Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Όταν η έκφραση καλείται να απολογηθεί απένατι στην πράξη.



Γιατι να ισχυει το "ή εκφρασου ή δρασε" και οχι το "εκφρασου και δρασε";

Γνωριζω πολυ καλα πως το να μιλαει κανεις μεσα απο το ιντερνετ σε αλλους ανθρωπους που θελουν να τον ακουσουν, η μαλλον να τον διαβασουν (διοτι δεν αναγκαζουμε κανεναν να διαβασει κατι με το ζορι), δεν ειναι δραση πρακτικη αλλα εκφραση ιδεων και συναισθηματων. Οταν περιοριζεται σε αχαλινωτη γκρινια χωρις ουσιαστικο υποβαθρο και χωρις αναλειψη ευθυνης και στην πραξη οσο γινεται, τοτε σιγουρα δεν ειναι παρα λογια που τα παιρνει ο ανεμος και τιποτε περισσοτερο. Δυστυχως αυτο συμβαινει πολυ συχνα στις μερες μας κι ετσι εχει ενοχοποιηθει γενικα αυτος ο τροπος εκφρασης, μεσω ιντερνετ. Ας μην τσουβαλιαζουμε τα πραγματα ομως. Το οτι καποιος εκφραζεται και μεσα απο το ιντερνετ δε σημαινει απαραιτητως οτι ανηκει σε αυτους που ολη τη μερα κωλοβαρανε μη κανοντας τιποτε αλλο και μη δρωντας εναντιον οσων κατηγορουν. Αλλοι θεωρουν δραση την ψηφο, αλλοι θεωρουν δραστικοτερη την εκφραση σε συνδυασμο με πραξεις στα πλαισια του δυνατου μιας και δεν ειναι ολοι δυστυχως η ευτυχως ικανοι να γινουν ηρωες ωστε να καταφυγουν σε κατι αντιστοιχως ηρωικοτερο που θα το μαθαινε ολος ο κοσμος. Γιατι λοιπον την ιδια ωρα που η ψηφος θεωρειται δραση απο μερικους η εκφραση καταδικαζεται ως μη δραση; Αν καποιος εχει κατι να πει, ουσιαστικο, με επιχειρηματα, διαφορετικο απο τα συνηθισμενα που ισως να μην το ειχαμε σκεφτει και αποτελει τροφη για σκεψη γιατι να το καταδικασουμε εξαρχης σαν ενα απο τα πολλα μπλα μπλα που ακουμε η διαβαζουμε στο ιντερνετ πριν του δωσουμε μια ευκαιρια; Μεσα στα τοσα σκουπιδια που ομολογουμενως κυκλοφορουν, στις κουφιες "διαμαρτυριες" και στην εκτόνωση μισαλλοδοξιας ορισμενων, μεσα στη γενικη μιζερια και παρανοια, εχω βρει καποιες σελιδες των οποιων οι κατοχοι δε μιλανε χωρις να εχουν τιποτε να πουν, δε λενε για να πουνε, αλλα εκφραζουν ιδεες σοβαρες, φαινεται οτι εχει προηγηθει σκεψη και ερευνα πριν καταληξουν να εκφραστουν δημοσιως και απο πολλους ισως κατι να ειχαμε να παρουμε διαβαζοντας τους. Απο κει και περα, εκτος ιντερνετ, το τι κανει ο καθενας δεν μπορουμε να το ξερουμε και δε θα το μαθουμε ποτε. Ουτε ειμαστε υποχρεωμενοι ολοι οσοι εκφραζομαστε και γραπτως να κανουμε διαφημιση των πραξεων μας προκειμενου να μη χαρακτηριστουμε φαφλαταδες που αλλα λενε κι αλλα κανουν. Αν δεν πραττουμε κακο του κεφαλιου μας και των γυρω μας και εξαιτιας μας προφανως καταντησαμε εδω που καταντησαμε. Αν πραττουμε μπραβο μας, μονο που και παλι ποτε δε θα το μαθει κανεις αλλος περα απο τον κυκλο των ανθρωπων που επηρεαζουμε η επηρεασαμε οποτε και παλι μπορει να κατηγορηθουμε απ' οσους δε μας ξερουν. Ποιο το νοημα λοιπον; Ειναι απαραιτητο κατω απο καθε κειμενο που αναρταται να γραφουμε  ως επιλογο "σημερα εκανα αυτο εκτος ιντερνετ" προκειμενου να μη μας κατηγορησουν οτι μενουμε μονο στα λογια; Αν ειναι να κανεις κατι δεν το διατυμπανιζεις. Το κανεις και τελειωσε. Απο κει και περα ο κοσμος ολος μπορει να μην αλλαξει μεσα απο εσενα και ο,τι κανεις να ειναι θεμα συνειδησης. Δεν ειναι καθολου κακο παρολαυτα οι πραξεις να συνοδευονται και με εκφραση. Απεναντιας. Εφοσον οι πραξεις μου ομως μπορει ποτε να μη φτασουν στα ματια και τ΄αφτια σας τα λογια μου για εσας μπορει να ειναι ειτε υποκριτικα ειτε ειλικρινη και να εχουν κατι να σας πουν. Επειδη δε με ξερετε δεν μπορειτε να ειστε σιγουροι για κανενα απο τα δυο. Η επιλογη του τι θα πιστεψετε θα ειναι δικη σας και δεν μπορω να κανω εγω κατι γι' αυτο περα απο το να σας ζητησω να μην καταδικαζετε ακριτα την εκφραση καποιου οπως φυσικα ουτε και να την αποδεχεστε το ιδιο ακριτα. Δε σημαινει οτι τα λογια αναιρουν τις πραξεις η οι πραξεις τα λογια. Αναλυστε με τη δικη σας αντιληψη ο,τι διαβαζετε και αν θεωρειτε οτι κατι εχει να πει σκεφτειτε το. Αν οχι αφηστε το στην ακρη και προχωρειστε παρακατω. Αναλογιστειτε τι κανατε εσεις σημερα και οχι αν και τι εκανε ενας ανθρωπος που ουτε καν γνωριζετε ωστε να εχει δικαιωμα να σας μιλαει. Στο δικο σας μυαλο υποκειται το πως θα αξιοποιεισετε τα ερεθισματα που δεχεστε. Απο 'κει και περα ας ρωτησουμε απο μεσα μας ο καθενας στον εαυτο του εγω "τι εκανα σημερα;" χωρις να ζηταμε πρωτα αποδειξεις απο τους αλλους για να επαναπαυτουμε οτι εμεις ειμαστε σωστοτεροι η πιο ειλικρινεις.

2 σχόλια:

maviakoufetaria είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο, συμφωνώ μαζί σου ωστόσο επέτρεψέ μου να σου πω πως το αναλύεις εύστοχα μεν αλλά χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος. Θέλω να πω ότι τα πράγματα στην καθημερινότητα είναι πιο απλά, θες να γράψεις; Γράψε. Νομίζω πως όταν επιλέξεις λίγους μπλογκοφίλους και καλούς μπορείς μέσα από τα συμφραζόμενα και τη διαχείριση των σχολίων να καταλάβεις ποιος είναι αυτός που υποκρίνεται και ποιος όχι. Είδες με κόλλησες στα σοβαρά και μένα :D Eνδιαφέρουσα προσέγγιση. Την καληνύχτα μου!

Elli P. είπε...

@maviakoufetaria για τη συγκεκριμενη αναρτηση ειχα αφορμη μια συζητηση που εκανα προσφατα με φιλους οι οποιοι εχουν αγανακτησει βλεποντας τον καθενα να διαμαρτυρεται για τα παντα μεσω ιντερνετ και στην πραγματικη ζωη να μη δρα. Δε διαφωνησα μαζι τους, ισχυει για πολλους ισως και για τους περισσοτερους. Απλα εχοντας την αφορμη ειπα να γραψω κατι για την αλλη οψη του νομισματος. Ευχαριστω για τα καλα σου λογια! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα