Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014



Ακομη σε θελω
απο μακρια
σαν ονειρο
που συχνα αναρωτιεμαι
αν υπηρξε στ' αληθεια η οχι
σαν κατι αυτοφωτο που αν αγγιζα θα μ' εκαιγε
μα σε θελω
και δε ζητησα ποτε αυτο το "απο μακρια"
(ποιος θα επελεγε το βασανιστηριο
απ' τη λυτρωση;)
μα εφυγες
κι αυτο το μακρια
χωρις να ειναι επιλογη μου
με σκοτωνει καθε μερα κι απο λιγο
να καω ζητησα
να με καψεις
μα φαινεται ποτε δεν το πα δυνατα
για να τ' ακουσεις

Έλλη Π.

Διαβάστε περισσότερα...


Maybe Cupid took his name from words cute and stupid because when we fall in love we become cute and kind of stupid...
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014




Καλα που κρυφτηκα πισω απ' τον εαυτο μου
(εκεινο τ' ομορφο τεραστιο εγω μου)
και δεν προλαβες πριν φυγεις να με δεις
ετσι τρομακτικη
αδιστακτα γοητευτικη
κι ευαλωτη (σ' εσενα)
ετοιμοπολεμη μα τελεια οχυρωμενη
πισω απο τοιχους θεριους κι ανυπαρκτους
περηφανους μα ευθραυστους
ζωγραφισμενους απο πετρα και ατσαλι
που μ' ενα σου αγγιγμα μπροστα σου θα σωριαζονταν
μ' ενα σου αγγιγμα που ομως ποτε δε (μου) συνεβη
κι ετσι ετοιμοπολεμη εμεινα με σαιτιες και βελη
να στοχευω το ανυπαρκτο σαν ερωτας
απελπισμενος απ' τον ιδιο τον εαυτο του

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014




Τι αλλο να γραψω πια για σενα
που κανεις να μη σου το χει ηδη πει
που να ειναι αρκετο την προσοχη σου
εστω για λιγο πανω μου αμεριστα να προσελκυσει
μια στιγμη ισως να σε κανει ν' αναρωτηθεις
τι μπορει να ενιωσα για σενα που ως τωρα
το μυαλο σου να αγγιξει δεν τολμησε
η αδιαφορια σου να νιωσει δεν καταφερε
ωστε εμεινα μεταιωρη σε μια απουσια
μονη μου τα βραδια να μιλω
και ν' απαντω εκ μερους σου
προς τερψη του αλογιστου ποθου μου
ξεροντας ομως οτι ψεματα μου λεω
παλι και παλι ωσπου ο υπνος αναποφευκτα με παιρνει
γιατι αποκαμω να σε σκεφτομαι
και να παραμιλαω ενσαρκωνοντας ταυτοχρονα
τον ερωτα και το αβεβαιο
οπως αυτο θα ηθελα να ειναι

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014




Το μονο που ισως δεν μπορω να συναγωνιστω ειναι αυτη η μαλλον εμφυτη επιλογη σου...Το θεμα ειναι οτι ποτε δε μ' ενδιεφεραν τα "δεν μπορω". Θα εκανα λοιπον τα παντα γι' αυτο και μονο το "ισως"!

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Τιποτε...



Ισως δεν εχω το δικαιωμα να σου πω οτι μου λειπεις...ουτε πως θα μου λειψεις ακομη πιο πολυ στο μελλον. Δεν εχω δικαιωμα να παραπονεθω για τιποτε γιατι τιποτε δεν ειχα για να χασω. Οταν αντικρισει ομως κανεις αυτο το τιποτε μεσα απ' τα ματια μου, θα καταλαβει οτι μπορω τουλαχιστον να επικαλεστω το δικαιωμα να λεω την αληθεια ακομη κι οταν αυτη μοιαζει παραλογη. Θα καταλαβει οτι εχω την αναγκη να το κανω, ωστε τελικα να τολμησω να σου πω ολα τα παραπανω αφου ειναι η αληθεια μου. Γιατι αυτο το τιποτε που δεν εχασα μιας και ποτε μου δεν το ειχα, εισαι εσυ. Κι απο σενα τιποτε περισσοτερο δε θα ζητουσα αν δεν ηθελες, παρα μονο να υπαρχεις απλως στη ζωη μου.
Μου αρκουσε αυτο το τιποτε οταν στεκοταν μπροστα μου γιατι ο τροπος που με πονουσε ειχε το αρωμα σου
ενω τωρα εχει την αυλη μορφη της απουσιας σου.

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Απρόσωπη Έμπνευση



Αν υπηρχε ενας τροπος μαγικος να καταλαβω οτι εχεις καταλαβει, οτι ξερεις, χωρις να χρειαστει να προδοθω θα ηταν αυτο για μενα λυτρωση, η λυτρωση ενος δειλου που κρυβεται στον ιδιο τον εαυτο του. Ενος δειλου που μιλαει χωρις να παραδεχεται, που χρησιμοποιει λεξεις αλλων που νιωθουν για αλλους ωστε να εκφρασει ο ιδιος αυτο που νιωθει για σενα, που μασκαρευει τα αισθηματα του και τα ντυνει απροσωπη εμπνευση, που πεθαινει να σου μιλησει μα περιμενει το θαυμα μηπως οι σκεψεις του ταυτιστουν μεσα απο μια δικη σου πρωτοβουλια με την αληθεια...Ξερει ομως οτι ανοιξε πολεμο με τις πιθανοτητες απο την πρωτη στιγμη που τολμησε να σε κοιταξει αλλιως. Κι αυτος ο πολεμος ακυρωνει τις δυναμεις του γιατι ειναι μία η ελπιδα του εναντια σε 99 ρεαλιστικες εκφανσεις της ζωης. Αν υπηρχε παρολαυτα ενας τροπος μαγικος να καταλαβω οτι εχεις καταλαβει, οτι ξερεις...ακομη κι αν με ακυρωνες εσυ θα ηταν λιγοτερο επωδυνο απο τις αρνητικες μου αβεβαιες βεβαιοτητες που ακυρωνουν εσενα...


Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014



Θελησα οσο τιποτα να σου πω μια φορα την αληθεια
Μα προδοθηκα στη μεση ενος ανισου πολεμου
σα να ειχα λαβωθει απο τα ματια σου
Λευκη σημαια σηκωσα μπροστα σου τη νυχτα εκεινη
που οι λεξεις δεν εβγαιναν
και ηξερα
οτι πια θα ειναι η μορφη σου αυτη που θα στοιχειωνει τα βραδια μου
Δεν καταλαβα πως μου συνεβης
κι ουτε μ' ενοιαξε ποτε να μαθω
αν οντως σ' ερωτευτηκα πριν καν το πω στον εαυτο μου
Μπηκες μεσα μου σα γλυκο δηλητηριο
βραδειας δρασης
και μολυνες με παθολογικα αισθηματα τις φλεβες μου
Πονας σαν τραυμα μελαγχολιας
Πονας σαν ερωτας
Κι ισως να φταις
αν και ολα παραγραφηκαν
γιατι παρολαυτα δεν ξεχασα τα λογια σου
εκεινα που αστοχαστα μα τοσο στοχευμενα αφησες
τα θελω μου, χωρις κανενα ελεος λες κι επιτηδες θαρρεις,
να ερεθισουν...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014




Ζωη ειναι η εξεγερση εναντια στο ακατανοητο της υπαρξης.

Έλλη Π.


Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014



Ισως προτιμησα να ρωταω καθε βραδυ τον εαυτο μου

ολα οσα θα 'θελα εσυ να μου απαντησεις

γιατι ειμαι δειλη

πιο ανωδυνο μου φαινεται ν' ακροβατω σε τεντωμενες πιθανοτητες

απ' το να με γκρεμισει μια σιγουρη απαντηση δικη σου...


Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Διαγνωση



Ερωτας υποτροπιαζων
ανθεκτικος απεναντι σε καθε αλλο συναισθημα
επιστρεφει δριμυτερος και πιο επιθετικος
κυριως τις νυχτες
συνοδευεται απο πυρετο, ριγη,
ενιοτε παραισθησεις που σου μοιαζουν
και πονο στην περιοχη του στερνου
εικονικη παρηγορια τα τσιγαρα και το οινοπνευμα
ως συντηρητικη θεραπεια
τα οποια μετα απο μακροχρονια χρηση
εξασθενουν περισσοτερο τον οργανισμo
φαρμακο ενα και μοναδικο
εσυ
αν ομως πασχει κανεις και απο εγωισμο
η κατασταση ειναι μη αναστρεψιμη...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014



Αγαπω το σκοταδι σου
αγαπω τους σκουροχρωμους πολους των ματιων σου
που ελκουν τα δικα μου σαν αντιθετα φορτισμενοι
κι ετσι συνεχεια σε κοιταζω ανημπορη
να τραβηξω τη ματια μου αλλου
Αγαπω το παραξενο βλεμμα σου
το ανεξιχνιαστο που μεσα του κρυβει ολα τα μυστηρια
της παραδοξης υπαρξης σου
Το βλεμμα εκεινο που διαψευδει οσους λενε
πως τα ματια ειναι ο καθρεφτης της ψυχης
Γιατι τα δικα σου πεπλα ειναι που σκεπαζουν τις σκεψεις σου
την ιδια στιγμη που στα μυχια τους σαν ιστος με τραβανε
Αγαπω το βαθος της χροιας σου οταν μιλας
και χανομαι στο ηχοχρωμα της φωνης σου
κι ας μην ακουω παντα τα λογια σου
δε μου χρειαζεται για να σε θελω τοσο
Αγαπω το χαμογελο σου γιατι ειναι σπανιο
τις πιο πολλες φορες μειδιαμα που οταν ξεσπαει
η εκπληξη ταραζει συθεμελα καθε μου κυτταρο
Αγαπω τις ευφανταστες αποριες σου
που με απολυτη φυσικοτητα χαμογελωντας εκφραζεις
τις πιο απροβλεπτες στιγμες
περιμενοντας απαντηση με σχεδον ευλαβικη επιμονη
Δεν εισαι αυτο που νομιζα πως θα ηθελα οταν καταλαβα τι θελω
Εισαι κατι που ποναει πιο πολυ γιατι δε σε περιμενα
Εισαι η απελπισια του απροβλεπτου απωθημενου
Εισαι η κραυγη μου τις νυχτες
το κρυφο μου αγκαθι τα πρωινα
Και αγαπω το οτι μισω που με εχεις κανει να σε σκεφτομαι συνεχεια...

Έλλη Π.
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα