Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Τα παθογονα μικροανθρωποβια



Μπροστα στην απεραντοσυνη του συμπαντος, μπροστα στο απειρο, ο ανθρωπος δεν ειναι παρα ενας κοκκος αμμου, ισως και πολυ μικροτερος. Μπορει αυτη τη στιγμη το αγρυπνο ματι ενος"τρελου" επιστημονα να κοιταζει την ανθρωποτητα μεσα απο το υπερεξεληγμενο μικροσκοπιο του, προσπαθωντας να καταλαβει τις αντιδρασεις της και τις αλληλεπιδρασεις των ατομων της. Καποιοι απο τους ανθρωπους καταληγουν να δρουν σαν αυτοανοσοι μικροοργανισμοι, μετατρεπονται σε καρκινωματα κι επιτιθενται στο συνολο του οργανισμου μερος του οποιου ειναι και οι ιδιοι. Που οφειλεται αυτη η συμπεριφορα, αναρωτιεται ο επιστημονας θελοντας να θεραπευσει τον μικροοργανισμο της γης απο καποια αυτοανοσα ανθρωπηματα και να σωσει αυτο που για τους ανθρωπους ειναι το απειρο. Τα μικροανθρωποβια που νοσουν, βλεπουν τα υπολοιπα μικροανθρωποβια σαν εχθρους, στρεφονται εναντιον τους, πολεμανε μεταξυ τους, αλληλοσκοτωνονται, χαρακωνουν με νοητα ορια τον μικροοργανισμο της γης και θετουν τον οργανισμο του απειρου σε κινδυνο μιας και παρα το απειροελαχιστο μεγεθος τους, μπορουν να αποβουν πολυ καταστροφικα οταν μετατρεπονται σε παθογονα. Κανουν επικινδυνες μεταστασεις με οπλα πυρινους λογους πιανοντας στον υπνο οσα μικροανθρωποβια δεν εχουν οπλισει αρκετα το πνευματικο τους ανοσοποιητικο συστημα κι ετσι εξαπλωνονται. Τι ανοητα που φανταζουν ολα αυτα στα ματια οσων μικροανθρωποβιων ακομη μπορουν και βλεπουν μερος της αληθειας...Σπαταλουν πολυτιμες ωρες ευθρυθμης λειτουργιας του συνολου σε ασκοπες αμυντικες κινησεις απεναντι στα παθογονα μικροανθρωποβια που εχουν χασει τον προσανατολισμο τους κι εχουν γινει πιο επιθετικα απο ποτε. Χαραμιζουν ωρες αλληλοβοηθειας και αναπτυξης του συνολου ασχολουμενα με καποιες μαζες ανθρωπομικροβιων που εχουν χασει τα λογικα τους προσπαθωντας να βρουν τροπους αποτελεσματικοτερης αντιμετωπισης, την ιδια ωρα που ο μικροοργανισμος της γης αρχιζει και πνεει τα λοισθια. Ειναι χρεος τους να προστατεψουν το συνολο μα δεν κατανοουν την κατασταση στη οποια αθελα τους εχουν βρεθει. Καλουνται να διαλεξουν τροπους ωστε ν' αντιταχθουν στα ολο και πιο αδιστακτα παραστρατημενα μικροανθρωποβια και φοβουνται οτι στο τελος θα χρειαστει να τους μοιασουν ωστε να καταφερουν να τα παταξουν. Μονο που με τον τροπο αυτο ο μικροοργανισμος της γης ειναι και παλι σχεδον σιγουρο πως θα καταστραφει μιας και πανω στο σωμα της θα πολεμουν αδιστακτα νοσογονα μικροανθρωποβια με αδιστακτα υγιη μικροανθρωποβια που θα εχουν παρει πια το τελευταιο ρισκο να πολεμησουν την παρανοια με παρανοια...Ματαια ο επιστημονας ψαχνει να βρει το αντιδοτο των ανεξηγητων συμπεριφορων καποιοων μικροανθρωποβιων προκειμενου να σωσει ο,τι μπορει. Εμας παλι δε μας αφορουν ολες αυτες οι ιστοριες επιστημονικης φαντασιας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα