Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Της ψυχης το Ψ κεφαλαιο


 Φαιδροτητες υπο την επηρεια συναισθηματος
Συμφερον...Τι οδηγει σε αυτο; Το υπερτροφικο εγω μας. Εκεινο που ζηταει ολο και περισσοτερα υλικα αγαθα τα οποια συνηθως δεν εχουμε καμια αναγκη, προκειμενου να νιωσει ανωτερο, να επιδειχθει εναντι των υπολοιπων και να γεμισει αλλου ειδους κενα κυριως ψυχολογικης φυσεως. Δε μαθαμε να ειμαστε πληρεις συναισθηματων γι' αυτο και δε μας αρκουν αυτα. Δε λαβαμε ποτε ζεστασια, αγαπη, ενδιαφερον απο τον διπλανο μας σε τετοιο βαθμο ωστε να συνειδητοποιησουμε οτι πανω και περα απο καθετι αλλο ειναι η συνυπαρξη, η αλληλοστηριξη, ο αλτρουισμος. Δε μαθαμε να εκτιμαμε αυτα που ουσιαστικα ποτε δεν ειχαμε γιατι κανεις δε φροντισε να μας κανει να τα αισθανθουμε. Ζηταμε αλλου την ευχαριστηση που θα νιωθαμε αν νοιαζοταν ο ενας για τον αλλον. Αποξενωση. Η ζωη μας δεν ειναι τιποτε αλλο παρα δημοσιες σχεσεις χωρις νοημα γεματες υποκρισια και ιδιοτελεια. Αποκτηνωθηκαμε γιατι μονο ετσι μπορουμε να επιβιωσουμε μεσα σε ενα περιβαλλον που ξεχασε τι θα πει "νιωθω". Η καλυτερη αμυνα ειναι η επιθεση. Ο διπλανος μας απο δυναμει φιλος μας εγινε σιγουρος εχθρος μας. Το χαμογελο αντικατασταθηκε απο καχυποπτα βλεμματα. Η ζεστες αγκαλιες απο παγωμενες χειραψιες. Τα συναισθηματα εγιναν υλικες δοσοληψιες. Οι σχεσεις μετατραπηκαν σε μπιζνες και οι εξομολογησεις εγιναν οικονομικες συμφωνιες κατω απο τραπεζια. Ο ερωτας εγινε αγοραιος "απο τη φυση του". Η φιλια εγινε ενας ακομη τροπος να περνας την ωρα σου. Ο ρομαντισμος εγινε ωμοτητα, η αλληλοβοηθεια γινεται σπαραγμος. Το ειλικρινες ενδιαφερον μεταλλαχτηκε σε αδιακρισια που κοιταζει μεσα απο κλειδαροτρυπες. Η αναγκη για αυτοβελτιωση εδωσε τη θεση της στο φθονο και τη μισαλλοδοξια. Το θαρρος εγινε θρασυδειλια και η παιδεια περιοριστηκε στη στυγνη εξειδικευση. Η εξυπναδα μεταφραζεται πια σε κουτοπονηρια. Η καλη προθεση σε πονηρια. Η αξια υποκατασταθηκε απο το γλειψιμο. Εκει που χερια ενωνονταν τωρα σχηματιζονται εχθρικα διακειμενες ομαδες χωρις και οι ιδιες να ξερουν τι ειναι αυτο που ουσιαστικα εχουν να χωρισουν μεταξυ τους τα μελη τους. Αφηνουμε μερα με τη μερα τη ζωη να φευγει μεσα απο τα ιδια μας τα χερια. Ενα δωρο που με καποιον τροπο μας δοθηκε απλοχερα το επιστρεψαμε πισω στραπατσαρισμενο, αγνωριστο, προτιμωντας το σκοταδι της πληρους αναισθησιας. Απογυμνωθηκαν οι ψυχες μας κι εμειναν απροστατευτες βορα στα πιο σκιωδη ενστικτα μας. Μοιαζουμε με κακοποιημενα παιδια που σαν ενηλικες γιναμε αυτο που μισουσαμε διοτι αφησαμε τα καταλοιπα να κυριευσουν την ψυχοσυνθεση μας. Απο θυματα γιναμε θυτες ωστε να μην ξαναπεσουμε θυματα. Αν κανεις βγαλει απο πανω μας το πετσι του φοβου και του πανικου, αυτο το πετσι που εχουν και τα πληγωμενα αγριμια ισως σε πολλους απο εμας να διακρινει ενα καποιος φως. Μια ψυχη που ερημην μας κλαιει τα βραδια ζητωντας λυτρωση. Γιατι γιναμε ολα οσα μισουμε; Βαρεθηκα ν' ακουω απο τον καθενα ξεχωριστα σκεψεις που οδηγουν στο συμπερασμα πως υπαρχει ακομη ελπιδα ανθρωπιας μα της μαζας οι πραξεις παντα να διαφερουν απο τις σκεψεις των μελων της. Τι γινεται τελικα; Ειμαστε τοσο υποκριτες, τοσο φοβισμενοι η τοσο πελαγωμενοι...; Εναν ανθρωπο ζητω με κεφαλαιο της ψυχης του το Ψ...Εναν ανθρωπο ζητω που να ξερει τι θα πει νιωθω...Για το μονο που στεναχωριεμαι ειναι πως ενας τετοιος ανθρωπος θα ποναει αναμεσα σε αλλους...


8 σχόλια:

Graοuzel είπε...

η ανθρωποτητα ειναι γεματη με ανασφαλειες.ο ανθρωπος δεν εμαθε να αγαπαει πρωτα τον εαυτο του ωστε να μπορει να αγαπησει και αλλους.γενικα το ανθρωπινο ειδος τους βρωμαει παααααρρααα πολυ.

Elli P. είπε...

Οι επιστημονες απ' ο,τι μας ειπε μια αγαπημενη μου καθηγητρια εχουν ηδη εφευρει τη λεξει α-νθρωπία. Μπορει να μην τη βρισκω πουθενα σαν ορισμο αυτη τη στιγμη αλλα την πιστευω. Πολλοι θεωρουν πως το να εξαφανιστουμε ειναι ο μονος τροπος να καλυτερεψουν τα πραγματα γυρω μας. Και αν συνεχισουμε ετσι θα καταστραφουμε μονοι μας. Η ιδια η φυση θα μας αποτιναξει γιατι ακομη κι αυτη, που μας δινει ζωη στην κυριολεξια, την εκμεταλλευομαστε μεχρι εκει που δεν παιρνει...Τεσπα...αφηνω τα μελοδραματικα στην ακρη προς το παρον.

Graοuzel είπε...

φροντιζε τον εαυτο σου σαν να ηταν ο καλυτερος σου φιλος και μετα θα μπορεις να ξεχωριζεις τις λασπες απο τα διαμαντια.ζεις σε εναν βουρκο και θελει καλη οραση ωστε να βρισκεις τα διαμαντια!

Elli P. είπε...

Δυστυχως ετσι ειναι και δυστυχως πολλες φορες ξεχναω τον εαυτο μου...

Graοuzel είπε...

μαλλον τοτε δεν τον αγαπας και πολυ.μην ξεχνας το μοναδικο πραγμα που εχεις στην ζωη σου,γιατι κακα τα ψεματα μονο αυτο εχεις.

Elli P. είπε...

Η αληθεια ειναι πως με εχω παραμελησει αρκετα...:/ Πιστευω οτι με ειχα δεδομενη και κλαταρα καποια στιγμη χωρις να το καταλαβω. Αλλα θα επανελθω πιστευω...

Robert Geiss είπε...

excellent.


daily athens photo

Graοuzel είπε...

το ''θα επανελθω πιστευω''δεν αφηνει να νοηθει οτι οντως εχεις την θεληση να επανελθεις.πρεπει να εισαι εντελως αποφασιστικη σε τετοια ζητηματα και οχι να αφηνεις αιχμες αμφιβολιας.δλδ σε αυτην την περιπτωση δες το σαν ασπρο-μαυρο.''η θα επανελθω η τιποτα''.''η θα περασω μεσα απο την τρικυμια η θα την αφησω να με πνιξει''.

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα