Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Ξεσκονιζοντας...συναισθηματα.



Καθως ξεσκονιζα τα ξυλινα επιπλα και τα διακοσμητικα του σπιτιου, ακουγοντας παραλληλα μουσικη που με ταξιδευε στο τοτε, αρχισα σιγα σιγα να συνειδητοποιω κατι που εκανε την ψυχη μου να χαμογελασει. Κρατουσα καθε τοσο στα χερια μου αντικειμενα που μου ειχαν κανει δωρο χρονια πριν τα πιο αγαπημενα μου προσωπα. Ενα γυαλινο μπιμπελο με ενα τριανταφυλλο χαραγμενο μεσα του κατω απο το οποιο ηταν επισης χαραγμενο ενα ειλικρινες I love you. Ενα βελουδινο κοκκινο μικρο κουτακι απ' οπου ξεπεταγόταν μια επισης κατακοκκινη καρδια με φτερα η οποια την ωρα που προβαλε σου εσκαγε ενα ηχηρο σβουριχτο φιλι και σου ελεγε με ναζιαρικη φωνη "I love you!" και με ηχο. Ενα αλλο κουτακι με ασπρες καρδουλες κι ενα αρκουδακι αγκαλιασμενο με μια ακομη βελουδινη καρδια. Ενα χαριτωμενο απαλο σκαντζοχοιρακι με το παιδακι του διπλα, ενα αρκουδακι με τ' ονομα μου στο μπλουζακι του, ενα λουτρινο μικρο ζωακι που ζητουσε την παντοτινη μου φιλια, δυο μπρελοκ γατακι-ποντικακι δεμενα για παντα μεταξυ τους συμβολικα της διαφορετικοτητας μας η οποια ομως μας κανει κι αλληλοσυμπληρωνομαστε, μια φωτογραφια σε λαχανι κορνιζα, μια νεραιδα που κρεμεται απο το φως του καθιστικου και μου χαμογελαει καθως στριβει με χαρη σε καθε ρευμα που μπαινει απο το παραθυρο, μικρα νεραιδακια που κοσμουν το παλιο επιπλο σε στυλ αντικα που ξεμεινε στο σπιτι απο τον ιδιοκτητη, ενα γατακι μεσα στο καλαθακι του που κοιμαται γαληνια συμβολιζοντας το ποσο φιλος του υπνου ειναι το αγαπημενο μου προσωπο που μου το χαρισε, ενα μεγαλο ιπποκαμπακι μ΄ενα μικρο ολοστρογγυλο ψαρακι που θυμιζει γαλαζια φουσκα να του κραταει συντροφια, πολλα βιβλια, μια κλεψυδρα με ροζ αμμο, δυο καρτες με λογια γραμμενα απο καρδιας, ενας καθρεφτης με περιτεχνη μαυρη σιδερενια βαση, τρεις σκαλιστοι ινδιανοι, ενα στρογγυλο κουτι σε χρωμα βαθυκοκκινο ντυμενο με απαλο υφασμα σαν παλια ταπετσαρια μ' ενα τριανταφυλλο στο καπακι του οπου κρατω κρυμμενες κοινες αναμνησεις και αμετρητα ακομη πραγματα μεσα σε αυτο το σπιτι που ξαφνικα συνειδητοποιησα οτι ειναι γεματο αγαπη. Κι υστερα αναρωτηθηκα κοιτωντας τον εαυτο μου στον μεγαλο παλιο καθρεφτη του καθιστικου μου αν υπαρχει πιο σπουδαιο πραγμα απο το να αγαπας και να αγαπιεσαι τοσο στη ζωη σου. Δεν εχει σημασια ποσοι εφυγαν, ποσοι εμειναν, δεν ειναι η ποσοτητα των ατομων που κανει τη διαφορα. Η ποιοτητα της αγαπης τους που την κανει να φαινεται τελικα απεραντη σαν τον ουρανο που αγγιζει το απειρο ειναι που δινει νοημα στην υπαρξη σου τελικα ο,τι μορφη κι αν εχει αυτη. Κι ενιωσα ετσι ευλογημενη ξεσκονιζοντας συναισθηματα που θεωρουσα δεδομενα. Τωρα δεσποζουν κυριαρχα μεσα μου και γυρω μου θυμιζοντας μου πως για καποιους ανθρωπους ειμαι ολος ο κοσμος οπως κι αυτοι για μενα...

2 σχόλια:

anima είπε...

στ΄αλήθεια πόσο δίκιο έχεις..δεν έχει σημασία αν αυτοί που αγάπησες ή σε αγάπησαν είναι εδώ ή έχουν φύγει..

αυτό που έχει σημασία είναι πως τη δεδομένη στιγμή η αλήθεια των συναισθημάτων μας ήταν αδιαμφισβήτητη..

ακόμη κι αν χρειάστηκε στο μέλλον να "ξεσκονίσουμε" πολλά απ΄αυτά..

καλώς σε βρίσκω..

καλό σου απόγευμα

Elli P. είπε...

Σε καλωσοριζω κι εγω anima!

"αυτό που έχει σημασία είναι πως τη δεδομένη στιγμή η αλήθεια των συναισθημάτων μας ήταν αδιαμφισβήτητη..."
Ετσι ακριβως ειναι...και τι ομορφα που το εθεσες!

Καλο απογευμα! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα