Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

And then...



Και μετα μου μιλησες για κοσμους που οι αλλοι δεν τολμουνε καν ν' αγγιξουν με τη σκεψη.
Και μετα μου χαιδεψες απαλα τα μαλλια και ανταρεψε η ψυχη μου. Πλασμενη απ' τον πυρήνα των ανείπωτων αληθειών η υπαρξη σου. Σαλευουν φλογες ανυποτακτες στα ματια σου.
Και μετα τη φωνη σου ακουσα τα μεσα μου να λεει. Ηχος απαλος, στεντόρειος και σιγουρος, ταξιδεψε στη νυχτα και τα περατα του κοσμου ξυπνησε. Αυτη η φωνη που ο φοβος παραμορφωσε καποτε. Αυτη η φωνη που παλευε τοτε με τον ασαλευτο κομπο του λαιμου, εβγαινε αγνωριστη, στριγγια σχεδον παιδιαστικη, με μια ανασα εξαψης τωρα δραπετευσε ελευθερη και παει...Πες τους αποψε οσα τα βραδια γεννιουνται κατω απο το μαξιλαρι σου, πες τους γι' αυτα που η φαντασια τους δε φτανει. Ουτε χλευασμοι ουτε ειρωνιες δε γονατισαν ποτε τη θεληση σου. Με καρδια τσαλακωμενη περπατας μα φτανει λες που στα στηθια σου ακομη δυνατα χτυπαει, ανησυχη.
Μου μαθες: "Ζωη θα πει απλα ζωη, θα πει ζησε, θα πει νιωσε, θα πει αφεσου και ταξιδεψε στα παθη, θα πει μαθε, θα πει παλεψε, θα πει ερωτας, θα πει αγαπη, δραση κι αντιδραση, θα πει εξεγερση και ανυπακοη, θα πει σεβασμος κι αλληλεγγυη, θα πει πως ολοι ειμαστε διαφορετικοι και ολοι ειμαστε ενα, θα πει..."
"Γραφικηηηη!" , ακουστηκε το πληθος πριν αυτοκτονησει. Κυνηγι μαγισσων απο τους καταδικασμενους. Θλιψη. Καθε τοσο σε χανω και με πλακωνει το μαυρο.
Και μετα εσυ το δακρυ μου σκουπισες. Μου φανηκε πως διαβασα τα χειλη σου να λενε: 
"Πεσμενος κανεις δεν πολεμα!"
Και μετα τα ματια σηκωσα και μου πες:
"Τ' ακους καθρεφτη;"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα