Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

(Not only) Summer love




Σε τραβουσα απο το χερι κι ας αντιστεκοσουν με φωνες. Φαινοταν πως καταβαθος στο τελος θα ακουγα το πολυποθητο ναι σου. Τωρα, καθισμενη στην πλαστικη ασπρη καρεκλα που μυριζει διακοπες, σ' ενα πετρινο μπαλκονι ισα με το υψος μιας ελιας που ορθωνεται ακριβως μπροστα μου, σκεφτομαι αυτο το ονειρο. Ατενιζοντας ενα κομματι θαλασσας, λιγο βουνο κι ενα παραξενο σπιτι που δεσποζει μοναχικο και μυστηριωδες λιγο πιο κατω απο την κορυφη. Σε ξεμοναχιαζω καπου στο μυαλο μου. Σε μια νοερη γωνια που μοιαζει με το σπιτι αυτο στην πιο ειδυλλιακή μορφη του. Βραδυ, μ' ενα φως καπου στη σοφιτα ξεχασμενο. Η μπροστα στο κυμα την ωρα που ενα αερακι θα χαιδευει εμας και το νερο δημιουργωντας παφλασμους στη θαλασσα και τα κορμια μας. Μισο κορμι στην αμμο, μισο στο σβησιμο του κυματος. Σε χρονο ερημικο για ν' ακουω μονο εγω τις φωνες σου, για να ξεχειλιζω μονο με την παθιασμενη σου αληθεια. Βρεγμενες σαρκες γεματες αλμυρα κι επιθυμιες. Νερο και φωτια γινονται ενα . Και καθως σε τραβουσα απ' το χερι μεσα σε ονειρο, ξυπνησα κι αγκαλιασα τον ιδιο τον ερωτα. Καπου σ' ενα μυστηριωδες σπιτι και διπλα στο κυμα που πηγαινοερχεται νωχελικα. Γιατι η πραγματικοτητα ξεπερναει τη φαντασια, λενε...Γι' αυτο τωρα, καθισμενη στην πλαστικη ασπρη καρεκλα που μυριζει διακοπες η μορφη σου αντικατασταθηκε απο τον ερωτα αυτοπροσωπως. Αυτο ηταν το καλυτερο κομματι της δικης μου πραγματικοτητας...

2 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

να σε ρωτήσω;;;;όχι δεν θα σε ρωτήσω
δεν βρήκα το χαμογελάκι που περίμενα...αν και σε καταλαβαίνω...τα καλοκαίρια δεν μπορούν να καλύψουν την απώλεια.(για μένα την κάνουν λίγο πιο έντονη).να σου χαρίσω ένα χαμογελάκι για συντροφια;δεν είναι πως αλλάζει κάτι απλά δεν είσαι τόσο μόνος όταν τσαλακώνεσαι κι αυτό νομίζω πως είναι κάτι :)

Elli P. είπε...

:) Σκορπιες σκεψεις που ξυπνανε με μια εικονα, μια μυρωδια, ξερεις. Αλλα παντα με χαμογελο! Δεν ειναι τοσο μελαγχολικη οσο φαινεται η ατμοσφαιρα. Νοσταλγικη ναι. Τη νοσταλγια δεν την αποφευγω. Να μου χαρισεις ενα χαμογελακι για συντροφια, ειναι παντα ο,τι πρεπει!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα