Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

You may say I'm a dreamer...


Let me believe in freedom!

Πολλες φορες μου ζητανε οι ανθρωποι που γνωριζω να τους μιλησω για οσα πιστευω και να τους εξηγησω τι ειναι η Αναρχια μιας και ειτε εχουν μια γενικη και συνηθως διαστρεβλωμενη ιδεα γι' αυτην ειτε απλως δεν εχουν ιδεα. Στην αρχη αναρωτιομουν γιατι εφοσον τους ενδιαφερει να μαθουν γι' αυτο, δεν μπαινουν ποτε στον κοπο να διαβασουν καποια πραγματα σχετικα ωστε να μπορεσουν να βγαλουν καποια συμπερασματα και με γνωμονα τη δικη τους κριση. Οσο αφορα εμενα δε μου αρεσει να κανω προπαγανδα με την κακη εννοια και δε μου αρεσει να γινομαι κουραστικη σε οσους δεν εχουν τη διαθεση να με ακουσουν. Παρολαυτα χαιρομουν μεχρι προτινως οταν καποιος μου ζητουσε να του μιλησω για τις ιδεες μου. Μεχρι που διαπιστωσα οτι λιγοι ηταν εκεινοι οι οποιοι θα μπορουσαν να σεβαστουν τελικα τα πιστευω μου εστω κι αν στο τελος διαφωνουσαν μαζι μου. Εστω κι αν οι ιδιοι μου ειχαν αρχικα ζητησει να αναπτυξω την αποψη μου. Απογοητευομαι οταν βλεπω οτι οι ανθρωποι ειναι ετοιμοι και ανοιχτοι στο να πιστεψουν καθετι που κρυβει υποδουλωση και αδικια θεωρωντας το πιο ρεαλιστικο ενω την ιδια στιγμη ειναι ετοιμοι να χλευασουν με τον χειροτερο τροπο καθετι που μιλαει για ελευθερια και δικαιοσυνη ειτε επειδη το θεωρουν αδυνατο ειτε επειδη θεωρουν αυτον που πρεσβευει τα παραπανω γραφικο (για τον ιδιο λογο). Ακομη κι αν εχετε τετοια αποψη για τις ξεχασμενες μας εννοιες δεν εχετε δικαιωμα να χλευαζετε οσους ακομη τις ασπαζονται. Στη ζωη σας ειστε ελευθεροι να διαφωνειτε και στα λογια και στις πραξεις με καποιον που μιλαει για τις ξεχασμενες αυτες εννοιες μα ο χλευασμος ειναι τουλαχιστον λυπηρο παραδειγμα πως δεν ειστε ικανοι να σεβαστειτε τον διπλανο σας. Δεν ειναι αξιο αποριας λοιπον το πως καταντησαμε εδω που καταντησαμε ουτε μπορω να καταλαβω τελικα γιατι παραπονιεστε μεταξυ σας για την ανυπαρξια δικαιοσυνης οταν πρωτοι εσεις τη στελνετε στο εκτελεστικο αποσπασμα γιουχαροντας την. Ποιος περιμενετε να την υπερασπιστει αν οχι εσεις τελικα;  Καποιος Μεσσιας; Καποια εξουσια (σχημα οξυμωρο, δε νομιζετε); Ποιος;  Κι αφου ουτε καν εσεις οι ιδιοι δεν πιστευετε σε αυτην τοτε γιατι τη μνημονευετε τοσο υποκρτικα  μεταξυ σας και την αποζητατε (απο ποιον αληθεια); Γιατι λοιπον να γινω εγω σαν εσας; Ισως κατι να αλλαζε αν εσεις δε χλευαζατε τοσο τις ξεχασμενες αυτες εννοιες οπως σας ειναι ευκολο να κανετε τωρα πλασμενοι μεσα στους αιωνες με ατρανταχτες πλαστες "αληθειες". Αφηστε με να πιστευω σε αυτα που εχουν ξεχαστει μηπως καταφερω καποια στιγμη να τα πραξω χωρις να ποναω. Πιστευω πως δε σας βλαπτω. Αντιθετως εσεις που τοσο ευκολα χλευαζετε τους γραφικους, πολλες φορες ολοι μαζι με τις αποφασεις σας, με την αδιαφορια σας, με την επαναπαυση σας, με τη μη σκεψη σας ισως καθορισατε καποιον τομεα της δικης μου ζωης ηθελημενα η μη. Αφηστε λοιπον τουλαχιστον τη σκεψη μου ανεγγιχτη απο τη χυδαιοτητα της σημερινης μας καταντιας. Αυτο τουλαχιστον εχω το δικαιωμα να το απαιτησω...Ισως οδηγηθω σε καποιου ειδους αυτοκαταστροφη αλλα εσας θα προσπαθησω να μη σας βλαψω. Ειμαστε ενταξει λοιπον;


2 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

αποδιοπομπαίους τράγους ψάχνουμε για να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας λίγο καλύτερα.
"αυτός είναι ονειροπόλος.μαστιγώστε τον" δεν θυμάμαι ποιος το είπε όμως κρύβει την ανθρώπινη αδυναμία...
όσο για την αναρχία πιστεύω πως είναι τόσο απελευθερωμένη που δεν μπαίνει σε καλούπια κινήσεων είναι όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας μέσα του.
ωραίο θέμα άγγιξες!!! :)

Elli P. είπε...

Το μονο "καλουπι" που σηκωνει η αναρχια αγαπητο μου ξωτικο ειναι το να μη βλαπτει κανεις τον διπλανο του. Oποτε οντως δε σηκωνει καλουπια οπως λες και συ και σεβεται τις διαφορετικοτητες και τη μοναδικοτητα των ανθρωπων. Προσπαθει μεσα απο τη μοναδικοτητα καθε ανθρωπου να αντλησει χρησιμα και δημιουργικα χαρακτηριστικα ωστε αλληλοσυμπληρωνομενοι οι ανθρωποι και μεσα απο τη συνεργασια να επιτυχουν ο,τι καλυτερο μπορουν στα ανθρωπινα πλαισια. Μονο που για να συμβουν ολα τα παραπανω χρειαζεται παιδεια και καλλιεργεια πνευματικη, συναισθηματικη, ψυχικη. Οχι μονο εξειδικευση. Οπότε με τα τωρινα δεδομενα δεν ειναι παραξενο που θεωρειται ουτοπια. Παρολαυτα καποιοι απο εμας εχουμε δικαιωμα να στοχευουμε ψηλοτερα ωστε να προχωραμε. Κι οπου φτασουμε. Δεν ειμαστε σιγουροι πως θα φτασουμε στο ψηλοτερο σημειο μιας και μεσα σε μια κοινωνια σαν τη σημερινη θα χρειαστει να παλεψεις για να επιβιωσεις κιολας. Και η σημερινη κοινωνια δεν ενθαρρυνει τους δικαιους τροπους παλης. Το ακριβως αντιθετο θα ελεγα. Χωρις καθολου προσπαθεια ομως δε θα καταφερουμε ποτε τιποτε. Και ειναι πολυ ευκολο να ονομασουμε τα παντα αδυνατα για να μη χρειαστει να θυσιασουμε τιποτε στοχευοντας τα. Την καλησπερα μου! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα