Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

The forbidden-11



Η πτωση
Αντι για αιμα μου ανεβηκε στο κεφαλι μια πυρωμενη λιμπιντος. Απεναντι μου εσυ ξετυλιγες βασανιστικα  ολη σου την τεχνη και σκαλιζες επιδεικτικα την πληγη απ' οπου ερεε η ζηλια μου ολο και πιο απροκαληπτα. Γιατι μιλουσες σε ολους τους αλλους κι εμενα δε μου ειχες ριξει ουτε μια ματια απο την αρχη της βραδιας παρα μονο τη στιγμη που ηρθες και μου ειπες απλως ενα γεια. Με εκανες να φανταζομαι τα χειροτερα και να αναρωτιεμαι αν κατι θα αλλαζε στο μελλον αναμεσα μας. Η τουλαχιστον αν κατι θα αλλαζε σε σχεση με αυτο που ειχαμε κι ας μην ηταν αυτο που ηθελα εγω. Ειχα πει πολλα η λιγα; Ειχα τολμησει η φοβηθηκα; Επρεπε να παραιτηθω η δεν το ειχα κυνηγησει αρκετα; Εννοουσες αυτα που ελεγες η καταλαβα λαθος; Μηπως ειχες μετανιωσει η φοβηθηκες; Και ποιοι ηταν τελικα ολοι αυτοι οι αγνωστοι που ξαφνικα αρχισαν να μαζευονται γυρω μου παρεισακτοι και ενοχλητικοι θαρρεις και παλευαν ολοι να σε απομακρυνουν απο μενα; Ποιος ηταν αυτος ο επιμονος τυπος που μετετρεψε το ενδιαφερον του σε αρρωστημενο ανθρωποκυνηγητο ονομαζοντας διεκδικιση το στενο μαρκαρισμα που μου εκανε ενω εγω ειχα ματια μονο για σενα; Και γιατι ο τρελος σε εστρεψε και αυτος εναντιον μου μαζι με ολα τα υπολοιπα δικα μου αγαπημενα προσωπα που αβλεπι σας ακολουθησαν σαν ποντικια πισω απο τη μαγικη φλογερα; Τι ηταν αυτο που δεν ειδα εγκαιρως και εγινα ερμαιο της αδυναμιας μου για σενα; Ηξερα οτι αυτος ο ερωτας ηταν εξ αρχης     σχεδον καταδικασμενος. Μονο στο μυαλο μου ζωντανευε και φυλακισμενος καθως ηταν στις δικες μου εξι αισθησεις ειχε ξεμαθει την ελπιδα και την πιθανοτητα. Κι εσυ να, μου εδωσες για δυο λεπτα αυτα που ποτε δεν πιστεψα οτι θα ειχα αν και εβλεπα οτι το βλεμμα σου ενιοτε θυμιζε το δικο μου οταν επεφτε πανω μου. Για να φτασουμε σε μια τετοια βραδια, για να φτασουμε να μην τολμας ουτε καν να με κοιταξεις...Αραγε πως θα ειναι το αυριο αναμεσα μας; Φταιω για οσα εκανα η για οσα δεν τολμησα να κανω;

10 σχόλια:

Graοuzel είπε...

τι εικονες και τι χαρακτηρες δημιουργει το μυαλο οταν ειναι σττην διασταση του ερωτα ε?βλεπεις τον αλλον σαν ιδιοκτησια σου και νιωθεις οτι απειλησε απο ολους.

Elli P. είπε...

Πραγματι...Αν και στην προκειμενη περιπτωση τελικα δικαιως ανησυχουσα. Γενικα ομως εχεις δικιο. Και ειναι τοσο ψυχοφθορο αυτο για οποιον το νιωθει αλλα και τοσο καταπιεστικο για τον αλλον...

Graοuzel είπε...

το θεμα ειναι να μην γινεται ψυχοφθορο χωρις λογο.ενα μεγαλο ερωτημα ειναι ομως εσυ το αντεχεις?εισαι ετοιμη να περασεις μεσα απο τον πονο με κινδυνο την ζωη σου?

Elli P. είπε...

Μπορει να φανει οτι περιαυτολογω, μπορει να φανει οτι τα μεγαλοποιω μα θα σου πω εν πληρει συνειδησει πως το εχω ηδη κανει...

Graοuzel είπε...

μην ανυσηχεις.μου αρεσει να βλεπω ατομα που δεν πεφτουν στον βουρκο της μετριοφροσυνης και της ηττοπαθειας.οταν ξερεις αλλα ΞΕΡΕΙΣ τι εισαι και μπορεις να το αποδειξης και με τις πραξης σου πρεπει να το παραδεχεσαι και να το φωναζεις και οχι να ακολουθεις χριστιανικες διδαχες του στυλ ''θα ειμαι μετριόφρων στην ζωη μου''.:)

Elli P. είπε...

:) Λες ε;

Graοuzel είπε...

σκεψου το αλλο.οταν νομιζεις οτι εισαι σε κατι αποτυχημενη,αχρηστη κτλπ αρχιζεις να λυπσαι τον εαυτο σου και το παραδεχεσαι ''ειμαι αποτυχημενη,δεν ξερω τι να κανω.νιωθω οτι εχω αχρηστεψη εντελως.ειμαι χαζη''ο διπλανος σου δεν εχει κανενα προβλημα να κατσει να σε ακουσει μιας και νιωθει οτι δεν τον απειλης σε κατι.ωραια μεχρι εδω.καλο ειναι να παραδεχεσαι τα λαθοι σου αλλα γιατι να μην παραδεχεσαι και τα σωστα σου?να πεις ''εγω ειμαι εξυπνη.ειμαι πολυ χρησιμη και πιο χρησιμη απο σενα.''κτλπ βεβαια ο αλλος εκει θα νιωσει οτι απειλητε και οχι μονο δεν θα σε υποστηριξει αλλα θα προσπαθησει να σε μειωση.πες το ζηλια ας πουμε.αυτο που θελω να πω ειναι γιατι μονο να κλαιγομαστε με τις αδυναμιες μας και να μην χαιρομαστε με αυτα που μπορουμε να κανουμε?γιατι να δειχνουμε στον αλλον οτι ημαστε μετριοι ενο στην πραγματικοτητα δεν ημαστε?

Elli P. είπε...

Δε θα διαφωνησω μαζι σου. Εχουν βαση αυτα που λες. Απλως να μην ξεφευγει κανεις και ψωνιζεται γιατι κι αυτο ειναι ικανο να γινει αυτοκαταστροφικο. Ξερω ομως οτι δεν εννοεις αυτο. Οπως λες κι εσυ οπου ειμαστε καλοι να το αναγνωριζουμε και να το προχωραμε. Οσο για τους αλλους που θα νιωσουν οτι απειλουνται, ισχυει. Εκει θελει γερο στομαχι και αγερωχη αντιμετωπιση. Σιγουρα το να κλαιγομαστε συνεχεια και να μιζεριαζουμε ειναι ο,τι χειροτερο...

Graοuzel είπε...

σιγουρα αμα ψωνιστες καταστραφηκες γιατι μετα δεν θα βλεπεις τπτ περα απο την μυτη σου.πολλες φορες ομως,προσεξε,γιατι στα ματια των αλλων θα εισια ψωνιο.ετσι θα καταφερουνε να σε μειωσουνε(αμα σε επηρεασει η κριτικη τους)και να σε φερουνε στα μετρα τους ωστε να μπορεσουν να σε κανουν αδυναμη.ομως αμα εισαι σκεπτομενη και ασκεις με ειλικρινια αυτοκριτικη,δεν εχεις να τους φοβηθεις κατι.

Elli P. είπε...

Εχεις δικιο...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα