Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Πατριδα μας ολη η γη



Με αφορμη και παλι μια συζητηση που ειχα χτες με εναν φιλο μου, θα ηθελα να εκφρασω ξανα καποιες σκεψεις μου σχετικα με τον εθνικισμο, τον πατριωτισμο και την αγαπη για την πατριδα οπως κι αν το ονομαζει κανεις αυτο. Ομολογουμενως εχω καποιες ιδεες που αν δεν μπει κανεις στον κοπο να τις καταλαβει μπορει και να παρεξηγηθουν. Ελπιζω λοιπον ολοι οσοι θα κανετε τον κοπο να διαβασετε αυτο το κειμενο να το κανετε με διαθεση να κατανοησετε τα λεγομενα μου ασχετως αν στο τελος διαφωνησετε μαζι μου. Ξεκινωντας απο τον εθνικισμο ως φανατικο και ακραιο φαινομενο για μενα ειναι δεδομενο οτι ειναι η απαρχη πολλων δεινων. Με βαση τον εθνικισμο στρεφεται η μια χωρα εναντια στην αλλη, με βαση τον εθνικισμο στρεφεται η μια ομαδα εναντια στην αλλη, ο εθνικισμος πολλες φορες ειναι η βαση του ρατσισμου και τελικα με αφορμη το εθνικιστικο αισθημα γινονται εκτροπα εις το ονομα πατριδων και φυλων. Μονο που κατι τετοιο μονο αγαπη δε θα μπορουσε να το πει κανεις γιατι το να αγαπας την πατριδα σου δε σου δινει το δικαιωμα ουτε να τη θεωρεις ανωτερη ουτε να στρεφεσαι με οποιονδηποτε τροπο εναντιον αλλων λαων. Και τελικα ο εθνικισμος μονο αποσταθεροποιηση, μιση και καταστροφες θα μπορουσε να επιφερει για τον κοσμο ολο μεσα στον οποιο ξεχναμε συχνα οτι ζουμε κι εμεις κι οτι ακομη και συμφεροντολογικα να το δουμε μεσα σε εναν κοσμο ειρηνικο ειναι προτιμότερο να ζει κανεις. Συνεχιζοντας, θα ηθελα να αναλυσω την εννοια της απλης αγαπης για την πατριδα η οποια διαχωριζεται απο τον εθνικισμο γιατι ειναι αγνη, δεν υποκινειται απο φανατικα και τυφλωμενα ενστικτα, δε στηριζεται στο μισος για τον πλησιον αλλα στη διαθεση του να θελει κανεις το καλυτερο για τον τοπο του χωρις απαραιτητα να υποσκαπτει το καλο του διπλανου του. Ακομη και σε αυτο ομως εχω μια ενσταση. Γιατι αραγε να διαχωριζουμε την αγαπη για την πατριδα μας απο την αγαπη που μπορει να νιωσουμε σαν ανθρωποι για τον κοσμο γυρω μας; Θελω να πω με αυτο οτι εγω τυχαινει να γεννηθηκα στο μερος που λεγεται Ελλαδα. Σιγουρα δε θα ηθελα να συμβει κατι κακο στην Ελλαδα αλλα οταν το ξανασκεφτομαι δε θα ηθελα να συμβει κατι κακο σε καμια χωρα του κοσμου. Η μηπως πρεπει να αγαπω την Ελλαδα αδιαφορωντας αν οι αλλες χωρες καιγονται; Θα μου πει καποιος οτι εφοσον ζω στην Ελλαδα ειναι πιο λογικο να στρεφεται το αμεσο ενδιαφερον μου σε αυτην. Αν σκεφτω απλοικα και μονο σαν Ελληνιδα σιγουρα θα με νοιαξει το να μην παθει τιποτε ο τοπος οπου γεννηθηκα. Αν ομως σκεφτω σαν ανθρωπος και δεν καταλαβαινω γιατι να μη σκεφτω ετσι θα με νοιαξει να μην παθει κακο ουτε η Ελλαδα αλλα ουτε και καμια αλλη χωρα πανω σε αυτην τη γη. Αυτο δε σημαινει πως αγαπω λιγοτερο τον τοπο οπου ζω. Σημαινει οτι νοιαζομαι το ιδιο για ολον τον κοσμο. Συνηθως το παραδειγμα που μου φερνουν για να με κανουν να καταλαβω τι θα πει αγαπη για την πατριδα ειναι η αμυντικη διαθεση της αδυναμης χωρας μας. Το γεγονος δηλαδη πως ειναι πολλοι εκεινοι οι οποιοι θα ηθελαν να βλαψουν αυτην τη χωρα ειτε εμμεσα ειτε αμεσα κι ετσι κατεπεκταση εμεις πρεπει να αμυνθουμε. Το γεγονος οτι λογω του οτι δεν ειμαστε σε θεση ισχυος μας βαζει συχνα σε αμυντικη κατασταση κανει πιο ευκολο το παραδειγμα των πατριωτων. Η απαντηση μου ειναι πως οταν καποιος προσπαθει να με βλαψει ειναι σιγουρο οτι εγω θα αμυνθω πανω απ' ολα σαν ανθρωπος. Επειδη ενας αλλος ανθρωπος (ομαδα ανθρωπων) προσπαθει να με βλαψει. Δεν ειναι αναγκη να σκεφτω μονο σαν Ελληνιδα αλλα σαν ανθρωπος και αν με νοιαζει εστω και λιγο το τι γινεται γυρω μου, αν καταλαβαινετε τι εννοω, θα αμυνθω και θα υπερασπιστω το δικαιο. Τι θα γινοταν ομως αν, για να αντιστρεψω την ερωτηση, η Ελλαδα ηταν σε θεση ισχυος και προσπαθουσε να βλαψει με τον Α η Β τροπο καποια αλλη λιγοτερο ισχυρη χωρα για συμφεροντα;. Ποιανου το μερος θα επαιρναν τοτε οι πατριωτες; Αν απαντουσαν πως θα επαιρναν το μερος της Ελλαδας η οποια θα ηταν στη θεση που ειναι τωρα οσοι θελουν να βλαψουν εμας, κατι τετοιο θα δηλωνε φανατισμο, μεροληψια και τελικα εθνικισμο. Κατι που καταρριπτει το επιχειρημα της απλης αγαπης για την πατριδα. Αν απαντουσαν δικαια οτι θα ηταν με το μερος του αλλου, αδικημενου, κρατους τοτε αυτο θα αποδυκνειε πως οταν κανεις ειναι δικαιος δε σκεφτεται μονο σαν Ελληνας η σαν Τουρκος η σαν Ισπανος αλλα σαν Ανθρωπος. Ο οποιος αγαπωντας τον κοσμο αντιδρα απεναντι σε οποιαδηποτε αδικια αντιλαμβανεται ειτε αυτη συμβαινει εναντια στον τοπο οπου ετυχε να γεννηθει και αφορωντας τον αμεσα ισως τον κανει να νιωθει πιο εντονη την αναγκη να αμυνθει (κατι το οποιο ειναι κατανοητο αλλα εξηγειται και με βαση το ενστικτο της επιβιωσης), ειτε αφορα καποιον αλλον τοπο πανω στη γη. Αν νοιαζεται μονο για την πατριδα του ενω την ιδια στιγμη δε θα τον ενδιεφερε αν ολες οι υπολοιπες καταστρεφονταν, τοτε αυτο εκτος απο "αγαπη για την πατριδα" θα σημαινε και στυγνο ατομικισμο που σε επιπεδο σκεπτικου και πραξεων σε ολες τις εκφανσεις της στασης ζωης καποιου μονο κακα θα μπορουσε να επιφερει. Γιατι δεν αρκει να αντιδρας μονο οταν απειλεισαι αμεσα εσυ ο ιδιος. Το θεμα ειναι να μπορεις να αισθανεσαι το ιδιο εντονα την αδικια οταν συμβαινει και στον διπλανο σου. Και τοτε δε θα χρειαζοταν να αδραξεις το "ενδοξο προσωπειο του Ελληνα" αλλα θα σου αρκουσε να αισθανθεις το ειλικρινες ενδιαφερον του Ανθρωπου.


Ποτε δε γινονται γραφικα η κουραστικα τα παρακατω τραγουδια για τον απλουστατο λογο οτι οσες φορες κι αν τα εχετε ακουσει το θεμα παντα θα ειναι αν τα εχετε κανει, νιωσει, ζησει!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα