Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Πεζοποιώντας ποίηματα μιλάμε στους ανθρώπους



Υπάρχει ακόμη κάποιος εκεί έξω
που κάνει πραγματικότητά του
τα δικά σου όνειρα

Πονάς αντικρίζοντας κάτι απο σένα
παραδομένο κι ανίκανο μπροστά
"στις περιστάσεις"

Σε αντιπαθώ όταν μου λες πως "έτσι είναι"
κι όλος απορία με ρωτάς ρητορικά "τι να κάνουμε τώρα!"
ανασηκώνοντας τους ώμους

λες και δεν έχεις καμιά υποχρέωση
απέναντι στο ίδιο σου το δικαίωμα
για ΖΩΗ!

Σε αντιπαθώ όταν παραμορφώνεσαι
σ' εκείνη την κακομοίρικη έκφραση
της αυτολύπησης

που επέλεξες σα μονόδρομο
σταυρώνοντας τα χέρια
και σκύβοντας τις πλάτες

Γιατί με κατηγορείς;
Που δε σε αλλάζω εσένα και τους ομοίους σου;
Που δεν είμαι εγώ ο Θεός σου;

Που επέλεξα να δώσω μια ευκαιρία
σε μια αλήθεια που ποτέ σου δε δοκίμασες
επιλέγοντας τη συγκατάβαση στο έγκλημα;

Με κατηγορείς που δε σου μοιάζω
όταν κι εσύ ο ίδιος καταβάθος
μισείς τον εαυτό σου από καιρό;

Με κατηγορείς μήπως που
δεν ανέλαβα εγώ και τις δικές σου ευθύνες
μα προτίμησα να σε ξεμπροστιάσω

μπροστά στα μάτια μιας επόμενης γενιάς
που αποκαλείς "παιδιά σου"
και τα θυσιάζεις σε θεούς και δαίμονες;

ξέρεις, αυτούς που ξέρασε ακόμη και η κόλαση,
αυτούς που φτιάχτηκαν με σάρκα κι αίμα
κι ανοχή
κι ενοχη
κι αποχη...
ΔΙΚΗ ΣΟΥ!

Με κατηγορείς που δε σε πήρα απο το χερι
για ν' αλλάξω μονάχη τον κόσμο που χτίσατε μυριάδες
όταν δε δέχεσαι καν να με ακούσεις;

Δε θα βουτήξω στον βόθρο σου, άνθρωπε,
για να σου αποδείξω οτι βρωμάς
κολλώντας τη βρώμα σου στο πετσί μου
για να τη μυρίσεις πάνω μου κατόπιν εορτής

Μπες στον κόπο να βγεις εσύ απο κει
και τοτε θα δεις οτι αλλιως μυριζει
ο καθαρός αέρας εδώ έξω...

Μα θα μου πεις...για να βγεις απο τον βόθρο πρέπει πρώτα να τον δεις...
Κι εσύ άνθρωπε με τα μάτια ραμμένα βαδίζεις
και κλωστές επίχρυσες κρέμονται απ' τα κλειστα σου ματόκλαδα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα