Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Με λες τυψη;



Διπλα σ' εναν τοιχο που μιλαει γι' αλληλεγγυη
-εκει, στη γωνια του σπιτιου μου,
με θεα εναν καδο σκουπιδιων-
εχει καμπουριασει η δυστυχια ολης της γης
Μονος οριζοντας το τσιμεντο του πεζοδρομιου
Μονη προοπτικη η καλοσυνη των ξενων
Δηλαδη
τωρα
καμια προοπτικη
πια.
Ζυμωθηκε η γενια σου με βιους παραλληλους
ακαταλληλους
εστιες μολυνσης
Νοσος, να δεις πως λεγεται, εγωισμος!
Πες το οπως θες
το κουβαλας κι εσυ θες δε θες
Με τρωει κι εμενα σα σαρακι
Εγωισμος κυριοι!
Πες το ρε, μη ντρεπεσαι.
Ε-γω-ι-σμος!
Μην προδιδεις τη μονη σου υπερ-αξια.
Aφου εισαι μαγκας φωναξε το:
Ειμαι εγωιστης!
Φιλοτομαριστης!
Παρτακιας ντε. Ετσι σου λεει κατι;
Ξαφνικα στρεφονται τα βλεμματα αλλου
Τι ψευτρες ενοχες, τι κροκοδειλια δακρυα
Το χειροτερο απ' ολα
πως το διδασκεις στα παιδια σου σαν αληθεια
Κι αν σε βαλω με το ζορι "φιλανθρωπε"
ν' ανταλλαξεις δυο κουβεντες
με τη δυστυχια που σβηνει εκει, στη γωνια,
με μονη θεα εναν καδο σκουπιδιων,
θ' αλλαξεις δρομο βλαστημωντας
την ωρα και τη στιγμη που επεσες πανω μου.

Με λες τυψη;
Η απλως σ' ενοχλω;

Έλλη Π.

2 σχόλια:

Is Sallos είπε...

Ελλι τωρα καταλαβα γιατι δεν τον εβρισκες τον δρομο για το blog μου
.... εχεις ταμπελα !!!!
ΑΙΩΝΙΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
οταν ενηλικιωθείς τα ξανα λεμε !!!!

Elli P. είπε...

Προσπαθω να ειμαι πολυ ευγενικη μαζι σου γιατι δεν μου εχεις κανει τιποτε και δε σε ξερω καν. Νομιζω ομως οτι κι εσυ εφοσον δε με ξερεις καλο θα ηταν να αποφευγεις τα οποια συμπερασματα για μενα. Ο τροπος σου δεν ειναι και ο καλυτερος κι εφοσον εχεις καποιο προβλημα με τις ταμπελες τοτε δεν καταλαβαινω γιατι εμμεσα κολλας κι εσυ ο ιδιος στους αλλους. Οταν μαθεις να εισαι λιγοτερο απολυτος και αφοριστικος με τους ανθρωπους τα ξαναλεμε!!! Μεχρι τοτε ψαξε να δεις τι εκανες λαθος με το λινκ που μου εστειλες η με το μπλογκ σου γιατι πιστεψε με δε φταιει το οτι ειμαι "αιωνια φοιτητρια" (που δεν εννοω καν αυτο που καταλαβες αλλα τεσπα δε θα μπω στον κοπο να εξηγω) που δε με βγαζει εκει που θες. Κανε αυτο που θεωρεις εσυ καλυτερο για σενα και το μπλογκ σου και ασε τους αλλους να κανουν αυτο που θεωρουν καλυτερο για εκεινους χωρις απολυτες υποδειξεις. Δειχνουν ξερολισμο απο μερους σου κι αν δεν ισχυει αυτο για σενα τοτε προσεξε το γιατι αυτο βγαζεις. Να περνας καλα!!!!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα