Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014



Είναι κι εκεινα τα ονειρα που σε ξυπνανε απ’την πραγματικοτητα για λιγο.

Δεν αξιζει λεει να ζεις χωρις αυτα κι όμως…ποναει τοσο η ζωη μετα την επιδραση τους. Ξυπνας μεσα σε μια αδιστακτη κατασπρη αληθεια σαν παγωμενο δωματιο ψυχιατρειου, γυμνος, τοσο δα μικρος και μονος. Και τοτε αρχιζει η στερηση. Τοτε αρχιζει να σωματοποιειται η αναγκη για μια δοση ελπιδας κι ο ερωτας γινεται συμπτωμα οργανικο. Ο πονος σκιζει τα σωθικα σου κι εσυ ταλαντευεσαι αναμεσα στην παραιτηση, στο ξεπουλημα και στο ενστικτο επιβιωσης που φθινει ως αντιστροφως αναλογο με τις πτωσεις. Αν εισαι από αυτους που επιβιωνουν γινεσαι άλλος. Κρατας το σωμα σου ιδιο μονο που ζωγραφιζονται απ’την αρχη οι γραμμες της μοιρας στο κορμι σου κι ο χρονος παρεα με τον πονο χαρακωνουν αλλιως τα ματια σου. Το μεσα σου όμως…το μεσα σου δεν είναι πλεον συμβατο με το παλιο σου αιμα. Αλλαζεις. Το συναισθημα παγωνει και το βλεμμα σκληραινει. Η καρδια χτυπα κυνικα και η ψυχη σου ειρωνευεται ο,τι περισσοτερο εχει αναγκη…Ποσα θα εδινες για μια ακομη δοση ελπιδας ωσπου να καταληξεις να την περιφρονεις εντελως; Αλλαζεις. Κι αν παλευεις ακομη είναι για ένα γαμημενο πεισμα τοσο εγωκεντρικο οσο ο νεος εσυ. Αν ακομη προσπαθεις είναι για έναν υπερτροφικο εγωισμο, το μονο «οργανο» μεσα σου που βραζει ακομα απεναντι στον κοσμο. Κι αν καποτε το κινητρο σου ηταν αυτή, η τοσο ψευτρα ελπιδα, τωρα σκοπος σου γινεται η συγκρουση με την ιδια σου τη μοιρα. Δηλαδη τον εαυτο σου…

Έλλη Π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα