Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012



Εξακολουθουν οι φημολογιες οι φιλολογιες και οι παραφιλολογιες σχετικα με το που πηγαινουν και ποιον ευννοουν τα λευκα, τα ακυρα και η αποχη. Ασχετως με το που οι αναλυτες του θεματος απεχουν και που συγκλινουν το σιγουρο ειναι πως ειτε αμεσα, ειτε εμμεσα η επικρατουσα θεωρια θελει ολα τα παραπανω να ευνοουν το κομματικο συστημα το οποιο θελουν ουσιαστικα να καταπολεμησουν, το καθενα με τον δικο του τροπο. Σημερα ειδα τιτλο στο "εγκυροτατο" καναλι του μεγκα, που ελεγε ευθαρσως πως λευκα και ακυρα πηγαινουν στο πρωτο κομμα. Και ερωτω ευλογα: Γιατι εξακολουθειτε και μιλατε για Δημοκρατια; Φωναζουν ορισμενοι και ωρυονται εναντια σε αυτους που επιλεγουν να απεχουν επειδη ειτε ετσι αθελα τους βοηθουν το συστημα αντι να το πολεμησουν, οπως θα ηθελαν, ειτε πιστευουν οτι προκειται για αδιαφορια την κρισιμη στιγμη. Απαντω λοιπον: Ποτε θα καταλαβετε πως ο,τι κι αν κανετε εινα φτιαγμενο ετσι ωστε να ευνοοει το συστημα ετσι κι αλλιως; Η αποχη (οπως και τα ακυρα που ριχνονται συνειδητοποιημενα στην καλπη) μπορει οντως να ευνοει το συστημα, παραλληλα ομως διατηρει τη συνειδηση ολων οσων απηχαν οσο καθαροτερη γινεται γιατι οι ιδιοι προσπαθουν να περασουν ενα μηνυμα το οποιο παρανομως τελικα διαστρεβλωνεται απο αυτους που ψηφιζουν ολοι οι υπολοιποι. Σιγουρα αναμεσα τους θα υπαρχουν και ορισμενοι, ας μου επιτραπει η εκφραση, "σταρχιδιστες" μα αυτοι υπαρχουν παντου. Ακομη και αναμεσα σε αυτους που ψηφιζουν κανονικα και με τον..."νομο"! Μιλωντας για οσους συνειδητα επιλεγουν αποχη, οι οποιοι προσπαθουν να διαμαρτυρηθουν απεναντι σε ολο το διαβρωτικο αυτο κομματικο συστημα που εχει δημιουργηθει, θεωρω πως αντι να φωναζουμε εναντιον τους θα επρεπε να φωναζουμε μαζι τους εναντια σε αυτην τη πλαστη δημοκρατια που μας πλασαρουν τοσα χρονια. Το οτι η αποχη ευνοοει τα κομματα ειναι θεμα του εκλογικου συστηματος το οποιο ειναι ετσι διαμορφωμενο ωστε να λειτουργει εκβιαστικα για τους πολιτες. Οι επιλεγοντες την αποχη λοιπον στεκονται μπροστα σε ενα διλημμα: να υποκυψουν στον εκβιασμο και να συμβαλλουν με μια συμβιβασμενη ψηφο η να συνεχισουν να δρουν με τη συνειδηση τους ελπιζοντας πως καποια στιγμη και οι υπολοιποι θα καταλαβουν πως ειναι δεμενοι χειροποδαρα; Δε διαφωνω ακολουθωντας τη λογικη καποιων οτι προκειμενου να βγουν παλι οι ιδιοι καλο θα ηταν να στηριξουμε καποιους που δεν ειχαν ποτε την ευκαιρια να κυβερνησουν. Αυτοι οι αλλοι ομως αναρωτιεμαι μεσα σε ποιο συστημα κινουνται τοσα χρονια; Ακομη κι αν οι ιδιοι αποδειχθουν "οι καλοι" της υποθεσης, που πολυ αμφιβαλλω αν θα διατηρηθουν ετσι ανεβαινοντας στην περιβοητη εξουσια, το συγκεκριμενο συστημα που τους περιβαλλει καποια στιγμη πρεπει να παταχθει. Ουσιαστικα η αποχη δε θα επρεπε να θεωρειται ως αδιαφορη αποχη αλλα ως μη συμβολη σε ενα σαπιο συστημα που παραπεει πανω απο τα κεφαλια μας ετσι ωστε να της δωθει η πρεπουσα σημασια μπας και αλλαξει κατι. Μπορει οσα λεω να μοιαζουν χαζορομαντισμοι ενος ακομη εφηβικου μυαλου που θελει να αλλαξει τον κοσμο οποτε για καποιους δεν ειναι καν σημαντικα ωστε να σχολιαστουν. Αναρωτιεμαι ομως αν τελικα ολος αυτος ο ρεαλισμος μας οδηγει καπου η αν εχουμε δωσει το ονομα ρεαλισμος στην παθητικη σταση που επιλεξαμε να εχουμε απεναντι στα γεγονοτα. Καλη ψηφο λοιπον σε οσους σημερα θα τηρησουν το εκλογικο τους...δικαιωμα και θα στηριξουν...τη δημοκρατια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα