Συνεχεια απο προηγουμενες σκεψεις...
Απο τη στιγμη που η παλη μοιαζει πιθανως ατερμονη, το θεμα ειναι ισως τελικα με ποιανου το μερος θα επιλεξεις να αγωνιστεις (με η χωρις εισαγωγικα). Με το μερος οσων τασσονται υπερ της γενικης δικαιοσυνης η με το μερος οσων τασσονται υπερ των προσωπικων συμφεροντων; Εφοσον μεσα μας συνυπαρχουν στοιχεια καλα και κακα κι εφοσον παντα θα υπαρχουν αυτοι οι οποιοι θα εχουν αντιρρησεις ακομη κι οταν στοχος ειναι η γενικη δικαιοσυνη, δεν μπορει παρα να υπαρχουν καποιες φορες και συγκρουσεις διαφορων ειδων. Μενει λοιπον ν' αποφασισεις ποιους θα υπο-στηριξεις τοσο με την καθημερινη σταση ζωης που θα υιοθετησεις οσο και οταν θα ερθει η στιγμη να αγωνιστεις πιο δυναμικα. Ακομη κι αν μονο αυτο ειναι που θα κανεις, σκεψου αν θα επιλεξεις να συμβαλλεις στον κυκλο της ιστοριας ως διεκδικητης του δικαιου (οσο βαρυγδουπη κι αν ακουγεται αυτη η φραση, μπορει να επαληθευτει μεσα απο τις πραξεις μας σε μικρο η μεγαλο βαθμο) η ως δουλος του προσωπικου συμφεροντος και των συμφεροντων κατεπεκταση των λιγων. Ακομη κι αν τα πραγματα ανακυκλωνονται , ακομη κι αν μετα απο παλη καλου και κακου επικρατει ποτε το ενα ποτε το αλλο ανα τους αιωνες, μη θεωρησεις ποτε ματαιη τη συμμετοχη σου στα πραγματα επειδη μια αλλαγη μπορει να μην ειναι μονιμη. Αν διαλεξεις την πλευρα της δικαιοσυνης σκεψου πως χωρις την επιλογη αυτη (που εκαναν κι αλλοι εκτος απο σενα) ο κοσμος θα ηταν μονιμως και για παντα βυθισμενος στο σκοταδι. Ακομη κι αν η νυχτα διαδεχεται τη μερα σκεψου οτι αξιζει τον κοπο να παλεψεις ωστε να διαδεχτει και η μερα τη νυχτα. Ξανα και ξανα.
Εξαλλου,
Το οτι οι ανθρωποι επειδη δεν ειναι τελειοι ειναι και εγωιστες κρυβει μια αληθεια. Αυτο ομως δε σημαινει απαραιτητως οτι δε θα μπορουσαμε να δημιουργησουμε μια πιο δικαιη κοινωνια. Εχει μεγαλη σημασια το κατα ποσον το εκαστοτε ισχυον "συστημα" ενθαρρυνει κι επιβραβευει τις εγωιστικες συμπεροφορες θεριευοντας τες και διαιωνιζοντας τες εις το διηνεκές. Σκεψου λοιπον αν το συστημα το οποιο ισχυει σημερα ειναι ενα απο αυτα...
(Σας παραπεμπω και στα σχολια κατω απο το κειμενο που προστεθηκαν μετα)
(Σας παραπεμπω και στα σχολια κατω απο το κειμενο που προστεθηκαν μετα)
2 ψιθυροι:
Μα φυσικά και επιβραβεύει τον εγωισμό. Μόνο να σκεφτείς πως από μικροί μπαίνουμε στη διαδικασία του ανταγωνισμού να αποδείξουμε ποιός είναι ο καλύτερος, ποιός μπορεί να κάνει περισσότερα, ποιός έχει τα πιο πολλά ... ο απλός άνθρωπος που θέλει να ζήσει με λίγα και καλά, δεν είναι άξιος θαυμασμού, παρά μόνο ο "φιλοδοξος". 'Οπου φιλοδοξία, βάλε το χρήμα και την απόκτηση υλικών αγαθών...
Είναι σάπιο αυτό το σύστημα φίλη μου. Φτιάξε το δικό σου ...
Εκει ακριβως ειναι το θεμα! Εκει ακριβως αγαπητη μου Lyriel! Με κατηγορουν καποιοι για ανθρωπο ο οποιος πιστευει οτι ολα μπορουν να γινουν τελεια ενω η ανθρωπινη φυση ειναι ατελης. Ποτε δε μιλησα για την απολυτη τελειοτητα. Οταν ομως ενα συστημα προαγει και επιβραβευει τις ατελειες των ανθρωπων αντι να επιβραβευει και να αναπτυσσει τις καλες τους πλευρες τοτε δεν μπορουμε να περιμενουμε τιποτε περισσοτερο απο αυτο που βιωνουμε σημερα αλλα και πολυ χειροτερα ακομη πραγματα. Βεβαια, λενε πως ενα ατελες ον μονο ενα ατελες συστημα θα μπορουσε να χτισει. Αυτο ομως μας παει πολυ πισω. Η υπαρξη καποιων κακως κειμενων του κρατους οπως και το ιδιο το κρατος οπως το ξερουμε σημερα ειναι πιο προσφατα απ' οσο πιστευουμε και χτιστηκαν σιγα σιγα και με τετοιον τροπο ωστε να πιστευουμε πως ειναι αναποφευκτα...Οι αδικοι ανθρωποι οι "κακοι" αν θελεις αν και δεν μου αρεσουν καθολου αυτες οι απλοικες εννοιες, ανεβαινουν πιο γρηγορα και πιο ευκολα στην επιφανεια κι επικρατουν πιο ανετα ακριβως επειδη ειναι αδιστακτοι. Οντας αδιστακτοι μπορουν να κανουν οτιδηποτε για να επιβληθουν κατι που ενας σωστος ανθρωπος δεν το εχει. Γι' αυτο ο δευτερος για ολα τα παραπανω χριεαζεται μεγαλυτερο κοπο και περισσοτερο χρονο. Δε σημαινει οτι οι σωστοι ειναι λιγοτεροι λοιπον επειδη οι κακοι φαινονται. Σκεψου ομως τι γινεται μεσα σε ενα συστημα το οποιο ανυψωνει κι αλλο το αδικο αντι να το εμποδιζει. Το συστημα αυτο δεν μπορει παρα να ωθει και τους δικαιοτερους να κανουν πολλες φορες αδικιες εναντια στα πιστευω τους προκειμενου να επιβιωσουν μεσα στη γενικη κατασταση ενος τετοιου συστηματος. Αρα η αδικια αντι να μειωνεται εξαπλωνεται παντου. Τωρα θα μου πεις εγω τι το παιζω, "κομανταντε" κι επαναστατης οταν τα λεω αυτα; Καμια σχεση. Μακαρι να μπορουσα να βρω το θαρρος η την "τρελα" αν θελεις να γινω κατι τετοιο σε ολο του το μεγαλειο. Η αληθεια ειναι πως νιωθω χαμενη και πραγματικα μου βγαινει αυθορμητα τουλαχιστον να φωναζω ολα οσα κοιτωντας γυρω μου θεωρω οτι εχουν παραγκωνιστει απο καποιους ανθρωπους αν οχι ξεχαστει τελειως. Δεν ειναι τιποτε αυτο και το ξερω. Ο,τι προσπαθω να κανω στην καθημερινοτητα μου ειναι οπως εχω χιλιοπει να γινομαι λιγο καλυτερη καθε μερα εστω και σε αυτα τα απλα καθημερινα πραγματα. Δεν αρκει. Πολλες φορες αισθανομαι ενοχη γι' αυτο...
Δημοσίευση σχολίου