Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Υποδουλωμένοι σε σκέψεις



Αναρωτιομουν τις τελευταιες μερες τι ακριβως ειναι αυτο που με κανει χωρις να το θελω να νιωθω αρνητικα προκατειλημμένη καθε φορα που ο δρομος μου με φερνει μεσα σε ιστοσελιδες και ιστολογια με περιεχομενο ελληνορθοδοξο, με φωτογραφιες αγιων, της σημαιας, των αρχαιων Ελληνων κλπ. Σαν ανθρωπος αποφευγω να κατακρινω κατι με την πρωτη επαφη- εντυπωση. Ισως να μην το πετυχαινω παντα αλλα πραγματικα προσπαθω να το παταξω εντελως και πιστευω πως τα εχω καταφερει σε μεγαλο βαθμο. Παρολαυτα παρατηρω πως σε καποια θεματα οπως τα παραπανω, δυσκολευομαι να συγκρατησω την πρωτη αρνητικη μου εντυπωση κι ετσι εψαξα μεσα μου να βρω τι συμβαινει και νιωθω ετσι. Τις περισσοτερες φορες που στην εκαστοτε ελληνορθοδοξη σελιδα παρεμενα και διαβαζα το περιεχομενο της εμενα με μια πικρη γευση στο στομα η οποια λειτουργησε προφανως αθροιστικα και εφτασε στη σημερινη κατα καποιον τροπο εμπαθεια μου απεναντι σε ολα αυτα. Θα αναρωτιεστε τι εννοω και με το δικιο σας. Δεν ειμαι ανθελληνας αν αυτο καταλαβατε, ουτε ο αντιχριστος επι της γης για οσους πιστευουν. Αυτο το οποιο με δυσαρεστει ειναι που βλεπω οτι οι ανθρωποι τελικα αντι να χρησιμοποιουν τις ιδεες τους για προοδο και εξελιξη τις περισσοτερες φορες υποδουλωνονται σε αυτες, τις παραφραζουν, τις χρησιμοποιουν για να καταδυναστευσουν και τους υπολοιπους, τις μετατρεπουν σε ξυλινους λογους χωρις προοπτικες και ουσιαστικο περιεχομενο, εν ολιγοις γινονται σκλαβοι στα πιστευω τους αντι να γινονται καλυτεροι μεσα απο αυτα και πιο δημιουργικοι. Η θρησκεια για παραδειγμα οπως πολλοι απο εμας εχουμε συνειδητοποιησει, στα ανθρωπινα χερια λειτουργει σαν καταπιεστικος δυναστης πανω απο τα κεφαλια μας που στο καθε μας βημα βλεπει κι απο μια αμαρτια που πρεπει να καταπολεμησουμε αφηνοντας μας τελικα "αποξηραμενους", χωρις ζωη, μετατρεποντας μας σε ενοχικα οντα με ενα σωρο φοβιες και συνδρομα αντι να απελευθερωνει την ψυχη μας προς τους δρομους της αγαπης και της ειρηνης οπως φανταζομαι οτι θα επρεπε αν ερμηνευοταν σωστα. Αν με ρωτησετε τι πιστευω εγω θα σας πω οτι πιστευω στην αγαπη ο,τι μορφη, ο,τι ονομα κι αν δωσει κανεις σε αυτη. Ξερω πως πολλοι εκει εξω δε θα καλυφθειτε, αλλα αυτο δε με κανει μη αντικειμενικη απεναντι σε οσα διαβαζω η ακουω. Τουλαχιστον οχι λιγοτερο αντικειμενικη απο αυτους που σπευδουν ακριτα να προσκυνησουν οτιδηποτε ακουν. Κατι παρομοιο παρατηρω οτι συμβαινει και με το πατριωτικο κομματι. Τον τομεα αυτον τον εχω εξαντλησει και σε παλιοτερες αναρτησεις οποτε θα περιοριστω στη διαπιστωση οτι πολλοι απο τους ανθρωπους που δηλωνουν πατριωτες καταντουν να υιοθετουν μια γραφικη μισαλλοδοξια κι εναν τυφλο φανατισμο βασιζομενοι σε μια υποτιθεμενη ανωτεροτητα που πηγαζει μεσα απο τα βαθη του παρελθοντος και που δεν ειναι σε θεση να στηριξουν τελικα ουτε με λογια, για τους σκεπτομενους, ουτε, το σπουδαιοτερο, με πραξεις. Ποσο μαλλον τωρα πια. Αντι λοιπον να κοιταξουν να πανε μπροστα σαν Ανθρωποι παραμενουν επαναπαυμενοι στο χτες σαν Ελληνες...Αυτες οι σκεψεις με βοηθησαν να καταλαβω γιατι αντιμετωπιζω αθελα μου καχυποπτα σελιδες με αναλογο περιεχομενο. Ο,τι και να γινει στο μελλον αν δεν "απελευθερωθουμε" απο ανθρωπων εργα κι απο ανθρωπινες ερμηνειες δε θα παμε μπροστα πνευματικα...

2 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

θα έχω γίνει κατάφωρα κουραστικός που σου γράφω σε κάθε σου ανάρτηση σήμερα,αλλά αγγίζεις ευαίσθητα σημεία κι αν ήμουν λιγότερο πεσιμιστής θα συμφωνούσα απόλυτα μαζί σου. :)
αν κοπούν οι δικαιολογίες όπως ξαναέγραψα θα πρέπει να αναλάβουμε ευθύνες κι αυτό δεν το θέλει η ψευτομαγκιά μας και η ψευτοαυτογνωσία μας.«πας μη άνθρωπος βάρβαρος» όπως είπε μια γιαγιάκα σε έναν "πατριώτη" στο λεωφορείο.
σε ευχαριστώ για την ανεκτικότητα σου στα τόσα μου σχόλια :)))

Elli P. είπε...

Αγαπητο μου ξωτικο ισα ισα που χαιρομαι με τα σχολια σου οποτε μην ανησυχεις καθολου! Επισης ακομη πιο πολυ χαιρομαι γιατι συμφωνω μαζι σου...αν και σε θεματα για τα οποια λυπαμαι. Καλο σου βραδυ! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα