και η σωματικη μου μνημη με πληγωνει
ξυνοντας τα νυχια της στα σπλαχνα μου.
Ποναει αποψε η νυχτα
Λες να τη φανταστηκα τουτη την παραξενη ιστορια;
Μου λεγες και μου λεγες και μαγευες
τ' αποκρυφο κι ανειπωτο εγω μου
Εισπνοη και το στηθος μου καιγεται
Εκπνοη κι ομολογω τα "σφαλματα" μου
Το δερμα που σου φορεσα μου μοιαζει
Τι γινεται ομως οταν τα χερια μου
σκαβουν τις σαρκες που κολλησαν στο κορμι μου;
Δεν επλασα εγω τον ερωτα που τολμησες
μα αγγιξες την πιο απαγορευμενη απ' ολες τις αληθειες
με τα τρεμαμενα δαχτυλα της επιθυμιας σου.
Κι ετσι πεθαινα φωναζωντας "κι αλλο!"
Εκεινη τη νυχτα ποιος την απλωσε στα ποδια μου;
Καπως τα εχασα και δεν της φερθηκα θυμαμαι
οπως μου αξιζε.
Μα λες να τη φανταστηκα τουτη την ιστορια;
Οι ενωμενες ακρες των χειλιων μας
μεσα σ' εκεινη τη φωτεινη και θολη φωτογραφια
μου ειπαν οχι.

0 ψιθυροι:
Δημοσίευση σχολίου