Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Δε χωράνε μετάνοιες στα αύριο



Τα παιζεις ολα για ολα
χανεις; κερδιζεις;
στην κοψη περπατησες
και αντεξες
και σου γινε συνηθεια
τωρα τεντωμενα σχοινια αναζητας
για να βολεψεις τ ατιθασα σου βηματα
σ αρεσει που χεις τα χερια ολανοιχτα
καθως ισορροπεις
σα φτερουγες ετοιμες να ξεχυθουν
στους πεντε ανεμους
κι οπου φυσαει ο δικος σου ανεμος
σε βρισκουν οι νυχτες ν' αλλαζεις αγκαλιες
και το πρωι να φευγεις
δε με τρομαξες ποτε τοσο πολυ
ωστε να σε διωξω απο μεσα μου για παντα
μα τον ολεθρο φλερταρες κι εγω μαζι σου
κομματι απ' τη σαρκα μου και αιμα
απ' την καρδια μου
ειμαι αυτη που σε φορεσε κατασαρκα
που σε γεννησε με ερωτα
και την ανεστησες με παθη
τα παιζεις ολα για ολα
χανω; κερδιζω;
στην κοψη περπατησα
και αντεξα
και μου γινε συνηθεια
τωρα τεντωμενα σχοινια αναζητω
για να βολεψω τ ατιθασα μου βηματα.

Δε χωρανε μετανοιες στα αυριο...

Έλλη Π.






Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

Make my wish come true...



Χρονια πολλα σε οσους και οσες γιορταζουν!Σε ολον τον κοσμο ευχες για υγεια, αντοχη, πεισμα, δημιουργικοτητα, ορεξη για ζωη, στοχους, πνευματικοτητα, αγαπη, ερωτα, παθος και ο,τι αλλο ο καθενας επιθυμει... Να περνατε καλα οπου κι αν ειστε στις γιορτες. Ελπιζω ολοι να εχετε κοντα σας αγαπημενους ανθρωπους και ζεστασια.
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

The end of days party



The end of days,
το τελος του κοσμου,
αργη και βασανιστικη διαλυση του εγω και του ανθρωπινου
μα δεν το ειχατε παρει χαμπαρι; Συνεβαινε, συνεβη! Και τελος.
Με οδηγει το αυριο να φωναξω
 "καλη αρχη κοσμε"
βρες τα με το μεσα σου,
μιλα με την ψυχη σου
ψυχες ολοι στον ανεμο που κρυβομαστε
και δειχνουμε στους "αλλους" τ' αλαδωτα γραναζια της υπαρξης
αντι για τις θνητες πλευρες της αυλης μας σαρκας.
Καλη αρχη απο το αυριο λοιπον
μα ας ειναι απο αυριο στ' αληθεια
κι οχι ακομα μια αναβλητικη μεταθεση στην αιωνια αλλη μερα του μετα.
Λιγο πριν τη μεταβαση διασταυρωθηκα μ' εμενα
ηταν σαν οι πορτες του παραφυσικου ν' ανοιξαν για λιγο
κι απο μια χαραμαδα ο εαυτος μου να ξεφυγε
τα δωρα του χτες μου επεστρεψε
με φοβισε
με καθησυχασε
με φοβισε ξανα
κι υστερα το ματι κλεινοντας μου
συνεχισε την πορεια του μεσα στον χρονο
ηταν η τελευταια (;) συναντηση μας
πριν το "τελος" ενος κοσμου που κορεστηκε απο αδιαφορια
poker faces, βαρεθηκα, λεω να κανω ενα παρτυ
the end of days party
και να γιορτασω το νεο μου ζευγαρι πεντακαθαρα ματια
αυριο καλη αρχη θα πω και θα γελασω
την ωρα που ο ηλιος θα διαδεχτει και παλι το σκοταδι μου
την επομενη μερα οταν οι δυο γαλαζιες ψυχες μου θελω επιτελους
ολα να τα δουν αλλιως...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

RED ALERT



Κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος
συναγερμος της λογικης στου κορμιου το παραστρατημα
κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος
φοβαμαι (;)
ναι φοβαμαι πριν και μετα.
το τωρα με σκορπαει, με συνθλιβει, με διαμελιζει
το τωρα με προδιδει
ειμαι σκοταδι και φως, εναλλασσομαι
σε δινες και οδυνες στροβιλιζομαι
σε διπολικες στιγμες κοβομαι σε δυο τρια τεσσερα κομματια
μοιραζομαι κι ενωνομαι, δινομαι μα τιποτα δε δινω
κινδυνος ερωτας παθος σκοταδι
ξυπνησε το τερας μεσα μου που εκρυβα για χρονια
ημουν κατι που δεν ειμαι; ειμαι κατι που δεν ξερω; ειμαι κατι που δε θελω;
ξυπνησε το τερας μεσα μου που εκρυβα για χρονια
κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος
το τερας μεσα μου...
θρεφεται απ' τον πονο σου, μεγαλωνει απ' την επιθυμια σου
σε τρωει μεσα εξω και καταπινει τις ανασες σου
ειμαι κι αυτο, ειμαι πολλα, ειμαι οσα μισω, οσα θαυμαζα κι οσα φοβομουν
τιποτε δε μενει μετα απ' τον ολεθρο
ξυπνησε το τερας του ολεθρου και με πλακωσε στο στηθος
το προσωπο μου εγινε εκεινης, της ωραιας κοιμωμενης
που χαμογελαει εκει, μεσ στο ιλουστρασιον χαρτι
ξυπνησε. Μονο που ζουν μαζι ολα τα παραμυθια μεσα στα ματια της
ειναι τελικα η πενταμορφη και το τερας το ιδιο προσωπο;
κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος κινδυνος
το μονο που μπορω να σου πω ειναι φυγε μηπως σωσεις κατι απο μενα...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Wicked games



Που χαθηκες; Σε κατι δρομους υγρους που καποτε εφαγες τα μουτρα σου κυνηγωντας ερωτες-χιμαιρες μυρισα περνωντας το αρωμα σου. Εκεινους τους ερωτες που επλαθες με τα ιδια σου τα χερια απ' το μηδεν, θυμασαι;...Μπορουσες να το κανεις αυτο. Μπορουσες να δημιουργεις απ' την αρχη τον ιδιο τον ερωτα και να τον μετατρεπεις σε υπηρετη σου σχεδον λες και ξυπνουσες καθε φορα καποιο τζινι απ'το σκονισμενο του λυχναρι. Ηταν ενα απο τα κρυφα, υποχθονια ταλεντα σου. Υπνωτισμος με φοντο γαλαζιο κι ενα κορμι με αυρα στο χρωμα του ριγους, αρωμα υπεριωδες, αισθησεις στο ζενιθ...Θυμασαι; Ηταν παιχνιδι επικινδυνο, η αχαρη συνειδηση σου παντα σου το λεγε τα βραδια στο αυτι κι εσυ γελουσες. Ειχες γεννηθει, ελεγες, για τον κινδυνο και εζησες γι' αυτον. Εκει σε ξαναβρισκω. Στα χναρια του χτες σκαλιζεις καινουργια βηματα, ξερεις τι κανεις; Ξερεις που πας, τι σε περιμενει εκει που κοιτας κοροιδευοντας την ιδια την τρελα; Ουτε τοτε ηξερες μα ρισκαρες τα παντα. Ανεπιδεκτη μαθησεως η απλα γεννημα του παθους και της ιδιας της ζωης; Νιωθεις και πας...πας οπου σε παει νιωθοντας. Νιωθοντας, γευομενη την ιδια τη φλογα του "δεν πρεπει" που παντα σε καλουσε στις δικες του αγκαλιες...Που γυρνας; Τι μου θυμισες παλι; Φοβαμαι. Νιωθω και ειχα ξεμαθει να νιωθω. Τωρα; Που θα καταληξει...;
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα