Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Βραβειακι


Βραβειακι απο το φιλικο blog http://stavroulazervald18parach.blogspot.com/
Ευχαριστω πολυ τη φιλη μου και φυσικα επιφυλαττομαι να ανταποδωσω την τιμη που μου εκανε  στο αμεσο μελλον μιας και το ιστολογιο της μου αρεσει πολυ!
Με τη σειρα μου θα ηθελα να δωσω αυτο το βραβειακι στα παρακατω ιστολογια:

http://spittingdragon.blogspot.com/

http://schopenhauertelescope.blogspot.com/#axzz1ag21osMC

http://spirit-liquiddreams.blogspot.com/

http://metofeggariagalia.blogspot.com/

Θα ακολουθησουν κι αλλα!

Μαζι με το βραβειακι πηγαινει κι ενα παιχνιδακι...Απ' ο,τι καταλαβα πρεπει να πω 7 πραγματα για μενα, ετσι; Για να δουμε...

1) Ειμαι πολυ κλειστος και απροσαρμοστος ανθρωπος. Δεν ημουν παντα τοσο...
2) Μπορει αλλο να ειμαι κι αλλο να φαινομαι αλλα δεν ειμαι υποκριτρια. Περιεργο ε;
3) Καμια φορα αναρωτιεμαι αν οσα κανω ειναι ματαια. Καταληγω στο οτι δεν ειναι. Παλι καλα.
4) Μου αρεσει να πηγαινω κοντρα στον εαυτο μου και σε οσα φοβαμαι. Δεν τα καταφερνω παντα. Αλλα προσπαθω!
5) Νομιζω οτι πηρα τη ζωη μου λιγο λαθος καποια χρονια πριν και με ενοχλει που αργησα να ξαναπαρω μπρος.
6) Μετα σκεφτομαι οτι καθετι που ζει κανεις ειναι εμπειριες που αν αξιολογηθουν σωστα οντως τον κανουν δυνατοτερο.
7) Παρολαυτα αυτο δε με παρηγορει παντα...κι ετσι σκεφτομαι οτι μπορει να φιλοσοφω πολυ για να διατηρουμαι ψυχραιμη αλλα μαλλον μεσα μου ειμαι ενα ηφαιστειο που βραζει.

7 σχόλια:

Lyriel είπε...

Κοριτσάρα μου ευχαριστώ ΠΑΡΑ πολύ!!
κοίτα να δεις τώρα τι έγινε, πριν απο καμια βδομάδα, σου έδωσα κι εγώ αυτό το βραβείο το συγκεκριμένο χα χαχ {μα τι αμοιβαιότις ήταν αυτή :)

Lyriel είπε...

χε χε σε πρόλαβα :p

Elli P. είπε...

Μμμμ!!! Και να φανταστεις μπαινω οσο συχνοτερα μπορω στο μπλογκ σου γιατι δεν εχω νετ σπιτι και τριγυρναω απο δω κι απο κει για να πιασω...θα επεσε σε μερες που θα ημουν σε ιντερνετικη απραξια και δεν το πηρε το ματι μου!! Σ' ευχαριστω πολυυυυυυυυυυυυ!!! Και συγνωμη που δεν το δημοσιευσα, μα πως μου διεφυγε;; Θα επανορθωσω ομως! Αμοιβαιοτητα δε λες τιποτε! Πολυ χαιρομαι!!

Lyriel είπε...

σου αξίζει!! :)

Elli P. είπε...

:) :) :)

Amelie είπε...

Τώρα κατάλαβα τι είναι τα βραβεία :) Σε ευχαριστώ πολύ με την σειρά μου ..;)

Elli P. είπε...

Να 'σαι καλα Amelie μου και να συνεχισεις την καλη δουλεια στο αξιολογο blog που εχεις!! Εμεις θα σε διαβαζουμε!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα