Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Paramnesia



Στη φενακη της ιστοριας
προπορευομαστε των γεγονοτων
Οσοι εχουν αποθεματα ζωης
μουρμουριζουν γραφικοτητες ακομα
Ο αντιλαλος των καλων προθεσεων
σκεπαζει τις πραξεις τους
Σαν ακατεργαστο μεταξι ξεδιπλωνονται ποιητικα οι εμμονες
δημιουργωντας κραδασμους
μεταξυ των αποφασεων που πρεπει να παρθουν
μα μενουν ανερμηνευτες απ' τους πολλους
Σανιδα σωτηριας μια παραβιασμενη σιγουρια
που αναπνεει  πεισματα
Αμαγαλμα λεξεων πλασμενων με ραγισμενες αληθειες
κλεινει τις τρυπες του κοσμου
για να μη μπαζει ψεματα
Οι αληθειες διαπραγματευονται μ' εναν αναλγητο ρεαλισμο
για το ποιος θα επικρατησει
στο καταναγκαστικο παιχνιδι του απολυτου
Ακομη τιποτε.
Αβυσσαλεα αναμονη καταπινει τις υπομονες μας
κι εμεις με σπασμωδικες ψυχικες χειρονομιες εκφραζουμε
αυτα που μας πνιγουν, ακους;
Αυτα που μας πνιγουν...
Παραπονεμενα οραματα αυτοκτονουν
φωναζοντας "ζητω το κατι" ειρωνικα
και κοιτωντας καταματα, πριν φυγουν
την κίβδηλη συμπονοια του αλλου
Μηδενισμος.
Το απολυτο μηδεν του υπαρχω
που αντιστεκεται απεναντι στο ζω
Καθυποτασσοντας επιθυμιες ξεχνας
μια απο τις δυο βασικες υποστασεις σου
Συμφερεις ετσι τους παλιομοδιτες πια μεγαλους και τρανους
που σαν ρετρο φωτογραφιες με αλλοιωμενα χαμογελα
το 'σκασαν απο τα βαθη παρελθοντων εφιαλτων
και μας κυνηγανε ακομα.
Σε δουλεια να βρισκομαστε.
Λογω αρνησης του πραγματικου
βιωνουμε την εθιστικη σαγηνη της εξουσιας
λες και μας τραβαει πανω της το δεος του αποκρουστικου.
Γλυκια καταρα η διαφορετικοτητα
σταθηκε η μονη επιλογη μου εκ γενετης
Τις αλλες δεν τις ειδα καν, δε μιλησαν μεσα μου.


Έλλη Π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα