Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Η φαντασια μου θα πλατσουριζει καπου εκει:



Αλλα εγω θα παρω τα κουβαδακια μου και θα παω να παιξω σε κανενα μπαλκονι...


Φετος δε θα παω σε καποιο νησι...Για κανενα μπανιο το πολυ πολυ να παω στην πολη μου τον Δεκαπενταυγουστο. Επειδη δεν παιζει σαλιο οπως καταλαβαινετε, τα δεδομενα εχουν ερθει τα πανω κατω κι ετσι η επομενη εβδομαδα θα με βρει στην εξωτικη...Αθηνα. Ναι, ναι εκει που ολοι φευγουν εγω και η κολλητη μου ερχομαστε. Τα σημαντικα ειναι δυο: Εχουμε σπιτι φιλου να μεινουμε κι εχουμε και τον φιλο. Αυτα αρκουν. Τωρα τι θα κανουμε κατακαλοκαιρο στην Αθηνα θα δειξει...ελπιζω να περασουμε καλα παρα το παραλογο της υποθεσης γιατι δε σας κρυβω οτι χτες και σημερα ειμαι λιγο πεσμενη. Κατι οι φιλοσοφικες συζητησεις που ειχαμε χτες ξημερωματα με φιλους στο μπαλκονι, κατι τα απροοπτα που σου χτυπανε ολα μαζι την πορτα...Αλλα, ενταξει, καλα ειμαι! Καλα ειμαι που λεει και η Γεωργια του μονολογου μου...Για τον μονολογο που εχω εν οψη εξετασεων θα σας μιλησω αλλη φορα. Προς το παρον ηθελα να σας πω ενα γεια μιας και για κανεναν δεκαημερο (το πολυ) ισως και να μην καταφερω να ανεβασω καποια αναρτηση! Ο,τι κι αν κανετε, οπου κι αν πατε να περασετε καλα. Κι οσοι απο εσας βρεθουν σε θαλασσα ας ριξουν μια βουτια και για μενα!!
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011



Αυτο ειναι το υπεροχο τραγουδι που ο αγαπημενος μου καθηγητης Α. Π. διαλεξε να πω στις εξετασεις που θα δωσω τον Σεπτεμβριο στο Υπουργειο πολιτισμου (ναι, εχουμε και τετοιο)! Πιστευα οτι δε θα καταφερω ποτε να το τραγουδησω αλλα με την πολυτιμη βοηθεια του αρχιζω να εχω καποιες ελπιδες. Θα προσπαθησω τουλαχιστον! Ως τοτε το ακουω και το τραγουδαω (;) συνεχεια επειδη μου αρεσει πολυ αλλα και προσπαθωντας να το "κατακτησω". Ηρθε η ωρα να το μοιραστω και μαζι σας. Οσοι το ξερετε απολαυστε το γι' ακομη μια φορα. Οσοι δεν το ξερετε γνωριστε το! Το τραγουδι μιλαει για γυναικα ομως μιας και θα το τραγουδησω εγω ο καθηγητης μου εδωσε μια παρα πολυ ομορφη ερμηνεια που μου ταιριαξε πολυ (τυχαιο; Δε νομιζω, μιας και εχω την αισθηση οτι με εχει ψυχολογησει σχεδον πληρως). Γυναικα της ψυχης μου ξενη λοιπον, εσυ που κρυβεσαι μεσα μου αλλα δεν ξερω ολα σου τα κομματια, το ξαφνιασμα σου μ' απομενει γιατι εκει μεσα υπαρχουν πραγματα που ουτε καν ηξερα οτι εχω, ουτε καν ηξερα οτι μπορω...Αφιερωμενο στις αγνωστες πτυχες των γυναικειων ψυχων αλλα και στους στους ερωτευμενους αντρες αναγνωστες για να το αφιερωσουν με τη σειρα τους στις γυναικες που εχουν "κυριευσει" την ψυχη και το μυαλο τους! Με την καλη εννοια παντα!

(Δημοσιευση που εκανα στο blog Γυναικειες Σταχτες)
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011


TRUST NO ONE

Αγρυπνες νυχτες σαν αγγεια σπασμενα σε ματια γεματα οργη
Δηλητηριασμενες με απατη φλεβες σε αδεια απο φοβο σωματα

Ετοιμη να χασω τα παντα
μα αν κερδισω θα ειναι για παντα
Εδω και τωρα μονο το μπροστα εχει απομεινει
Τεσσερα βηματα ακομη  προς μια κολαση που ακομα δεν ξερω
αν θα 'ναι δικη μου η δικη τους, αν θα 'ναι τιμωρια η δικαιωση

Εδω και τωρα μονο ενας δρομος απεμεινε
Μονο σκοταδι, μονο πολεμος, μονο θυμος
Τεσσερα βηματα ακομη παρεα μ'ενα πλασμα που δε μου θυμιζει τιποτα
Με κατοικει μα δε μου μοιαζει, με κυριευει μα δε με νοιαζει

Αγρυπνες νυχτες γεματες εφιαλτες κι αρρωστημενα ψεματα
Ζωες κλεμμενες απο ανοιχτες τσεπες και ξεχασμενες χαραμαδες

Ετοιμη να χασω τα παντα
μα αν κερδισω θα ειναι για παντα
Εδω και τωρα ειναι η μονη στιγμη που ξεφυγε
απο τον υπερπροστατευτικο χρονο πατερα της
Εδω και τωρα ειναι η μονη ευκαιρια που μου απλωνει το χερι εμπιστευτικα

Για να παρω πισω, λεει, τη δικη μου κλεμμενη ζωη

Και τοτε αντηχει εκεινη η φωνη...
"Μην εμπιστευεσαι κανεναν"
κι ενα γελιο χαιρεκακο δοκιμαζει να σπασει το ηθικο μου.

"Θα δεις μια σκια λιγο πριν πεσει το σκοταδι και τοτε να θυμασαι:
Κι εσυ επισης!"
Απανταω
και μετραω βηματα μπροστα
Ενα, δυο, τρια...
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011




Παντα μ' αρεσει να φανταζομαι και λιγο περισσοτερο. Κι αν πλαθω τη ζωη οπως τη θελω, τι πειραζει; Σαμπως δικια μου δεν ειναι; Κι αν βαζω στις εικονες και τις στιγμες λιγο απ' αυτο και λιγο απο κεινο για να τις κανω λιγο πιο εγω, τι πειραζει; Το θεμα ειναι να δημιουργειται εμπνευση μεσα απο τη ζωη και δημιουργια μεσα απο την εμπνευση. Παντα μ΄αρεσει να φτιαχνω τις δικες μου ιστοριες. Ακουγοντας ενα τραγουδι, διαβαζοντας ενα ποιημα, κοιτωντας μια φωτογραφια με χρωματα η χωρις...Μα σιγουρα κατι θα κρυβεται εκει μεσα κι απο μενα, γιατι λοιπον να μην ψαξω να το βρω να το κανω δικο μου; Αφου μου ανηκει τουλαχιστον αυτο. Το συναισθημα κι ο,τι αυτο γενναει. Μου ανηκει τουλαχιστον αυτο απο τη στιγμη. Η αισθηση που αφηνει στον κοσμο μου και το ταιριαγμα της με τη ζωη και τις σκεψεις μου. Υπαρχουν μυρωδιες που ξυπνανε αναμνησεις. Χρωματα που ξυπνανε αισθησεις και εικονες που ξυπνανε τη φαντασια. Οχι μονο εικονες- εικονες. Αλλα και εικονες- λεξεις. Ξερετε, αυτες που κρυβονται πισω απο  αραδες ποιητικες η πεζες, πισω απο διηγησεις και ιστοριες. Απλως εμενα μου αρεσε παντα ολα αυτα να τα κανω λιγο πιο δικα μου. Να παιρνω ενα μερος τους και να το ταιριαζω στο δικο μου παζλ...Σας διαβαζω ολους και να ξερετε οτι μεσα απο οσα γραφετε βρισκω και δικα μου κομματια. Ξεζουμιζω λεξεις, ανιχνευω εικονες, ταξιδευω με μουσικες. Πλαθω κοσμους υπαρκτους κι επιθυμιες...Ζω, φανταζομαι, ονειρευομαι  και δημιουργω...κανω δικο μου ο,τι μου ανηκει απο την καθε στιγμη. Κι αν βαζω λιγο απ' αυτο και λιγο απο κεινο για να την κανω λιγο πιο εγω τι πειραζει; Μετα θα την χαρισω και σε σενα για να ψαξεις και το δικο σου κομματι μεσα της...
Διαβάστε περισσότερα...




Fata morgana



Ξεγλιστρουσες μεσα στους καιρους και τα αισθηματα

σχεδον διαφανη φωτια καταστροφικης λυτρωσης
Υπηρξες η τραγωδια και η καθαρση μαζι, υπηρξες ψεμα
Το πιο αληθινο ψεμα στις ζωες τους, αλησμονητη
Ησουν η κορη της επιθυμιας και του ερωτα
μιση ονειρο μιση πραγματικοτητα με σαρκα και παθη
Μια απατηλη υποσχεση,
αυτο ησουν
μια ανασα ποθου και λαγνειας...
αυτο εισαι
H τελευταια βαθεια ανασα πριν τη ληθη
Ψευτικη (α)ληθεια ζωτικης σημασιας για τα βαθυτερα ενστικτα
Δηλητηριασμενο χαδι που στολισε ανειπωτα βραδια σε προικισε
Νυχτα σαν καλα κρυμμενο μυστικο σε ξεγεννησε
και βγηκες μιση ψεμα μιση (α)ληθινη...σαν ερωτας. Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011


Απροσδιοριστο...

Απροσδιοριστα αυτα τα κατηγορηματικα εγω
που λησμονημενα αφεθηκαν ελευθερα να φυγουν
Απροσδιοριστα απεναντι σε αυτον η και σε οποιον αλλον κοσμο
Κατι νιωθω ακουγοντας αυτους τους διπροσωπους στιχους
Απροσδιοριστο κι αυτο σαν το εγω μου
Ομως μ' αγγιζουν, αυτο το ξερω
Μαλλον τα λενε με το υποσυνειδητο μου καθε βραδυ
κι εμενα δε μου εξηγουν τα συναισθηματα
για να μη χασουν προφανως την ομορφια του μυστηριου
Απροσδιοριστο μυστηριο και γοητευτικο
Γοητευτικο μαλλον γιατι ειναι απροσδιοριστο.
Αυτο το εγω ομως δεν ειναι και τοσο γοητευτικο
Αυτο το εγω ειναι μονο απροσδιοριστο μεσα σε αυτον
η και σε οποιον αλλον κοσμο
Κουραστηκα και δεν ξερω πως να αντιμετωπισω κατι απροσδιοριστο
Με ποιον συγκεκριμενο τροπο να πολεμησω κατι αυλο
μα τοσο πραγματικο που με βαζει στο περιθωριο εξω απο τα ορια;
Εξω απο την κοκκινη γραμμη που αντεχει αυτος η οποιος αλλος κοσμος
Εκει εξω τριγυριζει το απροσδιοριστο εγω μου, νομιζα ασκοπα
Μια νυχτα ομως ονειρευτηκα πως ειχα λογο υπαρξης
συγκεκριμενο, οχι απροσδιοριστο.
Κι αυτο το εγω μου δεν ηταν τελικα εξορισμενο. Ηταν απλα διαφορετικο
Απροσδιοριστο εξω απο τον κυκλο της συνηθειας
εξω απο αυτον η οποιον αλλον κοσμο
Ομως αν δεν υπηρχε εκει εξω να ψαχνει κατι απροσδιοριστο
γι' αυτον η για οποιον αλλον κοσμο
δε θα υπηρχε ουτε η τελευταια αυτη ελπιδα λιγο πριν πεθανει. Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011





Συγχαρητηρια λοιπον.
Και τωρα κανε τον κοπο να με κοιταξεις μεσα στα ματια
για να διαπιστωσεις αν ψευδομαι
Οι πιο αληθινες σκεψεις ξεφευγουν απο κει καπου
μεταξυ υπνου και (ε)ξυπνιου
μα για να τις δεις δεν αρκει να ριξεις μονο μια ματια
Νιωσε! Αγγιξε, δες, ακου, μυρισε, γευσου...Σκεψου!
Και παλι συγχαρητηρια.
Εμαθες κατι για μενα και τωρα θα πιστευεις πως με ξερεις
Κανε τον κοπο να ψαξεις πιο βαθια
Καπου μεταξυ χαους και αβυσσου βρισκεται η αληθεια
Μεσα σε μια κινουμενη αμμο
που με ρουφαει και με φτυνει καθε τοσο
ισα για να παρω μια πνιχτη ανασα
ψαχνω τον εαυτο μου εδω και χρονια
Και πιστευεις οτι εσυ με εμαθες με μια ματια;
Συγχαρητηρια
Και τωρα μπορεις να με ακολουθησεις στην ψυχικη μου περιπλανηση
μα αν περασεις την πορτα τουτη γυρισμος δεν υπαρχει
Και να θυμασαι
αν τρομαξεις εγω δε θα φταιω
Αν φοβηθεις δε θα 'μαι υπευθυνη για 'σενα
Αν θες ενα χερι εκει μεσα να πιαστεις
δε θα ναι το δικο μου αυτο που θα σε τραβηξει στην επιφανεια
Αν βυθιστεις εκει μεσα θα πρεπει να περιμενεις να σε ξεβρασει κι εσενα
η ψυχη
Κι αν προλαβεις παρε μαζι μου μια πνιχτη ανασα.


Μεχρι τοτε μην πιστευεις τιποτε για μενα! Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011


Σαν κουκλα χωρις προσωπο...

Μια κουκλα χωρις προσωπο
πισω απο μια βιτρινα χαραγμενη απο τις αδιακριτες ματιες των περαστικων
αγκαλιαζει τις γαλαζιες ανασες της μοναξιας καθε βραδυ
κοροιδευοντας τον χρονο που την προσπερνα
Μερες ολοκληρες ακινητη αλλαζει φορεσιες.
Αλλες φανταχτερες, αλλες μποεμικες, αλλες αναλαφρες
Δεν εχει προσωπο κι ομως αλλαζει τοσα!
Ανεκφραστη χαιδευει τη σιωπη και το σκοταδι καθε νυχτα
Μιλαει με τις σκιες και διηγειται ιστοριες στο φεγγαρι
πισω απ' το θολο τζαμι της παγωμενης βιτρινας.
Ξεγλιστραει απο τις κλειδαροτρυπες τις φαντασιας
και παιρνει ζωη μετα τα μεσανυχτα
σαν τα παραξενα πλασματα ξεχασμενων παραμυθιων
κρυβεται εξοριστη απο δυο κοσμους
Μονη μα οχι μοναχικη, χωρις ταυτοτητα,
χωρις ημερομηνια γεννησης η θανατου απλα υπαρχει
παντα εκει, πισω απ' τη βιτρινα του μαγαζιου,
ν' αλλαζει φορεσιες και προσωπα απροσωπα
σαν εργο τεχνης που ερμηνευει ο καθενας οπως θελει, 
ακουει τις γνωμες των περαστικων για το ποια ειναι
Αλλος τη βλεπει χαρουμενη, αλλος θλιμμενη,
αλλος σκεπτικη, αλλος αυστηρη...
Ποια ειναι στ' αληθεια αυτη η κουκλα χωρις προσωπο;

Εσενα περαστικε...μηπως σου θυμιζει κατι;


Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011



Ας πουμε κατι ασχετο! Εκανα ενα tour σε πολλα ενδιαφεροντα blogs αυτες τις μερες και σε πολλα εγινα αναγνωστρια. Αλλα προσθεσα και στα αγαπημενα μου γιατι με αγγιξαν βαθυτερα, μου εκαναν ενα "κλικ" παραπανω! Κι ακομη ερευνω! Αλλα τωρα ηρθε η ωρα να πουμε και καμια "χαζομαρουλα" με την καλη εννοια φυσικα, για να περασει η ωρα! Σε ενα απο τα ιστολογια βρηκα το παρακατω ερωτηματολογιο. Κυκλοφορουν αυτα αναμεσα στους bloggers κι ετσι ειπα να αναρτησω κι εγω τις δικες μου απαντησεις. Για εναν ανεξηγητο λογο "ψοφαω" για κατι τετοια. Η φιλη μου με θεωρει freak! Αλλα δεν πειραζει, γι' αυτο μ'αγαπαει! :)

Παμε λοιπον κι οποιος αλλος απο εσας θελει το αντιγραφει κι απανταει!


1. Ένα αντικείμενο από τη ντουλάπα σου χωρίς το οποίο δεν μπορείς να ζήσεις ;
Νομιζω τα τζινοειδη...

2. Τι είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν για σένα ;
Οι ανθρωποι δεν ξερουν τιποτε για μενα! Νομιζουν οτι ξερουν...μουαχαχαχαχα (σατανικο γελιο)


3. Ονόμασε κάτι που θα ήθελες να κάνεις πριν πεθάνεις
Ειναι ενα απο αυτα που ο κοσμος δεν ξερει για μενα. Και δεν ηρθε η ωρα να το μαθει ακομη! Οταν συμβει θα το καταλαβετε! :D


4. Μια τροφή χωρίς την οποία δεν μπορείς να ζήσεις;
Μακαροναδες, πιτσες, σαλτσες...διαφορα παχυντικα που με ρωτανε συνηθως που τα βαζω...μια μονο δε γινεται να πω!

5. Μια φράση που χαρακτηρίζει τον τρόπο που ζεις
Perfection is not just about control. It is also about letting go. Black Swan movie

6. Ποιο είναι το τραγούδι που ακούς περισσότερο στο i-Tunes;
Αυτη η ερωτηση με σκοτωνει! Οχι, δε θα διαλεξω ΕΝΑ τραγουδι.


7. Τι στυλ θεωρείς ότι έχεις;
Αυτο που κανει τους αλλους να ανησυχουν. Δεν ξερω πως το λενε αλλα τους κανει!

8. Δύο χόμπι σου;
Γιατι μονο δυο; Δεν εχεις καταλαβει οτι ειμαι πληθωρικη; Τεσπα...Γραψιμο και διαβασμα (Αυτα τα δυο ηταν η απαντηση και της κατοχου του μπλογκ απο το οποιο "εκλεψα" το ερωτηματολογιο!)

9. Δύο χαρακτηριστικά που μισείς ή σε ενοχλούν;
Ρηχοτητα και δηθενια


10. Απόλαυση που σου δημιουργεί ενοχές;
Δεν εχω ενοχες για τις απολαυσεις μου!

11. Ποιο είναι το αγαπημένο σου vampire;
Α...κατι ξερεις εσυ...


12. Αγαπημένα Cartoon
Μικρος πριγκιπας, Πητερ Παν κ.α

13. Ποιο είναι πιο σημαντικό: αγάπη, φήμη, δύναμη, ή λεφτά;
Αγαπη, αγαπη, αγαπη (μη μου πειτε οτι πεσατε απο τα συννεφα!)

14. Αν μπορούσες να ζεις σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ποια θα ήταν, και γιατί;
Σ' εκεινη που εχει πλασει η φαντασια μου ενωνοντας τα καλυτερα κομματια απο καθε περιοδο.

15. Μπορείς να θυμηθείς, τι έκανες σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν;
Παιζει να ημουν μπροστα στον υπολογιστη και να εγραφα στο blog καλη ωρα... Τοσο καμμενη! Ακομη δεν ειχα παει διακοπες παντως!
Διαβάστε περισσότερα...

Μια βαρκουλα που αρμενιζει
Ημασταν που ημασταν σα λαος κατα βαση αδιαφορος για πολλα πραγματα, τωρα με ολα οσα γινονται δε θα εχουμε μυαλο για τιποτε αλλο πλεον. Μονο που τωρα πια θα εχουμε και μια δικαιολογια...Δε λεω. Βασιμη δικαιολογια, υπαρκτη και αληθινοτατη. Αλλα...να...αναρωτιεμαι...δηλαδη σταματαει η ζωη μας; Αυτο ηταν; Ταφοπλακα στην κυριολεξια;

Για παραδειγμα, καποια στιγμη πριν δυο βδομαδες γινοταν απεργια οπως και την περασμενη Τεταρτη και κοσμος ειχε βγει στους δρομους εκτος απο τους αγανακτισμενους για να διαδηλωσει με πορειες και τα σχετικα. Ηθελα να ειμαι και τοτε μαζι τους αλλα το εφερε η περιεργη ωρα και ειχα παρουσιαση- εξεταστικη. Ξερετε ποσο ασχημα ενιωσα οταν βγηκα στη σκηνη (ειχαμε καλεσει και καποιους φιλους, γνωστους κλπ) την ιδια στιγμη που εξω ο κοσμος φωναζε συνθηματα εξαγριωμενος; Ενιωσα σαν αυτο που χτενιζεται την ωρα που ο κοσμος χανεται. Σκεφτομουν, ειναι δυνατον εξω να γινεται χαμος, ανθρωποι να παλευουν και να διεκδικουν με τον τροπο τους τα δικαωματα τους κι εμεις εδω στην κοσμαρα μας να απαγγελουμε ποιηση και να τραγουδαμε; Αισθανομουν τοσο εκτος τοπου και χρονου που φοβηθηκα οτι αυτο θα φαινοταν και στους θεατες. Ετσι κι αλλιως υπηρχαν στιγμες που οι φωνες των διαδηλωτων καλυπταν τις δικες μας κι επρεπε να φωναζουμε ακομη πιο πολυ. Δε μου αρεσε ομως καθολου αυτος ο συνδιασμος καταστασεων και γεγονοτων ουτε η αισθηση που μου δημιουργησε. Γιατι λες απο τη μια, ναι, η ζωη συνεχιζεται ρε φιλε, δε λεει να πεθανουμε κιολας! Κι απο την αλλη ολα σου φαινονται ανουσια μπροστα στον κακο χαμο που βιωνουμε αν τα εκλογικευσεις με την κακη εννοια. Φοβαμαι δηλαδη μηπως αναγκαστικα πολλα πραγματα μπουν σε δευτερη, τριτη, τεταρτη μοιρα και μετατραπουν οι ζωες των ανθρωπων σε ενα διαρκες αρρωστημενο αγχος προς επιβιωση...Τα πρακτικα προβληματα οχι μονο τα ξερω, τα βιωνω κιολας γιατι ουτε απο αλλον πλανητη ειμαι ουτε απο αλλη χωρα. Δε νομιζω ομως να βοηθησει σε κατι αν τα παραθεσω και γραπτως. Υπαρχουν εκατονταδες ιστολογια για το ενημερωτικο κομματι, δοξα τω Θεω. Εγω μιλαω τις περισσοτερες φορες με την ψυχη γι' αυτο και μοιαζω ισως με το γνωστο που χτενιζεται, που λεγαμε. Ως τωρα, λοιπον, παροτι αδιαφοροι για καποια θεματα οπως ειπα και στην αρχη, μπορει να ειχαμε και παλι προβληματα, αλλα φαινοταν να βρισκαμε καποιες διεξοδους να ανασαινει κι αυτη η ρημαδα ψυχη. Τωρα φοβαμαι μηπως χαθει και αυτο...Γιατι φυσικα τα πραγματα δεν ειναι πια τα ιδια.

Ακουσα για τις αλλαγες στην παιδεια και θυμηθηκα οταν βγαιναμε στους δρομους για το αρθρο 16 τοτε. Θα βγουνε φοιτητες να διαμαρτυρηθουνε για οσες αλλαγες θεωρησουν βλαπτικες για την οποια παιδεια (λεμε τωρα) διαθετουμε στην χωρα δαυτη, η θα φανουν κι αυτοι σα βαρκουλες που αρμενιζουν αν το κανουν; Θα μου πεις τωρα ειμαστε στους δρομους ετσι κι αλλιως οποτε διαμαρτυρομαστε για ολα μαζι. Απλως τωρα πια καποια πραγματα εχουν διπλα τους τη φραση "δεν ειναι αυτο το θεμα μας τωρα! Εδω καιγομαστε!" Λυπαμαι για πολλα. Λυπαμαι και γι' αυτες τις σκεψεις που κανω. Δε θελω να ανεβαζω αναρτησεις απαισιοδοξες, στεναχωρες μαυρες κι αραχνες. Δε μου παει! Ειμαι πεισματαρα μεχρι παρανοιας και αισιοδοξη μεχρι τρελας. Αλλα δεν ειμαι αναισθητη! Κι οταν κατι σκεφτομαι θελω να το μοιραζομαι μαζι σας οπως κανω κοντα τρια χρονια (!) τωρα!
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα