Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

"Ο γιγαντας μας ταλαντευεται. Πανω σε ποιον θα πεσει αδυφαγο το βλεμμα του; Σιγουρα πανω σ' εμας" Μ. Μπρεχτ, Η πτωση του εγωιστη Γιοχαν Φατσερ



Μας φορτωσατε ανθρωπαρια που δεν επιλεξαμε ποτε. Μας γαλουχησατε με κενοτητες. Μας πεισατε οτι δε γινεται αλλιως. Μας επιβαλλατε εναν τροπο ζωης βασισμενο στην παρανοια. Ονομασατε τα παραλογα λογικα. Κανατε το ανεπιτρεπτο καθημερινοτητα. Αναγαγατε την αδικια σε συνηθεια. Διαστρεβλωσατε εννοιες, αξιες, ιδανικα. Πλασατε κατα πως σας συνεφερε το δικο σας παρον και το δικο μας μελλον χωρις καν να διανοηθειτε την πιθανοτητα οτι θα καταστρεψετε καποτε τα ιδια σας τα παιδια. Πλασατε ακομη και πολλους απο εμας ωστε να γινουν σαν τα μουτρα σας και χειροτεροι. Μην ξανακουσω ποτε λοιπον απο τα στοματα σας τιποτε για "παλιες καλες δικες σας και καλα αγνες εποχες" και για "την καταντια της σημερινης γενιας". Ναι. Ειναι καταντια. Πολλα σημερα ειναι καταντια. ΕΣΕΙΣ ομως δε δικαιουστε να κρινετε κανεναν αλλον πριν πειτε δυο λογακια στον ιδιο σας τον εαυτο. Για να γκρεμιστει ενα οικοδομημα προαπαιτουνται σαθρα θεμελια. Τιποτε δε γινεται απο τη μια μερα στην αλλη. Τα αποτελεσματα μιας κατασταστης ισως να εμφανιζονται ακομη και μεσα σε μια στιγμη. Οι αιτιες ομως βρισκονται σε φαινομενικα "καλες παλιες εποχες". Καλα κρυμμενες, ομορφα ντυμενες, ωραια ειπωμενες (και) δικες σας επιλογες. Και τωρα; Θεωρω ανεπιτρεπτο το να μην ξερω που να στραφω, τι να σκεφτω αλλα πανω απ' ολα τι να κανω! Θεωρω ανεπιτρεπτο το οτι αισθανομαι χαμενη και πιανω τον εαυτο μου να αερολογει γιατι δε βρισκει δραση αρκετη για να αντιμετωπισει την πανουκλα της οποιας ημασταν φορεις και ξεσπασε τωρα. Ναι. Ημασταν φορεις της πανουκλας κι απλως τωρα νοσησαμε. Κι εγω δυστυχως, μερος της νεας γενιας, δεν εχω το φαρμακο ετοιμο στα χερια μου για να συμμαζεψω τ' ασυμμαζευτα. Κι αυτο με ποναει, νιωθω ενοχη, νιωθω μιση, ανεπερκης, ανικανη. Μετα θυμαμαι μια φραση του Μ. Μπρεχτ νομιζω: "Σε χαλεπους καιρους η οργη ειναι καλυτερος συμβουλος απο τις τυψεις...."
Ισως τελικα τωρα πια το φαρμακο να μοιαζει με κατι σαν τις χημειοθεραπειες και αλλα τετοια πληρως καταστρεπτικα-δραστικα μεσα. Κι ετσι μπορει να διαλυσει αυτο που εμεις δεν ειχαμε ποτε το θαρρος ν' αντιμετωπισουμε αλλα μαζι με τις νοσηρες πλευρες αυτου του οργανισμου που ονομαζεται κοινωνια θα διαλυσει κι εμας τους ιδιους...Παρολαυτα ο ζωντανος οργανισμος που λεγεται κοινωνια ισως και να χει τη δυνατοτητα μια επιπονης μεν, ελπιδοφορας δε αναγεννησης. Ισως.

2 σχόλια:

Henry's alter ego είπε...

Ονομάσατε τα παράλογα λογικά....
αυτό ξαναπές το!
(πολύ ωραίο το μπλογκ...και σαν αισθητική μου θυμίζει παλαιοπωλείο στο μπιτ παζαρ-σαλονίκη, αν έχεις ακουστά. όμορφο.
κιπ γκόινγκ..
τις καλησπέρες μου!)

Elli P. είπε...

Οχι μονο εχω ακουστα αλλα μενω Θεσσαλονικη και χαιρομαι που σου θυμιζει κατι τετοιο. Αυτη η ατμοσφαιρα μου αρεσει πολυ! Να 'σαι καλα!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα