Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

 
...
Αυτό το κόμμα που ακολουθεί τ' όνομά σου να ξερες πόσο με παιδεύει...κρύβονται οι σκέψεις μου μέσα σε αποσιωποιητικά και μισά αυθάδικα χαμόγελα.
...
Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Οταν τα παντα ειναι ερωτας...ch.1



Ο ερωτας, ναι, ειναι αδυσωπητος! Κι ετσι μονο μπορει να ειναι αυτος. Δε μπορει ομως να γινει αθεμιτος οσο κι αν τα μεσα που καποτε χρησιμοποιει για να καταφερει να υπαρξει μοιαζουν αθεμιτα. Γιατι ο ερωτας πρεπει να ανθιζει καθε φορα που ενας απο τους σπορους του πεφτει σε γονιμη γη...η και σε αγονη για τους πολλους, εκει ειναι ακομη μεγαλυτερη η αναγκη να μεγαλωσει. Ειναι προκληση. Ο ερωτας απαιτειται να αφηνεται ελευθερος και να εκφραζεται. Αρεσει δεν αρεσει στους πολλους, πρεπει (αληθεια, ακομη υπαρχουν αυτα τα πρεπει στον ερωτα;) δεν πρεπει, μπορει δε μπορει...ειναι απαραιτητο να μπορεσει. Ειναι αβυσσαλεος απ' τη φυση του αλλιως δεν ειναι ερωτας. Δεν εχει μετρο, δεν εχει κανονες δε γνωριζει τι παει να πει λογικη. Ο ερωτας ως το πιο παραλογο κι ομως φυσικοτερο ολων, ως το πιο αναγκαιο ενστικτο ταυτοσημο με την ιδια μας την υπαρξη, δεν εξηγειται αλλα νιωθεται. Δεν πρεπει να εξηγηθει αλλα να κατακλυσει. Να πονεσει, να ματωσει, να παθιασει, να κυριευσει (αλλα συνειδητα)...Να εισαι παντα εκει για τον ερωτα. Ειναι η ανασα των πιο μυχιων πτυχων του εαυτου μας. Και επεται συνεχεια...
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

(photo: Lea Seydoux, Adele Exarchopoulos)


Ερωτας ειναι να ζω αναπνεοντας το διοξειδιο του ανθρακα που απελευθερωνει η ανασα σου και να πεθαινω απ' το υπερβολικο οξυγονο που αφηνει ανεκμεταλλευτο γυρω μου η απουσια σου.

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014



Οταν δε μιλας
τις σιωπες σου ερμηνευω
Οταν στις σκεψεις μου
απαιτητικα διεκδικεις
το φοντο να 'σαι
-κι ομως στα χερια μου
τα βραδια δεν κρατω εσενα-
την αποσταση τοτε βιωνω
σαν ασθενεια, σαν μαρμαρυγη
κι ολο τον θανατο αγκαλιαζω
επαναλαμβανομαι
νεκρανασταινομαι
αφηνοντας ουρλιαχτα
που δεν απευθυνθηκαν
λεπιδες να γινουν
και να σχισουν στα δυο (μιση για σενα)
την υπαρξη μου (μιση κραταω να σε ποθω)
Οταν δεν κοιτας
το βλεμμα σου ερμηνευω
Οταν στα λογια μου
εισβαλλεις και δεν αποτελειωνω
τις φρασεις μου
γιατι οι λεξεις ολες
τ' ονομα σου γινονται
-κι ομως αληθειες απο σενα
αλλοιμονο αν ακουσα ποτε μου-
τη βια τοτε ερωτα να κανω θελω
ο ερωτας μου βια γινεται
και βιαια σε θελω
και να φωναξω θελω
και να σου πω
οσα δεν τολμας ν' ακουσεις
να σου πω
οσα ποτε σου δε φανταστηκες
να πω...
μα οταν μου μιλας
τα λογια σου ερμηνευοντας
κι οταν με κοιτας
τα ματια σου ανιχνευοντας
-κι ομως τιποτε δε λες
τα παντα λεγοντας μου-
καταλαβαινω τοτε οτι μπορει
τα μη ειπωμενα μου
εσυ ηδη να τα ξερεις
κι ερμηνευοντας αεναα ξημερωνομαι
ξεροντας μονο
οτι τιποτε δεν ξερω...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα