Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015



Θα προτιμούσα όλα αυτά τα βιντεάκια που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες, οι φωτογραφίες και οι αναρτήσεις προκειμένου να νιώσουμε δυνατοί, υπερήφανοι, να υψώσουμε το παράστημά μας κλπ, να είχαν ως στόχο να εξυψώσουν το ανθρωπιστικό μας φρόνημα και όχι απλώς και μόνο το ελληνικό. Ίσως, λέω ίσως, ένας από τους λόγους που πάμε από το κακό στο χειρότερο -όχι σαν χώρα αλλά σαν πλανήτης θα τολμήσω να πω- είναι επειδή αντί κάθε λαός αυτού του κόσμου να θυμηθεί πως είμαστε άνθρωποι, βάζει πάνω απ' όλα την εθνική ταυτότητά του πάντα, ακόμη και στα δύσκολα, ή μάλλον ίσως κυρίως τότε. Αλήθεια, αυτό γιατί στο μικρό μου μυαλό μοιάζει να συμβάλλει στην πάσης φύσεως διάσπαση αντί να προωθεί την ενότητα; Είμαστε διαφορετικοί, δεν είμαστε ανώτεροι. Γι' αυτό και η περηφάνια μου θα ήταν μεγαλύτερη αν κάποιος κοιτούσε να μου δώσει θάρρος και κουράγιο υπενθυμίζοντάς μου πως όλοι είμαστε άνθρωποι και σαν άνθρωποι καλούμαστε να αντιδράσουμε, να πολεμήσουμε, να αντιταχθούμε απέναντι στην αδικία, παρά ότι είμαι Ελληνίδα και πως σαν Ελληνίδα καλούμαι να πολεμήσω λαούς άλλων χωρών. Οι κυβερνήσεις σας δε με αντιπροσωπεύουν ό,τι κι αν είναι, ό,τι χρώμα ή εθνικότητα κι αν έχουν. Στα μάτια μου δεν είναι τίποτε άλλο παρά κυβερνήσεις, δηλαδή εξουσία. Σαν άνθρωπος θέλω και πάντα θα προσπαθώ να βρίσκω το κουράγιο να λέω όχι σε κάθε αδικία απ' όπου κι αν προέρχεται. Και σαν άνθρωποι θα ήθελα επιτέλους κι άλλοι να πάψουν να στηρίζουν τους τυράννους τους. Μόνο έτσι θα βοηθούσαν όποιοι κι αν ήταν απ' όπου κι αν κατάγονταν...Εγώ προσωπικά λοιπόν δεν είμαι υπερήφανη επειδή είμαι Ελληνίδα. Μήπως Έλληνες δεν είναι και κάποιοι από αυτούς που έβαλαν το χεράκι τους να φτάσουμε ως εδώ; Είμαι υπερήφανη επειδή είμαι άνθρωπος με αίσθηση δικαίου. Ή τουλάχιστον προσπαθώ καθημερινά για να είμαι. Και τώρα ξαναγυρνάω στην ουτοπία μου να σας αφήσω να παρακολουθήσετε λίγο ακόμη ρεαλισμό.

1 σχόλιο:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Περασα μετα απο πολυ καιρο για να σου ευχηθω Υγεια πανω απ ολα!!!!
Εύχομαι η μαγεία των Χριστουγέννων να μας αγγίξει όλους και να μας δώσει το χαμόγελο και καθετι που χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι στη δύσκολη καθημερινότητα αυτής της εποχής.
˛.°★。˛ΟΜΟΡΦΑ ��˛ ΜΑΓΙΚΑ ��˛ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ°.★* *
˛°_██_*。*./ \ .˛* .˛.*.★* *★ 。**
˛. (´• ̮•)*˛°*/.♫.♫\*˛.* ~`˛_Π_____. * ˛*
.°( . • . ) ˛°./• '♫ ' •\.˛*../______/~\*.
*(...'•'.. ) *˛╬╬╬╬╬˛°.|田田 |門|╬╬╬-

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα