Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Προς: Εσενα



Θεωρεις οτι για να εισαι αυτο που εισαι χρειαζεται για ολη σου τη ζωη να υπακους σε καποιον εξουσιαστη; Θεωρεις πως μεχρι σημερα ο,τι καλο εχεις κανει το οφειλεις σε καποιον πανω απο εσενα, σε καποιον κυβερνητη; Πιστευεις πως αν καποιος προκειται να κανει κακο θα τον σταματησει η εξουσια; Τον σταματησε ποτε ως τωρα αραγε; Η μηπως η ιδια αυτη ειναι που προσθετει διεφθαρμενους στο σαπιο μας συστημα αντι να τους μειωνει; Θεωρεις οτι η λυση ειναι παντα σε καποιου αλλου τα χερια; Πιστευεις οτι μπορει ενας ανθρωπος με εξουσια στα χερια του να παραμεινει αδεκαστος και να δουλεψει για το καλο των αλλων αλλα θεωρεις εμας ουτοπιστες; Ποσες αληθεια φορες μπορει μεσα στην ιστορια να βρεθει ενας αδεκαστος σωτηρας εξουσιαστης; Κι αν βρεθει ποσο πιθανο ειναι να τον αφησουν οι παρελκομενοι να επιβιωσει στο πολιτικο συστημα που εχεις εσυ και οι ομοιδεατες σου υποστηριξει ως τωρα με νυχια και με δοντια; Θεωρεις οτι ειναι πιο σοφο να αφηνουμε μια ζωη τις μοιρες μας να γινονται βορα στα συμφεροντα τους απο το να εκπαιδευτουμε ετσι ωστε να ειμαστε ικανοι να παρουμε τις δικες μας ζωες στα δικα μας χερια; Πριν αρχισεις τις αντιρρησεις σκεψου τι παιδεια εχεις λαβει και τι παιδεια εχεις δωσει μεχρι τωρα στα παιδια σου και τους γυρω σου. Σκεψου μεσα σε τι καταστασεις μεγαλωσες και τι ερεθισματα πηρες. Σκεψου με τι ερεθισματα και με τι κινητρα μεγαλωνει και η σημερινη γενια, τι ερεθισματα θα παρει και η επομενη. Αν η ψυχολογικη-συναισθηματικη και κοινωνικη παιδεια σου φαινεται πως δεν ειναι αρκετη για να αποτελεσει βαση μιας οσο το δυνατον περισσοτερο υγιους και ολοκληρωμενης προσωπικοτητας τοτε καλα θα κανεις την επομενη φορα που θα πεις τους ανθρωπους ζωα να αναρωτηθεις τι εκανες εσυ και οι ομοιδεατες σου ωστε αντι να γινουμε ζωα να παμε λιγο παρακατω και να εξελιχθουμε σαν ανθρωποι. Δε φταινε παντα μονο οι αλλοι. Ειτε με πραξεις ειτε με αδρανεια ολοι μας εχουμε συμβαλει σε εναν διχως τελος κατηφορο. Η κοινωνια που χτισαμε δεν ειναι κοινωνια με την κυριολεκτικη εννοια της λεξης αλλα μια διαρκης παραγωγη στρατιωτων αλλοι εκ των οποιων εχουν φτιαχτει για να δινουν διαταγες και αλλοι για να υπακουνε. Οσοι ξεφυγαν και ειδαν λιγο παραπερα απο την εικονα αυτη στο τι θα μπορουσε να συμβει αν διναμε μια ευκαιρια και στην αλλη μας πλευρα, την πνευματικη-ψυχολογικη-συναισθηματικη, χαρακτηριστικαν με διαφορα επιθετα και μπηκαν στο περιθωριο ως τρελοι του χωριου η ως δυναμει επικινδυνοι για την "ταξη" και την "ευρυθμη" λειτουργια ενος κοσμου που παει κατα διαολου. Τι τραγικη ειρωνια! Ενω το βλεπουμε οτι δε γινεται αλλο να συνεχισουμε ετσι, αδυνατουμε η δε θελουμε να καταλαβουμε τι κινησεις πρεπει να κανουμε ΕΜΕΙΣ. Για αλλους ειναι ευκολοτερο να παραμενουν προσκολλημενοι σε ενα αποτυχημενο συστημα ελπιζοντας και κανοντας προσευχες μηπως αυτο αλλαξει. Απο μονο του; Και προς ποια κατευθυνση; Αλλοι επιλεγουν να δωσουν πληρως τις ζωες τους σε χερια ξεκαθαρων πλεον δυναστων μιας και υποστηριζουν πως πρεπει να φασιστοποιηθουμε καπως αν θελουμε να δουμε ασπρη μερα. Ξεχνανε φυσικα λογω προσωπικων συμφεροντων και αντιληψεων που εχουν καλλιεργηθει με μισος και μονο μισος οτι και αυτες οι μεθοδοι δοκιμαστηκαν με τραγικα αποτελεσματα στο παρελθον. Αποτελεσματα που γι' αυτους φυσικα δε σημαινουν τιποτε μα εμεις ενω θα επρεπε να αποτελουν κοκκινο πανι τετοιες μεθοδοι για την ανθρωπινη υποσταση μας, καθομαστε σαν υπνωτισμενοι περιμενοντας Κυριος οιδε τι, απεναντι τους. Περιεργως λοιπον η λυση της πραγματικης κοινωνιας ανθρωπων αυτοβουλων και αλληλεγγυων φανταζει πιο απειλητικη για πολλους απο αυτο που ζουμε σημερα. Στο πλαισιο της μη παιδειας μας εχουν δικιο να φοβουνται, κατι τετοιο δε γινεται απο τη μια μερα στην αλλη. Παρολαυτα δεν κανουν τιποτε αν αντιλαμβανονται το δρομο που εχουμε παρει για να αλλαξουν αυτον τον τομεα ετσι ωστε καποια στιγμη σε ενα ευλογα μακρινο η κοντινο (οπως το δει κανεις) μελλον να ειμαστε ετοιμοι να αντιμετωπισουμε μονοι μας τους εαυτους μας και τις ζωες μας. Εκτος κι αν δε συμφερει ουτε αυτη η λυση ακομη κι οσους σημερα διαμαρτυρονται. Αν λοιπον εσυ εκει εξω διαμαρτυρεσαι επειδη οι απο πανω σου σου φερονται αδικα τοτε ξερεις τι πρεπει να κανεις. Αν παλι διαμαρτυρεσαι απλως και μονο επειδη δεν εισαι σαν αυτους για να μπορεις εσυ να φερεσαι αδικα σε αλλους τοτε εισαι αξιος της μοιρας σου και θα μας βρεις απεναντι σου. Μπορει τωρα ο κοσμος να εχει πειστει πως ειμαστε εμεις οι γραφικοι μα η ελπιδα μας θα σβησει τελευταια...Μισος σπερνεις μισος θα λαβεις. Αδικια σπερνεις αδικια θεριζεις. Δυστυχως ανθρωπε μου ετσι πανε αυτα κι οταν το καταλαβεις  εμεις θα ειμαστε εκει για να ενωθουμε μαζι σου.

3 σχόλια:

Graοuzel είπε...

γιατι δεν το μοιραζεις στην πολη σου το κειμενο?

Elli P. είπε...

Για να ειμαι ειλικρινης δεν το ειχα σκεφτει...αλλα δεν ειναι κακη ιδεα τελικα...

Graοuzel είπε...

καντο αμα δεν βαριεσαι...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα