Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Wicked games



Που χαθηκες; Σε κατι δρομους υγρους που καποτε εφαγες τα μουτρα σου κυνηγωντας ερωτες-χιμαιρες μυρισα περνωντας το αρωμα σου. Εκεινους τους ερωτες που επλαθες με τα ιδια σου τα χερια απ' το μηδεν, θυμασαι;...Μπορουσες να το κανεις αυτο. Μπορουσες να δημιουργεις απ' την αρχη τον ιδιο τον ερωτα και να τον μετατρεπεις σε υπηρετη σου σχεδον λες και ξυπνουσες καθε φορα καποιο τζινι απ'το σκονισμενο του λυχναρι. Ηταν ενα απο τα κρυφα, υποχθονια ταλεντα σου. Υπνωτισμος με φοντο γαλαζιο κι ενα κορμι με αυρα στο χρωμα του ριγους, αρωμα υπεριωδες, αισθησεις στο ζενιθ...Θυμασαι; Ηταν παιχνιδι επικινδυνο, η αχαρη συνειδηση σου παντα σου το λεγε τα βραδια στο αυτι κι εσυ γελουσες. Ειχες γεννηθει, ελεγες, για τον κινδυνο και εζησες γι' αυτον. Εκει σε ξαναβρισκω. Στα χναρια του χτες σκαλιζεις καινουργια βηματα, ξερεις τι κανεις; Ξερεις που πας, τι σε περιμενει εκει που κοιτας κοροιδευοντας την ιδια την τρελα; Ουτε τοτε ηξερες μα ρισκαρες τα παντα. Ανεπιδεκτη μαθησεως η απλα γεννημα του παθους και της ιδιας της ζωης; Νιωθεις και πας...πας οπου σε παει νιωθοντας. Νιωθοντας, γευομενη την ιδια τη φλογα του "δεν πρεπει" που παντα σε καλουσε στις δικες του αγκαλιες...Που γυρνας; Τι μου θυμισες παλι; Φοβαμαι. Νιωθω και ειχα ξεμαθει να νιωθω. Τωρα; Που θα καταληξει...;

2 σχόλια:

Ξωτικό της πόλης είπε...

αυτο το απροσδοκητο εγω εσυ και εσυ εγω που εχουμε μεταξυ μας,χτυπησε για αλλη μια φορα δυναμικα...
ελπιζω να εισαι καλα...να προσεχεις...

marie είπε...

"Νιώθω και είχα ξεμαθει να νιώθω.."
Υπέροχο.. Την καλησπέρα μου.

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα