Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Βαρετες ιστοριες καθημερινοτητας- Bohemian sirens




Στους δρομους αρχιζει να στεγνωνει η βροχη. Δυο σκονισμενα φαναρια αφηνουν κορδελες φωτος να γλιστρήσουν στο πεζοδρομιο και να ξεδιπλωθουν νωχελικα ως τη μεση της ασφαλτου. Δεν εχει πολυ κινηση. Λες και καπου εχουν μαζευτει ολοι, σαν κατι να ετοιμαζουν. Ειναι ενα κτίριο νεοκλασικό, ακατοικητο, που μου τραβαει την προσοχη καθε φορα που περναω απο 'δω. Καποιοι αναρχικοι εχουν κρεμασει απ' εξω πανο με συνθηματα και σ' ενα μαυρο που δεσποζει πιο ψηλα απ' ολα ξεχωριζει με κοκκινα γραμματα η λεξη "καταληψη". Σταματαω παντα στο απεναντι πεζοδρομιο και καρφωνω το βλεμμα μου στα παραθυρα προσπαθωντας να διακρινω καποια κινηση. Αλλα ειναι εντελως κλειστα, αλλα μισανοιχτα. Τωρα σ' ενα απο αυτα διακρινω ενα κοκκινωπο φως και μια υποψια σκιων που πηγαινοερχονται. Σκεψεις κατακλυζουν το μυαλο μου. Σκεψεις για μια ζωη διαφορετικη απο την προεπιλεγμενη. Για μια ζωη χωρις παρωχημένους φραγμους γεννηματα φοβων και ανασφαλειων. Σκεψεις για το πως θα μπορουσα να πραγματοποιησω εναν τετοιον τροπο ζωης. Για ολους τους υπολοιπους γυρω μου ειμαι αναρχικη. Για τους ιδιους τους αναρχικους δεν ξερω τι θα ημουν. Οχι οτι εχει καμια σημασια ολο αυτο το παιχνιδι των στερεοτυπων που εχουν πολλοι στο μυαλο τους αλλα να... ειναι στιγμες που αισθανομαι οτι δεν κολλαω πουθενα γιατι δεν ακολουθω κανενα ανθρωπινο προτυπο απο αυτα που εχουν περαστει ως χαρακτηριστικα ομαδων στους ανθρωπους. Παρολαυτα σιγουρα θα ηθελα να ειμαι ελευθερη. Γοητευομαι απο την απολυτη ελευθερια που δεν ξερω πως (η δεν τολμω) να κατακτησω ακομη. Κι ολη αυτη η ελευθερια οπως εγω την εχω πλασει προσωποποιειται μεσα απο εικονες που μου δημιουργουν ανθρωποι, καταστασεις και μερη οπως αυτο το νεοκλασικο σπιτι. Σκεψεις αυθαίρετες που εξυπηρετουν τις επιθυμιες μου. Σκεψεις τοσο σαγηνευτικες οσο και οι σειρηνες μονο που θα μπορουσαν να αποδειχτουν κι εξισου επικινδυνες. Σκεφτομαι τον εαυτο μου χωρις δεσμους η φραγμους ανουσιους να συναναστρεφομαι σ' ενα κατα καποιον τροπο κοινοβιο ενα σωρο ανθρωπους ετεροκλητους και γι' αυτο ενδιαφεροντες. Να συλλεγω εμπειριες κι επειτα να κατακλυζομαι απο εκστατικο συγγραφικο πυρετο κι ολα να γινονται λεξεις και οι λεξεις εικονες. Αγωνες, ερωτες, αισθησεις, φιλιες, αισθηματα, γνωριμιες...Ειναι γοητευτικο το να μην εχεις να δωσεις λογαριασμο σε κανεναν. Ομως μια ενσταση μου με εμποδιζει να κανω πραξη στο επακρο ολα οσα  μια φωνη με καλει ν' ακολουθησω ωρες ωρες. Οταν εχεις στη ζωη σου προσωπα αγαπημενα δε γινεται να ζεις ακριβως οπως αυτο που λεμε ενα "φτερο στον ανεμο". Διαλεξα τα αγαπημενα προσωπα και δε θα το αλλαζα αυτο. Ποτε ποτε ομως, ισως καπως εγωιστικα, σκεφτομαι τι ωραια που θα ηταν να μπορουσα να τα συνδυάσω ολα αυτα. Ειναι στιγμες που φανταζομαι τον εαυτο μου να δοκιμαζει διαφορους τροπους ζωης προκειμενου να μαζεψω εμπειριες κι επειτα να ανα-γενναω γραφοντας κοσμους ολοκληρους. Καποιοι μπορεσαν, γιατι οχι κι εγω;

Θελω να σπρωξω την ξυλινη παλια κακοβαμμενη πορτα με το μπρουντζινο μισομαυρισμενο σκαλιστο χερουλι και να βρεθω στον προθαλαμο ενος σπιτιου με μωσαικα και αταιριαστα επιπλα. Σα μαζεμένα απο παζαρια με ρετρο αντικειμενα, απο ο,τι βρηκε ο καθενας, απο φαντασια και καλη θεληση. Κι επειτα να βρεθω στην αλλη διασταση του παράλληλου συμπαντος μου κρατωντας κοντα μου οσους αγαπαω.

2 σχόλια:

Lyriel είπε...

Γειά σου Έλλη μου :)
Μια ζωή δε φτάνει για να ζήσουμε όλα αυτά που θέλουμε ρε γαμώτο. Ούτε μια υπόσταση! Μακάρι λέω να είχα τρεις τέσσερις υποστάσεις, να είμαι άντρας, να είμαι γυναίκα, να προλάβω να τα ζήσω όλα! Τελικά, ξέρεις.. μένουμε στα ένα δυο που μπορούμε και τα υπόλοιπα, στα όνειρα ή αν είσαι ηθοποιός, ακόμα καλύτερα, θα έχεις την ευκαιρία να υποδυθείς ρόλους και μέσα από αυτούς να αδράξεις ένα κομμάτι από κάθε την κάθε προσωπικότητα.

Elli P. είπε...

Καλησπερα Lyriel μου! Ενας απο τους λογους που διαλεξα να (προσπαθησω τουλαχιστον) να γινω ηθοποιος ειναι κι αυτος για να ειμαι ειλικρινης...γοητευομαι! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα