα λοιπον που βραβευσα μια blogoφιλη μου, την αγαπημενη Lyriel (βλ. παρακατω), μου ειπε πως πριν καποιες μερες μου ειχε δωσει ακριβως το ιδιο βραβειο. Απο τη μια χαρηκα απο την αλλη στεναχωρηθηκα που δεν το ειχα δει εγκαιρως και της εδωσα ενα βραβειακι που ειχε ηδη παρει! Οπως της ειπα ομως, ενα βραβειο δεν παει ποτε χαμενο ειδικα οταν αυτος που σου το δινει το εννοει! Κι εγω φυσικα το εννοω γιατι το ιστολογιο της με εχει ενθουσιασει οπως κι ο τροπος που γραφει αλλα ακομη και οι εικονες που επιλεγει κι ανεβαζει! Ολα ειναι τοσο προσεγμενα, ζεστα, ομορφα, φιλικα και τοσο μα τοσο ταξιδιαρικα στο blogoσπιτακι της που μπορω να περιπλανιεμαι αναμεσα στις αναρτησεις τις για ωρες! Δε σε καλοπιανω Lyriel μου, τα εννοω! Συνεχισε ετσι λοιπον κι εγω απο δω και περα θα ειμαι πιο...προσεκτικη! Σιγουρα θα λαβεις κι αλλο βραβειο απο μενα αλλα θα κοιταξω να μην ειναι ιδιο με καποιο προηγουμενο ;) Ευχαριστω πολυ εστω και καθυστερημενα για το βραβειακι σου!!!

4 σχόλια:

Lyriel είπε...

Είσαι μια γλυκιά ύπαρξη :) μη μου στεναχωριέσαι καθόλου εγώ χάρηκα πολύ που σου αρέσει το μπλογκάκι μου και με σκέφτηκες {κι εγώ μόλις το είδα εσένα σκέφτηκα πρώτη για τους ίδιους ακριβώς λόγους}
φιλάκια πολλά **

stefanos androulidakis είπε...

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΡΑΦΑΕΛΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΒΗΜagazino ΚΑΙ ESQUIRE :
http://mag-gr.blogspot.com/2011/10/agazino-esquire.html

είπε...

ευχαριστω πολυ για την προσκληση, παρελαβα το ''βραβειο'' κι επαιξα

φιλια!

Elli P. είπε...

Lyriel μου τι αλλο να πω πια! Με σκλαβωνεις! Α και πρεπει να σου πω οτι ακομη κι οταν δε βλεπεις σχολια απο μενα εγω περναω και σε διαβαζω ετσι κι αλλιως με την πρωτη ευκαιρια.

Δεν κανει τιποτε {δεν ξερω πως εβαλες την καρδουλα αλλα ξερεις οτι απευθυνομαι σε σενα :) }! Εχεις ενα ομορφο ιστολογιο και το αξιζεις!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα