Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Δυο παρεξηγημενα χρωματα



Η επανασταση με το εμβλημα της αγαπης προκαλει γελιο.
Γελιο πικριας ισως...αλλα γελιο.
Δεν πειθονται με τα χερια μας ακουμπησμενα στις καρδιες μας.
Δεν πειθονται απο το χαμογελο που σβηνει στις ακρες των χειλιων μας.
Η καλοπροεραιτη αντιδραση χαρακτηριζεται αναποτελεσματικη. Πια.
Οι καλες προθεσεις πεθαναν και σερνουν στην κολαση τους απιστους.
Η αγανακτιση στην πραξη ειναι μεταμφιεσμενο εγκλημα λενε.
Τα αβεβαια βηματα στο πλακοστρωτο ομως εγιναν ρυθμικα. 
Ακουγονται απο παντου και καταφτανουν αβερτα
Ρυθμικα...τ' ακους; Πλησιαζουν. Ρυθμικα. Τ' ακους;
Κοκκινος και μαυρος ο οριζοντας.
Πλησιαζει και παλεται σα ζωντανος οργανισμος που ξυπναει.
Και γινονται ενα οι γειτονιες σαν κυμα πανω στην ασφαλτο
Γινονται ενα οι φωνες σα γυαλια που σκιζουν τον ανεμο
Ματωνουν αυτια κι ανοιγουν μυτες.
Θολωνουν ματια και κλεινουν στοματα.
Μυριζει δακρυα ο αερας και καπνιζει ο ουρανος σε γκριζο φοντο.
Τσουζουν τα ονειρα μας υπο την επηρεια των χημικων.
Οι διπλανοι μας τρωνε κατι ενοχα θυματα
και πετανε τα ματωμενα τους ρουχα στα σκουπιδια.
Κατω απο τα μαυρα απροσωπα κεφαλια τους οι ρουφιανοι μας οικειοποιουνται.
Βρωμανε απο μακρια σα δημιοι
μπερδευονται με τους αρματωμενους και ονομαζονται απ' ολους "οι κανενες"
Σηκωνονται στον ουρανο κονταρια και ιδανικα προς περιφρουρηση...
Μυρισε πολεμος σαν φρεσκο αιμα που αναβλυζει απο παλια πληγη
Τα πτωματα καποιων αφηρημενων εννοιων κειτονται στα ποδια μας
μα δεν υπαρχει χρονος ουτε για κλαματα τωρα...
Θα τους αποδωσουμε τιμες αφου αλλαξουμε τα παντα. Αφου πεθανουμε κι εμεις
για να διαλυσουν οσα χτισαμε καποιοι επομενοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα