Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Διαστροφες



Ακομη και στις διακοπες δεν αποφυγαμε πολιτικες συζητησεις. Ειναι μια μορφη διαστροφης απο τις πολλες που μας χαρακτηριζουν. Εγω ειμαι απο τον πλανητη Κρονο και οι αποψεις μου δεν εχουν σημασια. Παρολαυτα συχνα προκαλουμαι να εκφραστω. Λεω πως δεν αναγνωριζω καμια μορφη εξουσιας. Αδιανοητο. Λεω πως δεν αντιπροσωπευομαι παρα μονο απο τον εαυτο μου και αντιπροσωπευω μονο αυτον. Ανεφαρμοστο και αλαζονικο. Μιλαω για μια κοινωνια οπου θα κανει ο καθενας τη δουλεια του μονο που δε θα εχει κανεις προνομια τοσο δυσαναλογα σε σχεση με τους υπολοιπους ωστε να του εξασφαλιζουν αυτα τη δυνατοτητα να ελεγξει και να καθορισει ξενες ζωες κανοντας πολλες φορες καταχρηση αυτης της δυνατοτητας. Ουτοπικο. Αναρωτιεμαι ποιος εχει πιο μεγαλη αναγκη τον αλλον: Οι εργαζομενοι τ' αφεντικα οι τ' αφεντικα τους εργαζομενους; Ερωτηση ανοητη. Μιλαω για μια κοινωνια οπου οι διαφορετικοτητες θα γινονται δημιουργικες και οι πολλες αποψεις θα προσφερουν εδαφος για πειραματισμο προς αναζητηση του καλυτερου αποτελεσματος. Αφελες. Κι ολες αυτες οι ταμπελες και οι χαρακτηρισμοι πολυ πριν τη σκεψη. Ισως και χωρις καν υπο τη συνοδεια της. Επιστρεφω στον πλανητη μου μα ειμαι και πολιτης αυτης της γης. Με το ενα ποδι εδω με το αλλο στον Κρονο λοιπον συνεχιζω να οραματιζομαι ενα δικο μου μελλον...Η μαχες μου στη γη θα δινονται!


7 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

κοντεύουν τα τριανταδυο μου χρόνια κι ακόμα αναρωτιέμαι με ξάφνιασμα πως οι άνθρωποι αφού έχουν δοκιμάσει με πλήρη αποτυχία κάθε δυνάστευση αποδοκιμάζουν το μονό που δεν έχουν κάνει αλληλεγγύη, αλληλοσεβασμό, ενότητα και κοινό στόχο για ευτυχία...εσύ από Κρόνο εγώ από Άρη μα την αγαπάμε την άτιμη την γη...

Elli P. είπε...

Ετσι ακριβως... δεν ειμαι και τοσο αφελης οσο δειχνω μα πιστευω οτι αξιζει κανεις εστω και στη δικη του ζωη ν' ακολουθει μια φιλοσοφια τετοιου ειδους προσπαθωντας να κανει ο,τι καλυτερο μπορει...που ξερεις...

Ξωτικό της πόλης είπε...

αφελής;το να ονειρεύεσαι τον κόσμο όπως θα μπορούσε να είναι αν δεν μπλεκόταν σε εγωισμούς θεωρείτε αφέλεια;τοτε και εγώ αφελής είμαι άρα είμαστε δυο και τα πράγματα για μια αλλαγή ήδη είναι πιο κοντά!!!ελπιζω δηλαδή με αφέλεια μικρού παιδιού ;)

Elli P. είπε...

Μ' αρεσει πολυ ο τροπος που σκεφτεσαι...Μακαρι αυτου του ειδους η αφελεια να επαιρνε τη θεση του συμφεροντος σε αυτον τον κοσμο...Θα ειχαμε κανει πολλα βηματα προς την "ουτοπια"!

Ξωτικό της πόλης είπε...

που σκεφτόμαστε....

Elli P. είπε...

Ναι...που σκεφτομαστε...αυτο κι αν ειναι ευχαριστω για μενα! Θελω να πω οτι δυσκολευομαι πολυ να βρω ανθρωπους να με καταλαβουν. Χωρις να σημαινει οτι τους κατηγορω απαραιτητως.

Elli P. είπε...

Ευχαριστο εννοουσα... ;)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα