Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

The forbidden-9




That night

Θυμασαι εκεινη τη νυχτα; Η μηπως ηταν ξημερωματα; Ολοι ειχαν παει για υπνο. Ανυποψιαστοι και κουρασμενοι απο τις μερας τα καμωματα. Για εμας ακομη τιποτε δεν ειχε τελειωσει. Ολα τοτε αρχιζαν. Μεσα στο μικρο δωματιο με την εθνικ διακοσμηση διαδραματιστηκε η προκληση νουμερο2.   Τα φωτα ολα σβηστα. Η τηλεοραση στο mute σε καναλι χωρις συχνοτητα, στο τελος εκλεισε κι αυτη. Απο τη μονοφυλη παλια μπαλκονοπορτα εμπαινε ενα βαθυγαλαζο παραξενο ημιφως. Η κουρτινα το εκανε ακομη πιο εξωπραγματικο. Καθισμενοι πανω στο ραντζο που τελουσε χρεη καναπε μ' ενα στρωμα παλιο και ντυμενο οπως οπως μ' ενα βελουτε κιτρινο σεντονι για "πλατη", ερευνουσαμε ο ενας τον αλλον. Δεν ειχαμε την πολυτελεια της ορασης μιας και ειχαμε διαλεξει το σκοταδι να καλυπτει τους δισταγμους μας. Εσυ στην ακρη να θες και να φοβασαι. Εγω πιο ανετη πετουσα τα βελη μου προς καθε κατευθυνση κι εβρισκα παντα στοχο. Ακομη θυμαμαι πως τα λεγαμε τρωγοντας φρυγανιες, ακουγα τον ηχο τους στο σκοταδι καθως θρυμματιζονταν, γιατι μας ειχε πιασει εκεινη η μεταμεσονυκτια λιγουρα αλλα δε θελαμε να χαλασουμε και τις "σιλουετες" μας. Αντιποιητικο αλλα ειχε την πλακα του. Καλυπτε τους ηχους της ταχυκαρδιας μας. Σου ειπα ξεκαθαρα καποια πραγματα μα νομιζες οτι σε ψαρευα και σωπασες. Ο ερωτισμος σε υψη πυρετου λιγο πριν τον θανατο εκανε την ατμοσφαιρα μεθυστικα αποπνικτικη. Λιγο νωριτερα μια ταινια που κατα διαβολικη συμπτωση μας ταιριαξε απολυτα ειχε ξεσηκωσει τις επιθυμιες μας, μας ειχε δωσει θαρρος για λιγο. Οι αλλοι δε θελησαν να καταλαβουν και τοτε δε μ' ενοιαξε. Τιποτε δε μ' ενοιαζε τοτε. Ειχα τυλιχτει στον μανδυα της αποπλανησης και ησουν το επομενο μου θυμα. Τοσο αθωο μα τελικα επικινδυνο. Νομιζα τοτε πως σε τυλιγα εγω στους αορατους ιστους μου. Μα ακομη αναρωτιεμαι αν μου κανες μαγια και τελικα σ' αγαπησα τοσο. Οχι οτι δεν το αξιζες. Μα δεν ηξερα οτι μπορουσα να το νιωσω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα