Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Υπαρχει ενα ειδος αυνανισμου που τυφλωνει. Ο νοητικος.



Είναι τραγικο, εξηγησιμο η μη, αιτιολογημενο η οχι, το να υπαρχουν η μαλλον να αυξανονται οι ανθρωποι που επιλεγουν μια "παραταξη" σαν τη χρυση αυγη θεωρωντας οτι αντιπροσωπευει τα πιστευω τους κι οτι καλυπτει τις αναγκες τους. Ειναι εξοργιστικο και λυπηρο, εξηγησιμο η μη, αιτιολογημενο η οχι, το γεγονος οτι σε περιοδους κρισης αλλα και γενικοτερα οι ρητορικες μισους και τυφλου φανατισμου εχουν μεγαλυτερη απηχηση απο εννοιες οπως η γραφικη και αστεια πια δικαιοσυνη. Δεν ειναι λογικο αν σκεφτει κανεις πως σε αυτες τις περιοδους κρισης μας οδηγησαν τετοιου ειδους τακτικες. Ειναι περα απο καθε λογικη το οτι ενα μεγαλο ποσοστο μιας χωρας πειθεται με αυνανιστικου τυπου ομιλιες περι εθνικισμου και με βαση το αισθημα ανωτεροτητας που τους εξασφαλιζουν αυτες κλεινουν αφτια και ματια σε οσα κρυβονται στο κατω κειμενο. Γινεται δε ακομη πιο εξωφρενικο οταν αυτο συμβανει σε χωρες οπως η Ελλαδα η οποια δεν εχει τραβηξει και λιγα απο τετοια η παρομοια καθεστωτα. Ποσο δυσκολο ειναι να σκεφτει κανεις οτι αν ολες οι χωρες αποτελουνταν μονο απο φανατικους εθνικιστες αυτο το οποιο θα επικρατουσε στον κοσμο θα ηταν ενας αεναος πολεμος; Θα μου πει κανεις οτι ακομη και τωρα κατι τετοιο συμβαινει ισως πιο εμμεσα και περισσοτερο με οικονομικα κινητρα και στοχους. Μα ακομη κι αυτο οφειλεται στο ίδιον οικονομικο συμφερον καποιων χωρων (καποιων "ισχυρων" ανθρωπων στις χωρες αυτες) που ανθουν εναντι καποιων αλλων. Οταν κατηγορουμε εναν λαο που προσπαθει να βλαψει τη χωρα μας για το δικο του συμφερον πως γινεται να μην αντιλαμβανομαστε οτι τον κατηγορουμε για εθνικιστικη συμπεριφορα; Κατι λοιπον που μισουμε στους αλλους, το επιλεγουμε με περισσια υπερηφανια για εμας τους ιδιους. Εχουμε αραγε σκεφτει τι θα καναμε στους αλλους εμεις οι Ελληνες αν ειχαμε τη δυνατοτητα; Μηπως οσα λεμε οτι μας κανουν δεν τους τα κανουμε κι εμεις οχι επειδη δε θελουμε αλλα επειδη να το πω απλα "δε μας παιρνει"; Εχω ξαναπει οτι το να αγαπας απλως τη χωρα σου δεν ειναι μεμπτο στα πλαισια που ετσι κι αλλιως αγαπας τους ανθρωπους και στα πλαισια του οτι δε θελεις να της συμβει κατι κακο. Ποιος θα το ηθελε εξαλλου; Ο εθνικισμος ομως πιστευω οτι δηλωνει αγαπη για την πατριδα προσπαθωντας να καλυψει το μισος που περιεχει για ολους τους υπολοιπους. Το οτι ο κ. Μιχαλολιακος καταδυκνειει τα κακα του ομολογουμενως σαπιου πολιτικου μας συστηματος και των πολιτικων που το απαρτιζουν, τον κανει για καποιον λογο να φανταζει ο "καταλληλος" στα ματια πολλων γιατι "καλα τα λεει". Μα αναρωτιεμαι τελικα αν ειναι ο μονος που λεει οτι πολλοι πολιτικοι ειναι λαμογια κι αν αυτο αρκει για να θεωρησουμε οτι "καλα τα λεει". Φυσικα γνωριζω πως οτιδηποτε εμπεριεχει τυφλο φανατισμο και εγωιστικα ενστικτα θεωρειται απο τους ανθρωπους πιο ρεαλιστικο αρα και πιο απτο σε σχεση με την απογυμνωμενη απο μισος και ανισοτητες κωμικοτραγικη δικαιοσυνη την οποια επικαλουνται οι τρελοι του χωριου. Και ειμαι σχεδον σιγουρη πως αυτο το επιχειρημα περι ρεαλισμου θα θεωρουνταν ενα ακομη "υπερ" της χρυσης αυγης εναντι οσων πρεσβευουν την δικαιοσυνη, οχι μονο απο τους χρυσαυγιτες αλλα και απο ουδετερους η πολεμιους αυτης της "παραταξης". Δυστυχως οι ανθρωποι, οντως, δεν μπορουν να διδαχτουν απο την ιστορια αν και ισως αυτο να μας γλιτωνε απο αρκετα δεινα κατα περιπτωσεις. Θες επειδη αλλο ειναι να βιωνεις κατι αλλο να το ακους; Θες επειδη οι περιστασεις που οδηγουν σε καποια αποτελεσματα δεν ειναι παντα οι ιδιες με τις ιστορικες αντιστοιχες; Ισως εξαιτιας και των δυο παραπανω πιθανοτητων. Παρολαυτα μια τακτικη πχ που εχοντας εφαρμοστει στο παρελθον γνωριζουμε οτι κατεληξε σε τραγωδια τοτε, καλο θα ηταν να μην ξεχναμε πως εστω κι αν οι περιστασεις που μας οδηγησαν σε αυτην και σημερα δεν ειναι οι ιδιες το αποτελεσμα μπορει να αποβει εξισου καταστροφικο και στο παρον. Αν αυτο πιστευουμε πως μας αξιζει τοτε καλως να ερθει. Τυφλα και ακριτα αυνανιζομαστε μεχρι το τελος...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα