Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Journey of life



Πηγα να μετρησω οσα εχτισα. Χρονια πανω στα χρονια κι αλλα χρονια...σαν τουβλα το ενα πλαι στο αλλο, το ενα πανω στο αλλο κι ολα μαζι ορθωθηκαν τοιχος ολοκληρος μπροστα μου. Μετριουνται αραγε ολα αυτα που υπηρχαν μεσα στα χρονια; Μετριουνται ολα αυτα που θα δω αν γκρεμισω τη φυλακη που εφτιαξα με τα ιδια μου τα χερια στοιβαζοντας ετσι τον καιρο; Μα δεν ειχα καταλαβει πως τα χρονια τ' αφηνεις ενα ενα πισω σου σαν τον Κοντορεβυθουλη που αφηνε τα ψιχουλα στο διαβα του. Τ' αφηνεις ετσι καθως περνανε για να θυμιζουν την πορεια σου σα χναρια πανω στη νωπη ζωη σου. Για να σου δειχνουν απο που περασες ωσπου να φτασεις στο εδω, για να σου θυμιζουν οσα ειδες, οσα γνωρισες, οσα αγγιξες, οσα ενιωσες. Μα τ' αφηνεις. Μαζι σου παιρνεις τα συναισθηματικα λαφυρα που σου αφησαν οι εμπειριες σου. Τα χρονια δεν τα σερνεις ουτε πισω σου σα βαριες αλυσιδες καταδικου ουτε τα στοιβαζεις σε τοιχο μπροστα σου οπως εγω. Ενα ενα σ' ακολουθουν μα τα 'χεις ελευθερα αφησει ενω προχωρας μπροστα με βημα σταθερο. Ισως οχι παντα σιγουρο, ισως οχι παντα αποφασισμενο μα σταθερο οσο μπορεις γιατι καθε πισωγυρισμα ειναι μια στιγμη ακομη που πεθαινει αδοξα στο τωρα σου. Ετσι που λες...δεν καταλαβα πως τα χρονια μου επρεπε στα βηματα μου πανω να τ' αφησω και να περπατησω με τα ματια μου σε οσα ακομη ιχνη δε σχηματιστηκαν μπροστα μου. Να παιξω μαζι τους, να τα βαλω στη σειρα η να τ' ανακατεψω, μα ελευθερα να τ' αφησω να μ' ακολουθουν. Γεματα αλλα οχι ασηκωτα. Μαζι μου αλλα οχι φορτιο στην πλατη μου. Μεσα μου μα οχι να με πνιγουν. Πηγα να μετρησω οσα εχτισα. Και τωρα που ειδα αυτον τον τοιχο εδω μπροστα σκεφτηκα να γκρεμισω οσα δεν τολμησα ποτε...


2 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

και ελεγα πως μου λειπει μια αποκαθηλωση ακομα...
ομως μου την προσφερες απλοχερα...
σαν να ζουμε σε παραλληλο συμπαν νιωθω μεσα απο το κειμενο σου....
πηρε φωτια η ψυχη μου....
καληνυχτα και ευχαριστω :)

Elli P. είπε...

Γεια σου ξωτικο μου! Δεν αμφιβαλλω για οσα μου λες...τα εχω νιωσει κι εγω διαβαζοντας σε...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα