Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Αντάρτικο



Ημουν κι εγω μια απο αυτες που προσπαθησαν να μοιασουν στα παιδια
Εκεινα τα ποτε που υποσχεθηκα, τα ατιμα, δε μ' εχουν πιασει ακομα
Κυνηγητο παιζουμε αναμεσα σε χρονια και καθημερινοτητες
Κουραστηκε η ψυχη μου να κρυβεται. Δεν ειναι ευκολο.
Μια ζωη φυγας και κλεφτης σε βουνα συνειδησεων και πεδιαδες συναισθηματων
Με ξεμπροστιαζαν στις πλατειες και μ' εδειχνε το πληθος να περναω
χωρις ρουχα απο ασημιζουσες ψευτοκλωστες
Εγω αλητικα ντυμενη ημουνα και κοροιδευα τα ποτε μου
που επιμενουν να μ' εχουν στο κατοπι ακουραστα ακομα
Χτες μαλιστα πασαλειφτηκα με δακτυλομπογιες
κι εβγαζα τη γλωσσα μου στις γυναικουλες
που κουνουσαν το κεφαλι αποδοκιμαστικα για τα καμωματα μου
Αυτη ειν' η σπουδαια μου δουλεια κι αν με ρωτησεις τι κανω
"καλα" θα σου πω μα τιποτε περισσοτερο
και τιποτε λιγοτερο...
Τωρα τελευταια ανοιξα νεο πολεμο και με τα πρεπει
Με κυνηγανε κι αυτα στις πολεις παιζοντας το ανταρτικο μεσα στα τσιμεντα
και κατω απ'τον ηλιο που υπονοειται
πισω απο πολυκατοικιες και κεραιες τηλεορασεων
καθως πυρωνει η ασφαλτος και αλλοιωνεται η εικονα πανω απ' τα παλιοσιδερα
καθως αναβει το φαναρι κοκκινο για να περασω.
Ποτε εδω ποτε εκει καπου θα με βρεις, δεν εχει σημασια
Επελεξα τη ζωη μου κι ας ειναι ετσι που δεν την καταλαβαινεις
Μ' αρεσουν τ' ακατανοητα, τα σουρεαλιστικα, τ' αλλιωτικα,
μ΄αρεσουν τα παιδικα ονειρα, οι καρφωμενες πινακιδες στα συννεφα,
τα βαμμενα μωβ απογευματα και τα κοκκινα βραδια.
Κι ολα αυτα, οπως καταλαβαινεις, δεν ταιριαζουν με τα πρεπει, τα ισως, τα μπορει
Φευγω τωρα, βραδιασε.
Θα πιω δυο τρεις μπυρες στην υγεια σου και θα ερωτευτω ξανα τον ερωτα...


'Ελλη Π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα