Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

What if...



Η φραση "τι θα γινοταν αν" ειναι μια απο αυτες που δε θα ηθελα να υφισταται στη ζωη μου. Τουλαχιστον οχι σε καθοριστικο βαθμο. Ως γνωστων μια απο τις επιθυμιες μου ειναι να πετυχω μια ζωη χωρις απωθυμενα οπως εχω πει ηδη πολλες φορες στο παρελθον. Κι ετσι τετοιου ειδους σκεψεις οπως η παραπανω δε μου ταιριαζουν..."Τι θα γινοταν αν ειχα επιλεξει εκεινο κι οχι το αλλο...;" "Τι θα γινοταν αν δεν ειχα κανει αυτο και ειχα κανει κατι αλλο;" Τι θα γινοταν αν δεν ημουν εδω και ημουν αλλου;" Παρολαυτα ανθρωπος ειμαι κι εγω και μαλιστα ανθρωπος που σκεφτεται πολυ. Επομενως δεν μπορω να αποφυγω τους διαφορους προβληματισμους που μου χτυπανε κατα καιρους την πορτα κι ετσι απο μια διαστροφικη περιεργεια τους ανοιγω για να δω τι εχουν να μου πουνε. Χτες λοιπον, μπηκα στη διαδικασια να σκεφτομαι καποιες επιλογες μου οι οποιες ελαβαν χωρα οταν ακομη ημουν στην τρυφερη ηλικια του δημοτικου κι απο τοτε παρεμειναν σταθερες και ακλονητες. Ετσι που αργα η γρηγορα ξεκινησα να τις υλοποιω κιολας. Δεν ειναι οτι αναρωτιεμαι ακριβως αν εχω κανει καποιο λαθος. Σιγουρα ξερω πως οσα επελεξα κατα καποιον τροπο μου ταιριαζουν. Μπηκα ομως στον κοπο να σκεφτω μηπως η απολυτη σιγουρια μου για καποιες επιλογες μου δε με αφησε ουτε καν να διανοηθω την πιθανοτητα καποιων αλλων επιλογων. Η αληθεια ειναι οτι αυτο το τελευταιο συνεβη ως εναν βαθμο...κι ετσι επιασα τον εαυτο μου να ξεκιναει ενα ντομινο σκεψεων. Με σκεφτηκα ετσι, με σκεφτηκα αλλιως, με σκεφτηκα σε διαφορετικες συνθηκες, σε διαφορα επαγγελαματα...Για μια στιγμη τρομαξα οταν διαπιστωσα για ακομη μια φορα πως η βασικη μου, η τουλαχιστον μια απο τις βασικες μου προτεραιοτητες ειναι η ανεξαρτησια η οποια δεν μπορω να πω οτι εχει γινει ακομη πραξη με τον τροπο που την εχω εγω στο μυαλο μου. Επειτα σκεφτηκα (συνεχεια αυτη η λεξη) αν αυτο το οποιο εχω επιλεξει τελικα ειναι ικανο να μου προσφερει αυτην την ανεξαρτησια και απαντηση δεν εδωσα. Σιγουρα μου ταιριαζει. Σιγουρα το αγαπαω. Σιγουρα δεν το μετανιωνω. Αλλα εχοντας συνειδητοποιησει καποια πραγματα ακομη για τον εαυτο μου αναρωτιεμαι κατα ποσο μπορω εγω να ανταπεξελθω στις διαφορες απαιτησεις μιας τεχνης- "δουλειας" η οποια απαιτει τοση πειθαρχια και τοση αφοσιωση σε βαθμο που σιγουρα ως τωρα δε με χαρακτηριζει. Ειμαι ανθρωπος φιλοτιμος και συνεπης θελω να πιστευω πραγμα που με κανει να ειμαι σωστη στις υποχρεωσεις μου. Δεν ξερω ομως αν αυτο ειναι το ιδιο πραγμα με την πειθαρχια. Η λεξη πειθαρχια μου βγαζει κατι το στρατιωτικο, το απολυτο, το αυταρχικο, αυτο που λεμε "κατσε σουζα"...ε, λοιπον αυτο σιγουρα δεν το εχω καθολου. Κι ετσι επειδη το ακουω συνεχεια για τον χωρο που με τοση σιγουρια (η οποια παραμενει) επελεξα, ειναι λογικο να αναρωτιεμαι τι μπορω τελικα να καταφερω με βαση τον χαρακτηρα μου. Σιγουρα θα το παλεψω. Αλλα δε μου αρεσουν οι περιορισμοι και κατ' εμε σχεδον τα παντα οταν θελει κανεις να λεγεται υγιης ανθρωπος ειναι αμεσα συνυφασμενα με τη ζωη. Πρωτα θελω να ζω κι επειτα να δινω κομματια του εαυτου μου στην τεχνη μου. Μεσα απο τη ζωη μαθαινω, εξελισσομαι, γινομαι καλυτερη, σκεφτομαι, προβληματιζομαι, εξερευνω, νιωθω, μαζευω εμπειριες και θεωρω πως ολα αυτα ειναι πολυτιμα και για το θεατρο. Δε θα ηθελα λοιπον να βαλω τη ζωη μου-ανεξαρτησια μου σε δευτερη μοιρα. Κι ετσι για λιγο προβληματιστηκα...Ισως ολα αυτα να ακουγονται κυνικα. Ισως να φανταζουν πολυτελεις σκεψεις ενος ακομη παιδικου μυαλου. Ισως να εκπεμπουν μια καποια αφελεια η ακομη και μια πλεονεξια. Για μενα ομως το να θελω να ζησω δεν ειναι παραλογο. Θα μου πεις τωρα και ποιος σου απαγορευει; Κανεις. Ειναι πολλοι ομως αυτοι που δηλωνουν ταγμενοι σε εναν τομεα σε τοσο μεγαλο βαθμο που με δηλωσεις η πραξεις τους με κανουν να νιωθω λες κι εγω που δε θα θυσιαζα τη ζωη μου για να κλειστω στο μοναστηρι καμιας τεχνης την αγαπαω λιγοτερο απο εκεινους. Θα ηθελα να συμπορευτω με την τεχνη που τοσο αγαπαω. Δε θα ηθελα ουτε να με καταπιει ουτε να την παραμελησω. Ετσι λοιπον με αφορμη καποια σχολια που ακουσα χτες, δεν εχει σημασια που και πως, ξεκινησε αυτο το γαιτανακι του "τι θα γινοταν αν" με τον εαυτο μου να παιρνει διαφορες ιδιοτητες στο μυαλο μου. Ωσπου κατεληξα και παλι στην αποφαση που ειχα παρει τοτε, στην πεμπτη δημοτικου...Ναι...ηθοποιος. Απλως...θελω και να ζησω. Οποτε προτιμησα να μη νιωθω ενοχες για τα πιστευω μου και τη διαφορετικη μου αντιμετωπιση απεναντι σε καποια θεματα και να πορευτω προς τον στοχο μου οντας ο εαυτος μου. Το τι θα καταφερω θα φανει στο χειροκροτημα. Το αν θα ειμαι οσο ανεξαρτητη θα με ενεπνεε, επισης. Ισως οι εικονες που εχω μεσα στο κεφαλι μου σαν απωθημενα που θα ηθελα να γινουν πραγματικοτητα να ειναι συνδιασμος πολλων πραγματων. Σιγουρα ομως η λυση δεν ειναι μονο "εκει εξω" αλλα και σε 'μενα την ιδια... Κι οποιος καταλαβε...καταλαβε. To be continued...

2 σχόλια:

Lyriel είπε...

Γειά σου κοριτσάκι μου :)
Πρώτα πρώτα να σου πω πως κι εγώ επίσης έχω σκεφτεί τον εαυτό μου με άπειρες ιδιότητες, σε πολλές διαφορετικές δουλειές, με άλλους σωματότυπους, άλλα μαλλιά και πάει λέγοντας... πλάκα έχει :)
Έπειτα, συχνά φέρνουμε σε αντιπαραβολή δυο έννοιες όπως είναι η πειθαρχία και η ελευθερία, που όμως αν το σκεφτείς, αυτές οι δύο πάνε πάντα μαζί, χέρι χέρι. Ελευθερία δεν μπορεί να υφίσταται δίχως πειθαρχία, γιατί τότε θα έρθει το χάος. Μέσα απο την πειθαρχία, ανακαλύπτεις μια άλλη διάσταση της ανεξαρτησίας, πιο βαθιά, πιο γεμάτη.
Πάρτο αλλιώς λοιπόν, και δες την πειθαρχία σαν ένα μπαλόνι, που θα σε πάρει και θα σε οδηγήσει στην πραγματική ελευθερία.
Με αγάπη !
Τα φιλιά μου **

Elli P. είπε...

Γεια σου αγαπημενη μου Lyriel!! Για να σου πω την αληθεια δεν ειχα δει την κατασταση απο μια τετοια οπτικη και σιγουρα μου αρεσει ο τροπος που βλεπεις τα πραγματα. Θα προσπαθησω να εφαρμοσω τη συμβουλη σου λοιπον και μακαρι να με κανει και λιγο καλυτερη σε οσα θα ηθελα να κανω! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα