Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Οταν τα βλεπεις ολα ασχημα ξανακοιτα...μεσα σου!



Καθε "αυριο" μου ειναι μια ανατροπη. Ακομη κι αν βραχυπροθεσμα φαινεται να ισχυει το "ολα τα ιδια μενουν" στο τελος συμβαινει κατι και ολα αλλαζουν. Μπορει να ειμαι φιλη της περιπετειας, των εμπειριων, της εντασης και του παθους αλλα δεν μπορω να πω οτι μου αρεσουν τα απροοπτα. Δεν εννοω οτι μου αρεσει να ζω τη μερα της μαρμοτας, ισα ισα. Απλως οσο κι αν λεμε πως τα απροοπτα ειναι το αλατοπιπερο της ζωης, οταν καταληγουν να γινουν ο κανονας και να κυριαρχουν νιωθω πως αρχιζω και "χανω την μπαλα". Αποπροσανατολιζομαι και αποδιοργανωνομαι. Κι αυτο το τελευταιο σε εναν ανθρωπο φυσει ανοργανωτο ειναι πελαγωτικο οταν συμβαινει. Μιλωντας για απροοπτα λοιπον δεν αναφερομαι στο αλατοπιπερο της ζωης, αλλα σ' εκεινα που εμφανιζονται χωρις λογο υπαρξης απο το πουθενα οταν νομιζεις οτι μολις εχεις βρει εναν δρομο να βαδισεις εστω και για λιγο καιρο ωστε να θεωρησεις πως, προς το παρον τουλαχιστον, ξερεις που πηγαινεις. Κανεις δεν ξερεις ακριβως που πηγαινει θα μου πεις κανεις. Αλλα επαναλαμβανω πως αλλο να ζεις μια ζωη οπου συμβαινουν και απροοπτα κι αλλο το απροοπτο να ειναι η ζωη σου. Απο την αλλη θα μου πει ξανα καποιος  πως η ιδια η ζωη ειναι οντως απροοπτο. Μα  και παλι δεν εννοω αυτο...Πως να το πω...Αναφερομαι στο με την κακη εννοια ξεβολεμα. Οχι σε αυτο που μετατρεπει την αδρανεια σε πραξη και την επαναπαυση σε δημιουργια. Σε αυτο που μετατρεπει τη δραση και τη δημιουργια σε πελαγωμα γιατι εκει που πας κατι να χτισεις ερχεται κατι αλλο και σου γκρεμιζει αυτο που εχτισες. Και φτου κι απ' την αρχη. Οσο να πεις, αλατοπιπερο ξεαλατοπιπερο, οταν κατι τετοιο συμβαινει συνεχως αρχιζει και σου σπαει ελαφρως τα νευρα. Οπως και να 'χει εμεις καλο ειναι να μην "ξενερωνουμε" ποτε. Οσο κι αν γκρινιαζω για να αποβαλλω την υπερενταση μου, προτιμω παντα να μετατρεπω ακομη κι αυτα τα απροοπτα σε εμπειριες. Απο πεισμα λεω να συνεχισω ετσι. Παντως, θα ακουστει ασχετο, αλλα πιστευω στη θετικη και την αρνητικη ενεργεια ενος ανθρωπου που πηγαζει απο τις σκεψεις και την ιδιοσυγκρασια του... Εχετε σκεφτει ποτε κοιτωντας γυρω σας πως ατομα αισιοδοξα καταφερνουν να φερνουν εις περας ομαλοτερα διαφορους στοχους σε αντιθεση με οσους συνεχεια "ψειριζουν" τα παντα και βλεπουν σε ολα την αρνητικη πλευρα ειτε απο φοβο ειτε απο εμφυτη "ξινιλα"; (Ναι, ειναι καποιοι ρε παιδι μου που θυμιζουν κακες πεθερες κι οταν αντιμετωπιζεις ετσι τη ζωη θα σου το ανταποδωσει.) Θεωρω πως το μυαλο, η ψυχολογια και η "ενεργεια" ενος ανθρωπου ειναι ικανη για πραγματα που ουτε βαζει ο νους μας. Γι' αυτο την επομενη φορα που θ' ακουσετε οτι σε καποιον ολα πανε καλα ενω καποιος αλλος ειναι γκαντεμης, πριν αποδωσετε αυτον τον συλλογισμο σε ακυρες δεισιδαιμονιες, σκεφτειτε ολα τα παραπανω. Μιλαω εκ πειρας ως ανθρωπος ο οποιος μετραει υπερ του δεοντος καθε πραγμα που θα θελε να κανει λογω προσωπικων καταλοιπων αν και δε μου λειπει ο παρορμητισμος. Πηγαινω εναντια στον χαρακτηρα μου γιατι αφηνω πολλες φορες τα αρνητικα μου συναισθηματα να κυριαρχουν πανω στις αληθειες μου. Οποτε σκεφτομαι πως ισως αυτα τα απροοπτα που ελεγα παραπανω δεν ειναι και τοσο "απροοπτα" τελικα. Οσο πιο πολυ βασανιζεις και κουραζεις κατι απο ανασφαλεια τοσο περισσοτερο σου εναντιωνεται. Γιατι να μην ισχυει αυτο και για τη ζωη;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα