Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011



Αραγε εσυ, ο μεγαλος κριτης,
θα ησουν προθυμος να δεις οσα κρυβονται
κατω απο αυτο, το κουμπωμενο μου πουκαμισο;
Θα ησουν ετοιμος εσυ
ν' αντικρυσεις το μαυρο δερμα
κατω απο την επιφανεια μου;
Θα αντεχες ν' ανοιξεις τις φλεβες μου
για να δεις τη ζωη να τρεχει οπως την εζησα;
Η παρηκμασμενη μου ετοιμοτητα
σε θετει στο περιθωριο των συναισθηματων μου
Αγκαλιαζω τη λυτρωτικη μου αδιαφορια
για να προχωρησω αναμεσα στα αιχμηρα σου θεωρουμενα
με το κεφαλι παρεξηγησιμα ψηλα
σαν τρελας αποτελεσμα, σαν παρανοια διαλυμενη
Σαν ψεμα.
Αραγε εσυ μεγαλε κριτη
θα ησουν προθυμος να φορεσεις
το κουμπωμενο κι αρωματισμενο μου πουκαμισο
για να νιωσεις στη σαρκα σου το σφιξιμο της ζωτικης αγκαλιας
ενος παρελθοντος απαγορευμενου
σαν αποπλανηση;
Δε μου επιτρεπεται απο τη θεληση μου να σου μιλαω
γι' αυτο το κορμι που κουβαλαω στους ωμους μου ολο ευθυνη
Ειναι το σωμα μου που περιμενω να ξυπνησει
και να προταξει τη φωτια του ανυπακουο
στον εξω κοσμο.
Αραγε εσυ μεγαλε κριτη
Αντεχεις να ριξεις την κλεφτη σου ματια
μεσα σ' αυτο το ασπρο κουμπωμενο μου πουκαμισο
για να δεις την κοκκινη θεληση του παθους μου
να ανασαινει στο στηθος μου σα μαινομενη φλογα;

6 σχόλια:

Takounolatris είπε...

Κάθε ένας απο μας Έλλη κουβαλάμε το "κορμί" με όλα του το καλά και τα κακά...
Ναι έχουμε και καλά που δεν τα βλέπουν οι κοντόφθαλμοι...

Χρήστος Ζάχος είπε...

ναι

stavroulazerva είπε...

Σου στέλνω βραβείο και παιχνίδι!
Την καλησπέρα μου, επίσης!

Elli P. είπε...

Takounolatri μου ξερω για τον εαυτο μου οτι τωρα πια ειμαι ενας πολυ κλειστος ανθρωπος που πρεπει κανεις να βρει τα κουμπια του για να τον κανει να ανοιχτει. Δε φταινε παντα οι αλλοι γι' αυτο και δεν μπορω να τους υποχρεωσω να με ψαξουν τοσο. Το θεμα ειναι οτι οσο δυσκολα ψαχνουν εναν ανθρωπο αλλο τοσο ευκολα τον κρινουν διχως να τον ξερουν...

Αγαπητε Χρηστο χαιρομαι για τη θετικη σου απαντηση! :)

Αγαπητη Σταυρουλα σ' ευχαριστω πολυ πολυ πολυ! Να 'σαι καλα!! :)

Ναύτης είπε...

γιατι να ψάξει κανεις;
μονάχα χάρτη δεν σχεδίασες σ'αυτο...
κι αν η απόσταση απ την αλήθεια σου είναι ένα κουμπωμένο πουκάμισο,
τότε ανάθεμα σε όποιον δεν νογάει ν ανοίξει 5 κουμπια!

καλημέρα!

Elli P. είπε...

Γεια σου Ναυτη μου! Σ' ευχαριστω για το σχολιο...αυτες οι δυο τρεις γραμμες που εγραψες δειχνουν καποια πραγματα για σενα που δεν τα βρισκεις ευκολα σε ανθρωπους. Τουλαχιστον με βαση τις δικες μου εμπειριες οι οποιες αφηνω μια πιθανοτητα να με οδηγησαν σε λανθασμενα συμπερασματα. Να 'σαι καλα!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα