Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Let me talk to you...




Οχι. Τη βλακεια δεν μπορω να τη δεχτω. Ποσο μαλλον οταν βλεπω οτι κυβερναει. Η βλακεια, η κουτοπονηρια και τα παραγωγα της δεν εχουν να κανουν μονο με το ποσο υψηλο η χαμηλο IQ εχει κανεις, αλλα και με το τι παδεια εχει λαβει. Θελετε να δεχτουμε οτι ο ανθρωπος δεν ειναι τιποτε περισσοτερο απο ενα ζωο (με καθε επιφυλαξη γιατι θα μπορουσα να προσβαλω ετσι τα ζωα); Ας το κανουμε αφου εχουμε δοκιμασει πρωτα να αναπτυξουμε τις πνευματικες και συναισθηματικες του πλευρες τοσο ωστε να μπορουμε να βγαλουμε ασφαλες συμπερασμα. Σε μια κοινωνια ομως οπου ολοι εκπαιδευονται εχοντας βασικες αρχες τον σταρχιδισμο, το συμφερον, τα κομπλεξ ανωτεροτητας (η κατωτεροτητας που οδηγουν σε παρομοια αποτελεσματα) και πολλα αλλα τα οποια εμπλουτιζονται με φανατισμο και "προφυλασσονται" με παρωπιδες, ασφαλες συμπερασμα δεν μπορει να βγει. Και αυτο γιατι δε βαλαμε ποτε τα δυνατα μας να γινουμε κατι καλυτερο κυριοι. Επαναπαυτηκαμε και βολευτηκαμε ειτε επειδη πειστηκαμε, ειτε επειδη βαρεθηκαμε ειτε επειδη φοβηθηκαμε ειτε, ειτε, ειτε...Και στο τελος ως κερασακι στην τουρτα της αδρανειας μας ηρθαμε και ονομασαμε το αποτελεσμα της ατολμιας μας "ανθρωπινη φυση" για να μην τολμαει κανεις να μας πει τιποτε. Γιατι η κατασταση αυτη κανεις δε θυμαται ακριβως απο ποτε κραταει. Γαλουχηθηκαμε με "ιδεες" και μασημενες τροφες ενω την ιδια στιγμη δεν εκ- "παιδευτηκαμε" επαρκως εως καθολου ωστε να γεννησουμε καινουργιες, να τις υποστηριξουμε, να τις τολμησουμε και να ξεφυγουμε απο ολα οσα μας κρατανε κατω. Δυνατοτητες εχουμε. Η θεληση λειπει. Και αυτο για μενα δεν αποτελει επιχειρημα επαναπαυσης και παραδοχης της ανικανοτητας μας απεναντι στο καλυτερο. Δε δοκιμασαμε καν! Καθενας απο εμας εχει αποδεχτει τη μοιρα του "καποιου απο πανω μας", την επιβολη του μπαμπουλισμου για τα στοιχειωδη και θεωρει εαυτον ανικανο να πραξει διχως εκφοβισμους προς οφελος οχι μονο του ιδιου αλλα και του συνανθρωπου του. Παραδεχομενος ετσι οτι ειναι παρτακιας χωρις ομως να καταλαβαινει ουσιαστικα πως αυτο παραδεχεται. Δεν εχει να κανει το θεμα ουτε με εξειδικευση, ουτε με τη μορφωση οπως την εχουμε σημερα στο μυαλο μας. Η λεξη κλειδι ειναι μια και εχει να κανει με την καλλιεργεια του πνευματος, της ψυχης, του συναισθηματος: ΠΑΙΔΕΙΑ! Αντι να μεγεθυνουμε τις παραπανω εννοιες κανουμε τα παντα για να τις μικρυνουμε για να πουμε μετα οτι "αδυνατουμε". Ναι, εχουμε και ζωωδη ενστικτα! Εχουμε ομως και κατι  μεσα μας ικανο να τα μειωσει αναπτυσσομενο. Βολευτηκατε κυριοι; Μετα ομως σας φταινε ολοι οσοι δεν το εχουν κανει. Και κατηγορουνται οι τελευταιοι γιατι χαμενοι μεσα στο βοθρο που εχετε δημιουργησει δεν μπορουν μονοι τους να βρουν μια τοσο δραστικη και καθοριστικη λυση ωστε να σας ανυψωσουν αιφνης απο τον βουρκο στ' αστερια. Μα αν ακουγατε αυτα που εχουν να σας πουν δε θα χρειαζοσασταν καν τη βοηθεια τους για να προσπαθησετε. Ανοιχτα αυτια και πρωτιστως ανοιχτα μυαλα και ανοιχτη καρδια χρειαζονται. Οχι δεκανικια. Παρολαυτα, ακομη κι αν οι κατηγορουμενοι χαμενοι στο βουρκο που βλεπουν τις λασπες γυρω τους κι απλως δεν μπορουν μονοι τους να τις καθαρισουν, δε σημαινει οτι δεν εχουν δικαιωμα να μιλανε γι' αυτες. Καλυτερα πρωτα να κατηγορει ο καθενας τον εαυτο του που δεν τολμαει να βοηθησει τους λιγους "αγαθους" πριν προσπαθησει για ακομη μια φορα να ριξει αλλου τις ευθυνες. Επιτελους βαλτε αυτο που εχετε μεσα στο κεφαλι σας κι εκεινο το αλλο που κανει τακ τακ τακ καπου μεσα στο στηθος σας να δουλεψουν (κι ομως συνδυάζονται)! Δεν τα εχουμε μονο για διακοσμητικα, ουτε μονο για την επιτευξη του μαμ, κακα και νανι. Βαλτε τα λοιπον να δουλεψουν, ψαχτειτε κι αποφασιστε τι θελετε! Απλως μετα θα πρεπει να αποδεχτειτε και τις συνεπειες. Αν και οι κουτοπονηροι εξ υμων ολως περιεργως τις συνεπειες των πραξεων τους δεν τις επωμιζονται σχεδον ποτε. Ειτε επειδη καποιος θα παιξει το ρολο του αποδιοπομπαιου τραγου για παρτη τους, ειτε πολυ απλα επειδη δεν ειναι καν σε θεση να καταλαβουν τις συνεπειες αυτες κι ετσι ζουν εκεινοι καλα κι εμεις μη χειροτερα. Η ευκολια ειναι αυτη που ειχαμε επιλεξει πολλοι ως τωρα. Ευκολες σκεψεις, ευκολα συμπερασματα, ευκολα μας επειθαν, ευκολα αφηνομασταν σε χερια αλλων, ευκολα μας επλαθαν. Η λεξη παιδεια δεν εχει να κανει μονο με τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ κυριοι. Η λεξη παιδεια ειναι κατι πολυ πιο βαθυ κι εμεις δυστυχως δεν το εχουμε καν ακουμπησει ακομη...

Υ.Γ Δε χρησιμοποιησα πουθενα τη φραση "να γινουμε τελειοι". Ωστοσο χρησιμοποιω τη φραση "να γινουμε καλυτεροι".

4 σχόλια:

Phantomas είπε...

τα πες όλα!μια ανάρτηση που λέει αλήθειες!καλημέρα..και τα φιλιά μου!

Elli P. είπε...

Καλησπερα! Χαιρομαι που σε εκφραζουν οσα λεω. Δε μου αρεσει να το παιζω καλη και ξερολας αλλα καμια φορα μου ξεφευγει και μιλαω ετσι γιατι απελπιζομαι εχοντας διαφορες αφορμες...

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Συμφωνώ και επαυξάνω!
Οταν καταφέρουμε να σκεφτόμαστε με την καρδιά και να αισθανόμαστε με το μυαλό τότε όλα θα αλλάξουν...

Xrusafh είπε...

Να γίνουμε καλύτεροι.... ίσως μόνο έτσι !!! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα