Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Έρωτας ή τίποτα



Μπαλκόνι, μπυρες, (ζεστο) αερακι και κατω, στο πεζοδρομιο, ηχος απο τουμπερλεκι και γελια. Το μυαλο μου φευγει...Το συνηθιζει εξαλλου. Πριν χρονια, ενας αλλος εγω, ενας εαυτος ξεχασμενος σε παραλληλη πια διασταση, θα χανοταν με τον δικο του τροπο στον κοσμο του αναμεσα σε καπνους και ποτα με τη διαφορα οτι θα φλερταρε ακαταπαυστα με ανθρωπους και με την ιδια τη ζωη. Θα μοιραζε αφειδως free love οπως λεει και το τραγουδι που εχω αφησει να συνοδευει τη νοσταλγια μου και θα μεθουσε απο ερωτα και αισθησεις. Καθετι που με μαγευει, κατασταση, ανθρωπος, αντικειμενο, αρωμα, οτιδηποτε, ειναι διαποτισμενο απο τις αισθησιακες νοτες του ερωτα. Θαρρεις και πλαστηκα απο βαθυκοκκινες βελουδινες νυχτες γεματες εξομολογησεις παρανομες και μυστικα σμιξιματα. Διαπιστωνω οτι πρεπει να ξαναζωντανεψει το παθος μεσα μου γιατι διαφορετικα προδιδω καθημερινα την ιδια μου τη φυση. Ερωτευμενη με καθε ανασα αυτου του κοσμου ζουσα και πορευομουν καποτε. Οτιδηποτε λιγοτερο δε με αφορουσε. Μοιαζει εκεινο το συνθημα στον τοιχο να γραφτηκε για μενα..."Ερωτας η τιποτα". Περασε κι απο εκει το alter ego μου και αφησε τα ιχνη του αποζητωντας μια ματια απο μενα μπας και καταλαβω που παταω και που βρισκομαι. Μπας και με φερω πισω. Ισως θα ηταν πιο ευκολο αν απλως μου χτυπουσε την πορτα τα ξημερωματα για να μην τρεχω ξωπισω του μεσα στα χρονια...Αλλα θα μου πεις...δεν ειμαι γεννημενη για τα ευκολα! Ερωτας η τιποτε λοιπον, ακους; Θα σε βρω!

4 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

τέτοια δυναμικά να διαβάζω να περνώ κουράγιο και εγώ για την δική μου συνέχεια!κι αν κάπου κολλήσεις κάνε σινιάλο για μήνυμα ενθάρρυνσης:))
να ζήσεις ένα μαγικό βράδυ!!!!

Elli P. είπε...

Καλημερα Ξωτικο μου! Αυτου του ειδους το πεισμα που μ' εχει πιασει τον τελευταιο καιρο ειναι καλο και μεγεθυνει τη θεληση. Οποτε αν οντως σου το μετεδωσα χαιρομαι! Ναι, αν χρειαστει να παρω τα πανω μου καποια στιγμη θα σου κανω ενα σημα να δωσεις ενα χερακι βοηθειας! ;)

ice creaminal είπε...

ΑΧ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΠΟΣΟ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΜΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ, ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΩΩ ΤΟ ΧΩΝΑΚΙ, ΠΟΛΥ ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΒΡΗΚΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ, ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙς ΙΔΙΕς ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕς, ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙς, ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΔΙΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗς ΚΑΛΟΣΥΝΗς ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Elli P. είπε...

Την καλησπερα μου! Το σχολιο σου με χαροποιησε πολυ! Θα τα λεμε λοιπον! Καλη συνεχεια! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα