Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014



Αγαπω το σκοταδι σου
αγαπω τους σκουροχρωμους πολους των ματιων σου
που ελκουν τα δικα μου σαν αντιθετα φορτισμενοι
κι ετσι συνεχεια σε κοιταζω ανημπορη
να τραβηξω τη ματια μου αλλου
Αγαπω το παραξενο βλεμμα σου
το ανεξιχνιαστο που μεσα του κρυβει ολα τα μυστηρια
της παραδοξης υπαρξης σου
Το βλεμμα εκεινο που διαψευδει οσους λενε
πως τα ματια ειναι ο καθρεφτης της ψυχης
Γιατι τα δικα σου πεπλα ειναι που σκεπαζουν τις σκεψεις σου
την ιδια στιγμη που στα μυχια τους σαν ιστος με τραβανε
Αγαπω το βαθος της χροιας σου οταν μιλας
και χανομαι στο ηχοχρωμα της φωνης σου
κι ας μην ακουω παντα τα λογια σου
δε μου χρειαζεται για να σε θελω τοσο
Αγαπω το χαμογελο σου γιατι ειναι σπανιο
τις πιο πολλες φορες μειδιαμα που οταν ξεσπαει
η εκπληξη ταραζει συθεμελα καθε μου κυτταρο
Αγαπω τις ευφανταστες αποριες σου
που με απολυτη φυσικοτητα χαμογελωντας εκφραζεις
τις πιο απροβλεπτες στιγμες
περιμενοντας απαντηση με σχεδον ευλαβικη επιμονη
Δεν εισαι αυτο που νομιζα πως θα ηθελα οταν καταλαβα τι θελω
Εισαι κατι που ποναει πιο πολυ γιατι δε σε περιμενα
Εισαι η απελπισια του απροβλεπτου απωθημενου
Εισαι η κραυγη μου τις νυχτες
το κρυφο μου αγκαθι τα πρωινα
Και αγαπω το οτι μισω που με εχεις κανει να σε σκεφτομαι συνεχεια...

Έλλη Π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα