Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Stop asking what time is it. It's just NOW. So...LIVE NOW!

Trapped in time...


Ο χρονος οπως τον μετραμε εμεις δεν ειναι τιποτε αλλο παρα η διαδοχη των αλλαγων και της φθορας που αντιλαμβανομαστε οτι συμβαινουν γυρω μας, πανω μας και μεσα μας. Αρκει να κρυφτει και να ξαναβγει ο ηλιος καθως η γη γυριζει και μια ημερα ολοκληρωνεται... Επειδη ειμαστε θνητοι ειναι πολυ πιο ευκολο για εμας να μετραμε τον χρονο. Αραγε τι πραγματικα συμβαινει ομως; Ειναι ο χρονος αυτο που καταλαβαινουμε εμεις καθως βαδιζουμε φθειρόμενοι προς την ολοκληρωση της ζωης μας η ειναι κατι που δεν υπαρχει και το δημιουργησαμε για να μπορουμε εμεις οι ανθρωποι να συνεννοουμαστε καλυτερα; Αν υπαρχει χρονος μηπως τελικα ειναι κατι τελειως διαφορετικο απο αυτο που εχουμε σχηματισει εμεις; Εφοσον ο χρονος μας εξαρταται απο τις αλλαγες και τις φθορες μας τοτε θα μπορουσαμε να τον αντιμετωπισουμε λιγο διαφορετικα...Η ηλικια μας δεν ειναι τιποτε αλλο απο μια πορεια στον δρομο της φθορας προς τη ληξη μας, αναμενομενη λογω γηρατος η αναπαντεχη. Αν λοιπον εμεις νιωθουμε και μοιαζουμε λιγοτερο φθαρμενοι απο αυτο που θα περιμενε κανεις με βαση το "ποσο ειμαστε" η ηλικια μας δεν εχει καμια απολυτως σημασια λαμβανοντας υποψη οτι και ο θανατος ειναι κατι συνηθως που κανεις δεν ξερει ποτε ακριβως θα ερθει. Ποιος μου λεει πως καποιος που ειναι 27 χρονων (οπως εγω) για παραδειγμα και του λενε πως μοιαζει με 19 και νιωθει τοσο θα φυγει νωριτερα απο εναν 19χρονο; Οταν ο ενας θα ειναι 80 και ο αλλος 88 τα παντα θα μπορουσαν να συμβουν... Οποτε καλυτερα να δινετε μεγαλυτερη βαση στο ποσο νιωθετε οτι ειστε  παρα στα στενα πλαισια της "πραγματικης" σας ηλικιας. Ποτε δεν ειναι αργα λοιπον να πραγματοποιησει κανεις ενα απωθημενο...

Γι' αυτο


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα